ก้าวฯที่ ๑๗

สิงหาคม 15, 2007

Cover by : ยางมะตอยสีชมพู

ก้าว..รอ..ก้าว
หนอนสนทนา :

www.winbookclub.com
https://kaawrowkaw.wordpress.com/
kaawrowkaw@hotmail.com

กองบอกอ :
อานันท์ ประทีฯ / หนุงหนิง / ยางมะตอยสีชมพู /
ธุลีดิน / พงษ์ปรัชญา / สารากร / Plin, :-p /


—-มีอะไรในเล่ม :

  • คมคำ-คมความ
  • บทบรรณาธิการ
  • เรื่องจากปก : [หนุงหนิง]
  • ปากกาพาไป : [พุ่มฮัก พานเสือ] ปากกาพามา
  • สืบศิลป์ : [กีรติ] นาคสะดุ้ง ลีลานาคในพุทธศาสนา
  • ก้าวฯกวี : [กวิสรา] “สันติภาพ คือนามที่สองของการละคร”
  • ฟากฟ้า…ทะเลฝัน : [โจนาธาน] คำถามโง่ ๆ
  • DekAd. : [Black&Pink] สงคราม…
  • อิสระวิถี : [ต้นน้ำ บัวไร] พูดคุยบนเสาไฟฟ้ากับสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ
  • ๑๐๐ รูปแบบแนวคิดการใช้ชีวิตฉบับอัมโปะ : [อัมโปะ] ตอนที่ ๓๓ และ ๓๔
  • ก้าวฯกวี : [ณ เวียงบุณย์] บทเพลงแห่งวิหคลืมไพร
  • ระเบียงใบไม้ : [ธุลีดิน] ไอ้เตี้ย
  • ก้าวต่อก้าว : [สารากร] สงครามความคิด และวิกฤตสันติภาพ
  • Book Review : [วนิดา (นามปากกา)] ฤดูกาล : วรรณกรรมสะท้อนสังคมเมืองจากแนวป่า
  • Cover(s) by : ยางมะตอยสีชมพู

    kaawss.jpg
    ก้าว..รอ..ก้าว
    ‘บ้านหนอน’ ออนไลน์แมกกาซีน สำนักหนอนสนทนา

    www.winbookclub.com
    https://kaawrowkaw.wordpress.com/
    kaawrowkaw@hotmail.com


    คมคำ-คมความ

    สิงหาคม 15, 2007

    [คมคำ-คมความ]


    “ถ้าคุณไปสนใจกับตัวตนของศิลปินเมื่อไร ในโลกนี้ก็คงไม่มีงานศิลปะใดๆ เหลือให้คุณเสพ นักแต่งเพลง นักสร้างหนัง นักเขียนจำนวนมากที่นิสัยแย่ ไม่น่าคบ บางคนเป็นพวกเหยียดผิวอีกต่างหาก แต่งานยอดเยี่ยม ค่าของงานดูที่ตัวงาน ไม่ใช่ตัวบุคคล
    .
    “พระพุทธเจ้าเองยังตรัสให้ดูที่ตัวผลงาน (ธรรม) ของพระองค์ ไม่ใช่ที่ตัวพระองค์เลยครับ”

    วินทร์ เลียววาริณ
    www.winbookclub.com


    [อ่าน คมคำ-คมความ บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๗]


    บทบรรณาธิการ เล่ม ๑๗

    สิงหาคม 15, 2007

    [บทบรรณาธิการ]


    มีเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความคึกคักแก่อารมณ์อยู่หลายประการในช่วงนี้ วันที่ ๑๙ สิงหาคม ลงประชามติรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฯ วันที่ ๑๖ สิงหาคม คือวันครบรอบการจากไปเป็นปีที่ ๓๐ ของราชาเพลงร็อค เอลวิส เพรสลีย์ รวมถึงความคึกคักของวรรณกรรมเยาวชนก้องโลกอย่าง แฮรี่ พ็อตเตอร์ เล่ม ๗ ความกึกก้องราวกับพลุปะทุฟ้าของพ็อกเก็ตบุ๊ก ทักษิณ Where are you? ของหมวดเจี๊ยบ-ร.ท.หญิง สุณิสา เลิศภควัต

    และความคึกคักอย่างเงียบ ๆ ของบทกวี ๘ เล่มที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ปีนี้

    ฯลฯ

    ทุกเหตุการณ์ที่กล่าวมา ล้วนมีความเหมือนที่แตกต่าง

    Read the rest of this entry »


    เรื่องจากปก – สันติภาพ

    สิงหาคม 15, 2007

    [เรื่องจากปก]


    วันที่ ๑๖ สิงหาคมเป็นวันอะไร? เมื่อได้ยินคำถามนี้ บางคนอาจก้มมองปฏิทินแล้วตอบว่าเป็นวันพฤหัสบดี บางคนอาจส่ายหน้าพร้อมส่งแววตาฉงนฉงาย และถ้ามีใครสักคนบอกว่าวันที่ ๑๖ สิงหาคมเป็นวันสันติภาพไทย คงมีไม่กี่คนที่ร้องอ๋อ

