ก้าวฯที่ ๒๑

ตุลาคม 15, 2007

ก้าวฯที่๒๑

Cover by : ยางมะตอยสีชมพู

ก้าว..รอ..ก้าว
หนอนสนทนา :

www.winbookclub.com
https://kaawrowkaw.wordpress.com/
kaawrowkaw@hotmail.com

กองบอกอ :
อานันท์ ประทีฯ / หนุงหนิง / ยางมะตอยสีชมพู /
ธุลีดิน / พงษ์ปรัชญา / สารากร / Plin, :-p /


 มีอะไรในเล่ม :

  • คมคำ-คมความ
  • บทบรรณาธิการ
  • เรื่องจากปก : [(…)] วันอาหารโลก
  • สืบศิลป์ : [กีรติ] นาคเบือน หางหงส์ที่แตกต่าง
  • ก้าวฯกวี : [กวิสรา] “ปลายทางของตลาดเช้า”
  • ฟากฟ้า…ทะเลฝัน : [โจนาธาน] มากมายในความคิดถึง
  • DekAd. : [Black&Pink] อยู่เพื่อกิน
  • พูดพร่ำทำเพลง : [‘พล] เพลงรัก
  • ๑๐๐ รูปแบบแนวคิดการใช้ชีวิตฉบับอัมโปะ : [อัมโปะ] ตอนที่ ๔๑ และ ๔๒
  • Coffee Brake
  • ระเบียงใบไม้ : [ธุลีดิน] อำลา
  • ก้าวต่อก้าว : [สารากร] -_- ผู้ปรุงยาพิษให้วงวรรณกรรม ?
  • Book Review : [saranya_nok.worm] เด็กหญิงกับกิ้งก่า และศิลปะแบบดาดาอิสม์
  • Cover(s) by : ยางมะตอยสีชมพู

    kaawss.jpg
    ก้าว..รอ..ก้าว
    ‘บ้านหนอน’ ออนไลน์แมกกาซีน สำนักหนอนสนทนา

    www.winbookclub.com
    https://kaawrowkaw.wordpress.com/
    kaawrowkaw@hotmail.com


    คมคำ-คมความ

    ตุลาคม 15, 2007

    [คมคำ-คมความ]


    “จงอย่าคลาดสายตากับสิ่งที่คุณต้องการ และพยายามค้นหาหนทางใหม่ ๆ ที่นำไปสู่ความสำเร็จ”

    Kimberly D. Goodyear


    [อ่าน คมคำ-คมความ บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวที่๒๑]


    บทบรรณาธิการ เล่ม ๒๑

    ตุลาคม 15, 2007

    [บทบรรณาธิการ]


    ใต้ต้นเงาไม้-ใต้เงาความคิด

    หากนับจากวันนี้ที่ก้าวรอก้าวฉบับที่ ๒๑ ปรากฏโฉม ก็เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งวัน วันที่ ๑๗ จะเป็นวันแรกของงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ ๑๒ เวียนมาบรรจบอีกคำรบวาระ

    เหมือนเวลาเล่นตลก เหมือนเวลาผ่านไปเร็วอย่างโกหกตอแหล เหมือนกับที่ครั้งหนึ่งในห้วงยามหนึ่งเรามักก่นว่า วันเวลาผ่านไปไวเหมือนตอแหล

    แต่ในความเป็นจริงเวลาไม่เคยตอแหล มีเพียงคนเท่านั้นที่สามารถกระทำการเช่นนั้นได้ เราไม่เคยเห็นสัตว์กระทำการเช่นนี้กับพวกพ้อง-หรือว่ามี?

    เราไม่รู้ เพียงเพราะเราพยายามยกระดับความแตกต่างด้วยความพยายามที่กระทำให้ประเสริฐกว่า

    หรือจะมี? แต่เราไม่รู้ เพราะเราไม่ใช่สัตว์ประเภทนั้น ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ เราคุยภาษาของสัตว์ไม่ได้ เหตุนี้เราจึงไม่สามารถชี้ชัดลงคำตอบได้ว่า สัตว์ไม่มีอาการตอแหล

    มนุษย์ (คน) มีพัฒนาการทางสมองสับซ้อนซ่อนเงื่อนมากกว่าสัตว์ชนิดอื่น ทั้งที่คนก็เป็นสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกับสัตว์ คนมีภาษา มีเครื่องมือในการสื่อสาร หนึ่งในเครื่องมืออันหลากหลายและเก่าแก่คือหนังสือ

    เป็นการรวบรวมบันทึกทั้งเรื่องราวรากเหง้า ความรู้ และความบันเทิง หนังสือจึงมีความหลากหลาย แบ่งแยกออกได้หลายประเภท

