ก้าวที่ ๙

เมษายน 16, 2007

วันเวลาพาดผ่านไปอย่างรวดเร็ว… ในวัยเด็กเรามักได้ยินเพื่อน ๆ พูดกัน “ผ่านไปเหมือนวัยตอแหล” ซึ่งเราเองก็มิทราบเช่นกันว่าวัยนั้นหมายถึงวัยไหน อายุช่วงใด

แต่ช่างเถิด– อย่างไรเสียวันเวลาก็ส่วนวันเวลา จะเกี่ยวข้องกับเราอย่างไรบ้างก็ขึ้นอยู่กับเราว่าเราจะเกี่ยวกับมันอย่างไร แง่ไหน…

ย่างเดินมาถึงก้าวที่ ๙ ย้อนกลับไปเมื่อก้าวแรก กลางเดือนธันวาคมปีที่แล้วจะว่าเร็วก็เร็ว แต่จะว่าช้าเราไม่ว่า ด้วยแต่ละก้าวเราประสบเรื่องราวต่าง ๆ ประดังเข้ามา สุข ทุกข์ ขัดแย้ง ถกเถียง มีบ้างเพื่อหาข้อสรุปเพื่อมายังก้าวนี้ บางครั้งทำให้เราลืมวันเวลานั้นไปเสีย

อย่าถามเราว่ามีนักเขียนท่านหนึ่งท่านใดหายไปเพราะเหตุใด… นั่นเพราะเราเองไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัด เพียงแค่ “ขอเว้นวรรค” บางท่านว่าไปคุยกับนักเขียนใหญ่, บางท่านว่าไปคุยกับอดีตผู้นำประเทศหนึ่งที่ลันดัน และบางท่านว่ากำลังบำบัดสมองด้วยยาแก้สมองผูกตราควายบิน…

จะอย่างไรก็ตามแต่ “เรา” เชื่อว่าอีกไม่นานเขาจะบินกลับมาในไม่ช้าไม่เร็ว

กองบรรณาธิการขอบคุณ :-

ซะการีย์ยา อมตยา– กวีปุถุชน และ แทนขวัญ— สำหรับบทกวี
กวีหมี่เป็ด— สำหรับเรื่องสั้น ร้านหมี่ในเมืองหม่น

และผู้ทำงานเบื้องหลังทุกท่าน

ด้วยมิตรภาพ.

หมายเหตุ :-

กองบรรณาธิการนิตยสารออนไลน์ก้าว รอ ก้าว ยินดีรับงานเขียนประเภทความเรียง บทความ เรื่องสั้น บทกวี ฯลฯ โดยไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นงานที่รังสรรค์ขึ้นมาใหม่เพื่อพื้นที่นี้โดยเฉพาะ งานเก่านำมาปัดฝุ่นนั้นเราก็พร้อมยินดีรับด้วยความชื่นชม

ส่งพร้อมระบุประเภทผลงานของท่านมาที่ kaawrowkaw@hotmail.com

Advertisements

ก้าวฯ ที่เก้า

เมษายน 16, 2007

cover.jpg

cover by : ยางมะตอยสีชมพู


คมคำ-คมความ

เมษายน 16, 2007

read3.gif

“นักเขียนส่วนใหญ่ปูพื้นฐานด้วยการอ่านมาก่อน ไม่ใช่อ่านเล่มสองเล่ม แต่เป็นร้อยๆ เล่ม การอ่านมากช่วยทำให้เราเข้าใจการใช้ภาษา การเดินเรื่อง ดีขึ้น ผมไม่แนะนำให้ใครเริ่มเขียนหากฐานยังไม่แน่น เพราะอาจทำให้เบื่อและท้อได้ง่าย ผมเริ่มเขียนหลังจากอ่านหนังสือมาแล้วยี่สิบปี วันดีคืนดีผมก็หยิบปากกาออกมาเขียนๆๆ ทั้งที่ไม่เคยคิดจะเขียนมาก่อน

อย่างไรก็ตาม นอกจากจะอ่านแล้ว คุณอาจลองเขียนเรื่องสั้นๆ ก่อน อาจเป็นบทความ บันทึก ฯลฯ พยายามให้แต่ละเรื่องที่เขียนแสดงประเด็นบางอย่าง เป็นการฝึกภาษาและการเรียงเรื่องก่อน”