    ย้อนไปเมื่อปีพ.ศ.๒๔๘๘ วันที่ ๑๖ สิงหาคมนับเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในประวัติศาสตร์ชาติไทย หลายคนอาจร้อง “โอ้โฮ! ยังไม่เกิดเลย” และคิดว่าจะสนใจไปทำไมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนานแล้ว

    แต่ประวัติศาสตร์ย่อมซ้ำรอยเดิมเสมอ การเรียนรู้ประสบการณ์จากเหตุการณ์ในอดีตย่อมเป็นเรื่องไม่สูญเปล่า

    Read the rest of this entry »


    ปากกาพามา

    สิงหาคม 15, 2007

    [ปากกาพาไป] โดย พุ่มฮัก พานเสือ


    ปากกาพามา

    คุณนารินทร์ ทองดี (นามสกุลเหมือนฝรั่ง) ทำปากขมุบขมิบกระซิบกระซาบได้ใจความว่า ให้ผม-พุ่มฮัก มาช่วยเขียนคอลัมน์ปากกาพาไปให้หน่อย ด้วยเห็นว่าคอลัมน์นี้ได้ห่างหายจาก ก้าวรอก้าว ไปนานแล้ว ขืนปล่อยให้หายต่อไปอีก ก็เกรงว่าท่านผู้อ่านจะจับได้ว่าผู้เขียนเป็นคนไม่เอาถ่าน ไม่เอาไหน และไม่เอาอะไรทั้งนั้นที่นักหัดเขียนที่ดีพึงเอา

    ผมใช้คำว่า “นักหัดเขียน” เพราะทั้งผมและคุณนารินทร์ยังมิได้เป็นนักเขียน ถึงแม้เราจะเขียนหนังสือมานานจนนับตัวอักษรไม่ถ้วน แต่เราก็ยังไม่กล้าเรียกตัวเองว่านักเขียน รอให้ถึงมือระดับชั้นเดียวกับ วินทร์ เลียววาริณ เสียก่อน เราจึงจะเรียก

    Read the rest of this entry »


    นาคสะดุ้ง ลีลานาคในพุทธศาสนา

    สิงหาคม 15, 2007

    [สืบศิลป์] โดย กีรติ


    นาคสะดุ้ง ลีลานาคในพุทธศาสนา

    องค์ประกอบของสถาปัตยกรรมไทย ที่จัดได้ว่ามีการประดับตกแต่งให้มีความวิจิตรงดงามตามสมัยนิยมอยู่เสมอนั้น คงหนีไม่พ้นชุดเครื่องลำยองเป็นแน่

    เครื่องลำยอง คือ องค์ประกอบรวม ชุดหนึ่งที่ใช้ประดับปิดท้ายขอบหลังคาด้านสกัดของอาคาร คือในส่วนของหน้าบัน นับว่า เป็นส่วนที่มีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อย ทั้งในเรื่อง ของรูปแบบและประวัติความเป็นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนที่ทำให้ชุดเครื่องลำยองดูมีชีวิต ชีวามากขึ้นนั้นคือ ตัวลำยอง

    Read the rest of this entry »


    “สันติภาพ คือนามที่สองของการละคร”

    สิงหาคม 15, 2007

    [ก้าวฯกวี]


    “สันติภาพ คือนามที่สองของการละคร”

    ๑.
    อาาา… “สันติภาพ” เจ้าจงมาอยู่ในกล่อง
    ข้าจะผูกริบบิ้นเหลืองเหลือบทอง ก่อนโยนเจ้าลงปล่องภูเขาไฟ
    .
    “สันติภาพ” วิปลาส วิปริต เกิดมาพร้อมอภิสิทธ์อันยิ่งใหญ่
    มวลมนุษย์ฟาดฟันกันบรรลัย เพื่อให้ได้ “สันติภาพ” มากราบกราน
    .
    หึ!..อย่าทำไร้เดียงสาขนาดนั้น สงครามลั่นแผดเปรี้ยงเสียงประหาร
    ทุ่งดอกไม้ทั้งโลกต้องแหลกราน เพียงเพราะบ้าน “สันติภาพ” แค่หลังเดียว!
    .
    ทำลายล้างแล้วทำหน้าบริสุทธ์ ทั้งที่เจ้าชำรุดเป็นเศษเสี้ยว
    แค่กากเดนเน่าเน่าอันซีดเซียว กลางทุ่งร้างเปล่าเปลี่ยวหลังสงคราม
    .
    ข้า.. พิพากษา “สันติภาพ” ด้วยเหยียดหยาม
    ด้วยเบื่อฟัง “สันติภาพช่างงดงาม” มนุษย์ตายในนามเจ้ากี่คน?!
    .
    ไม่รู้ตัวอีกเหรอ “สันติภาพ” ชื่อของเจ้าเพียงฉาบฉากการปล้น
    ใช้เอ่ยอ้างกลบเกลื่อนความวิกล ยามมนุษย์ยืนบนภูเขาไฟ
    .
    ๒.
    อย่า! อย่าแย่งจากมือข้ารู้หรือไม่
    หากเราปล่อยสันติภาพหนีออกไป พรุ่งนี้โลกคงได้เห็นสงคราม!
    .
    “สงครามเพื่อสันติภาพ”
    .

    กวิสรา
    ๘ สิงหาคม ๒๕๕๐
    http://kaveesara.bloggang.com


    kaawss.jpg[อ่าน ก้าวฯกวี บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๗]