    ตำรา หนังสือพิมพ์ นิตยสาร วารสาร ฯลฯ อีกทั้งยังแบ่งซอยย่อยแยกจำแนกตามประเภทของกลุ่มผู้อ่านไปตามแต่ละวัย

    หนังสือจึงมีความหลากหลาย ในความหลากหลายเมื่อรวมตัวย่อมมีสีสัน มีความหรรษา จึงเป็นมหกรรม

    มหกรรมเช่นนี้มีระยะเวลาเพียง ๑๒ วัน หากนับเต็มวันตั้งแต่วันที่ ๑๗-๒๘ ตุลาคม ศกนี้

    และเรา ขอความรื่นรมย์จงบังเกิดแด่ผู้รักการอ่านทุกท่าน

    มิได้ตอแหลเหมือนเช่นคำพูดและการกระทำของผู้หนึ่งผู้ใด

    เช่นกัน-เช่นเดียวกับวันเวลา และหนังสือ

    || || || ||

    ด้วยมิตรภาพ
    ต.ค. ๕๐


    [อ่าน บทบรรณาธิการ ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวที่๒๑]


    เรื่องจากปก – วันอาหารโลก

    ตุลาคม 15, 2007

    [เรื่องจากปก]


    วันอาหารโลก

    เมื่อถึงกลางเดือนตุลาคมของทุกปี นอกจากลมหนาว ลานเบียร์และเด็กเชียร์(ให้เมา) จะโคจรผ่านมาพบคนเมืองขี้เหงาและขี้หนาวแล้ว คนส่วนใหญ่มักนึกถึงเทศกาลกินเจ ทางเท้าหรือลานโล่งด้านหน้าของห้างร้านต่างๆกลับแปรสภาพพื้นที่การใช้งานเป็นร้านขายเบียร์หรือไม่ก็ขายอาหารเจ มองๆไปก็คล้ายกันไปหมด หมายถึงว่าสีมันเหลืองไปหมด ร้านก็เหลืองคนกินก็ใส่เสื้อเหลือง หากผู้ประกอบการที่ในสมองคิดแต่เรื่องกำไรขาดทุนรายใดสามารถคิดค้น “เบียร์เจ” ได้ละก็ คงเก็บสัดส่วนทางการตลาดในช่วงนี้ได้ไปอย่างงดงาม

    นอกเหนือจากเรื่องของ “เบียร์” และ “เจ” แล้ว ในวันที่ ๑๖ ตุลาคมนี้ยังมีวาระสำคัญอย่างหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นวาระระดับโลกเลยทีเดียว นั่นคือเป็น “วันอาหารโลก” โดยในวันที่ ๑๖ ตุลาคม ค.ศ. ๑๙๔๕ (เมื่อ ๖๒ ปีที่แล้ว) ได้มีการจัดตั้งองค์การอาหารและเกษตรขึ้นอย่างเป็นทางการที่เมืองควิเบกในประเทศแคนาดา โดยจัดเป็นสำนักงานชั่วคราว ก่อนที่จะย้ายมาตั้งสำนักงานใหญ่ในปัจจุบัน ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลีในปี ค.ศ.๑๙๕๑ ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกมากกว่า ๑๘๘ ประเทศ ส่วนประเทศไทยได้เป็นสมาชิกในลำดับที่ ๔๕ เอาละ พักเรื่องตัวเลขและปี ค.ศ.ไว้ก่อน

    วันอาหารโลกมีไว้เพื่ออะไร? ทำไมต้องมี?

    Read the rest of this entry »


    นาคเบือน หางหงส์ที่แตกต่าง

    ตุลาคม 15, 2007

    [สืบศิลป์] โดย กีรติ


    นาคเบือน หางหงส์ที่แตกต่าง

    เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่า เครื่องลำยองในสถาปัตยกรรมไทย ในส่วนของพระราชวัง และพุทธสถานนั้นมีความสำคัญและงดงามมาก กล่าวคือ ยังเป็นการแสดงออกถึงรสนิยมและอิทธิพลเชิงช่างได้เป็นอย่างดี

    ตัวลำยอง คือส่วนขององค์ประกอบสำคัญของเครื่องลำยอง เราพบว่าเครื่องลำยองที่สร้างนั้น เปรียบเหมือนการนำตัวนาคทั้งตัวเป็นองค์ประกอบ ใช้เป็นเครื่องปิดเครื่องมุงหลังคาด้านสกัด โดยพาดอยู่บนหลังแป ทำหน้าที่เช่นเดียวกับปั้นลมในเรือนไทย และส่วนที่ทำให้ตัวลำยองมีชีวิตชีวานั้นคงหนีไม่พ้นส่วนที่เรียกว่า หางหงส์

    หางหงส์เป็นส่วนที่ติดอยู่ที่ปลายเครื่องลำยอง บ้างทำเป็นรูปทรงคล้ายหงส์แต่ที่พบส่วนมากมักทำเป็นรูปโครงของนาคสามเศียรซ้อนกัน หรืออาจจะเป็นหนึ่งเศียรก็มี

    นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบสำคัญของตัวลำยองอยู่ชนิดหนึ่งที่ทำหน้าที่เช่นเดียวกับหางหงส์ เราเรียกองค์ประกอบส่วนที่ว่านี้ว่า นาคเบือน

    Read the rest of this entry »


    “ปลายทางของตลาดเช้า”

    ตุลาคม 15, 2007

    [ก้าวฯกวี]


    “ปลายทางของตลาดเช้า”

    ๑.
    สู่ถนนบางสายปลายทางเช้า เริ่มวันใหม่แบบเก่า ทุกท่วงท่า
    น้ำตาลทราย ใบตอง มะพร้าว งา ไว้โรยหน้าขนมปาด บนถาดยาย
    .
    ข้าวต้มมัดไส้กล้วยและไส้ถั่ว ขนมครกหอมยั่วจากฝั่งซ้าย
    ขนมชั้นสีสวยวางเรียงราย ขนมถ้วยแคะขายแทบไม่ทัน
    .
    หอมข้าวใหม่ข้าวเม่ามะพร้าวอ่อน กลอยนึ่งยังร้อนร้อนคลุกงานั่น
    ขนมแตงในห่อวางใกล้กัน ตลาดเช้าแห่งนั้นฉันเคยไป
    .
    ลูกมะเดือยร้อยเป็นสร้อยซื้อห้อยคอ ขบเปลือกแข็งที่ห่อเมล็ดได้
    ฝักบัวเขียวมีเม็ดเต่งอยู่ข้างใน ถือก้านบัวมัดใหญ่ไว้ในมือ
    .
    ๒.
    เหมือนเลยผ่านวันนั้นฉันเพิ่งเห็น วันนี้เร้นหายลับไปกับชื่อ
    กาลเวลากับใครได้หารือ มากว้านซื้อรื้อกระจาดทิ้งโดยใด
    .
    แผงใหม่ตั้งวางท่า เชิญมาชม ขนมปังก้อนกลมผ่าสอดไส้
    แฮมเบอร์เกอร์แถมซอสหยอดเอาใจ ลูกสาวฉัน – ลูกชายใคร ชี้แม่ดู
    .
    เค้กสวยสวยโรยลูกปัดเม็ดสีสี ฟ้า เขียว แดง เหลืองมี อยู่ในตู้
    ประชันกับโดนัทอันรูรู แม่จ๋าหนูเอาอันนี้ ชี้นิ้วน้อย
    .
    ในกล่องแข็งใสใสข้างในเค้ก ทรงสามเหลี่ยมเล็กเล็กถือค่อยค่อย
    แม่จ๋าแม่ระวังกลัวเป็นรอย ไม่สวยแล้วไม่อร่อย ลูกคอยติง
    .
    สู่ถนนบางสายปลายทางเก่า ชีวิตเช้าขวักไขว่เหมือนไล่วิ่ง
    ข้างกล่องเขียน “กะทิสด” ปดหรือจริง คำนึงนิ่ง.. นึกถึงอดีตเช้า
    .

    กวิสรา
    ๘ ตุลาคม ๒๕๕๐
    http://kaveesara.bloggang.com


    kaawss.jpg[อ่าน ก้าวฯกวี บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวที่๒๑]


    มากมายในความคิดถึง

    ตุลาคม 15, 2007

    [ฟากฟ้า..ทะเลฝัน] โดย โจนาธาน


    มากมายในความคิดถึง

    มีอะไรหลายอย่างที่ฉันอยากพรั่งพรูออกมาเป็นคำพูดให้ใครสักคนได้ฟัง-โดยเฉพาะกับใครคนนั้นที่เป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึกหลากหลาย

    อย่างที่ฉันเคยคิดไว้ก่อนหน้าว่าไม่ควรบากหน้าไปพบปะ-ด้วยความรู้สึกว่าบางอย่างมันได้เปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้ว

    ใครคนนั้นที่ฉันคิดว่าเป็นคนที่รัก เชื่อใจ ไว้ใจอย่างสนิทใจ-ฉันเคยเชื่ออย่างนั้น แม้ว่าวันนี้ก็ยังเชื่อ ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่มันทำลายความรู้สึกนั้นให้คลอนแคลนลงไป

    ฉันนั่งคิดคำนึงกับคำถามที่ว่า มีใครบ้างที่จริงใจและรักเราชั่วนิรันดร?-ชั่วที่ชีวิตฉันยังคงอยู่

    หนึ่งในนั้นอาจเป็นพ่อกับแม่ และแน่ละ ฉันยังคงมั่นใจว่าหนึ่งในนั้น คือเธอ-คนรักของกันและกัน

    Read the rest of this entry »