‘วินทร์ เลียววาริณ’
จาก ‘คุยกับวินทร์’ http://www.winbookclub.com

kaawss.jpg


บทบรรณาธิการ

เมษายน 16, 2007

editortouch3.jpg

เมืองไทยเป็นเมืองร้อน ยิ่งกลางเดือนของเดือนเมษายนด้วยแล้วจัดว่าร้อนมากถึงร้อนที่สุดในรอบปี

อากาศร้อนส่งผลต่อจิตใจความนึกคิด อารมณ์ร้อนได้ง่ายหากมีเรื่องที่ไม่พึงปรารถนาเข้ามากระทบพาลให้กระบวนการตัดสินใจขาดความยับยั้งตริตรอง

บางคนทะเลาะเบาะแว้งกันได้ง่ายเพียงแค่เหยียบเท้ากัน, พูดจาไม่เข้าหูกัน หรือแสดงความคิดเห็นไม่ตรงกัน ฯลฯ

วิธีแก้ปัญหาดังกล่าวเรามักได้ยินว่า ให้ทำใจเย็น ๆ แล้วทำให้ใจเย็นนี่แหละทำอย่างไร? Read the rest of this entry »


จากมาจากสายลม

เมษายน 16, 2007

jonathan.jpg ฟากฟ้า..ทะเลฝัน : โจนาธาน

ในระหว่างการโบยบินของชีวิตฉันพบเข้ากับพายุลูกใหญ่ เป็นพายุที่ฉันเองเคยประสบ ต่างกันเพียงว่า ครั้งนี้มันรุนแรงกว่า ทว่าไม่มากมายนัก– เดี๋ยวฉันจะบอกเธอว่า ทำไมฉันจึงว่ามันไม่รุนแรงมากมาย

พายุครั้งนี้นำพาเอาปากกา เอาความคิดของฉันหายไปในอากาศธาตุ แม้กระทั่งความคิดถึงเธอมันก็กระชากพรากไปจากใจฉัน โหดร้าย…

ฉันคิดว่าห้วงยามนั้นฉันอาจไม่ได้เขียนบรรยายความรู้สึกต่าง ๆ ที่มีต่อเธอได้อีกแล้ว ฉันคิดว่าฉันคงต้องตาย และเมื่อตายแล้วฉันจะไปพบเธอได้ที่ไหน หนใด ฉันไม่รู้ว่าเธอที่ ณ ที่แห่งใด ขอบฟ้าหรือว่าปลายฟ้า ฉันคงพเนจรร่อนเร่ไปไม่ต่างจากเมื่อครั้งยังมีชีวิต

ฉันกู่ร้องหาเธอ… ตายแล้วก็ยังกู่ร้องหา ทว่าไม่พบ

แต่ฉันไม่ตาย… พายุครั้งนี้ยังคงพัดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับว่าฉันเป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง เป็นลูกไก่ตัวหนึ่งที่คิดอยากบีบก็บีบ เมื่อฉันเจ็บ ฉันร้องมันก็คลายออก… เป็นเช่นนี้อยู่หลายครา Read the rest of this entry »


สัญญาหน้าร้อน

เมษายน 15, 2007

keeree6.jpg หยดน้ำผึ้งที่ปลายไม้ : กีรติ

• สองเท้าก้าว..ก้าวเร่งแรงฝีเท้า
เริ่มก้าวยาว..ยาวอีกแรงกว่าเก่า
จึงหันหลังกระตุกมือจากเบา เบา
เร่งแรงเข้าให้ว่าวลอยขึ้นไป

• สูงจากพื้นเล็ก..เล็ก แรงอีกหน่อย
คืบเป็นศอกเป็นวาน้อยค่อยคอยไหว
ว่าวปักเป้าภู่ระย้าสิบานใจ
ก็ลอยเด่นเหนือขึ้นไปอีกนิดหนึ่ง

• กลางทุ่งกว้างมีว่าวต่างเผ่าสี
สูงลอยดีเด่นอวดลายลวดขึง
ดึงท้องฟ้าเป็นเวทีประชันตะลึง
เด็กน้อยซึ่งอ่อนแรงยิ้มทันใด Read the rest of this entry »


coffee brake

เมษายน 15, 2007

reading.jpg

“A real book is not one that we read, but one that read us.” (W.H. Auden, 1907-1973)

“หนังสือที่แท้จริงไม่ใช่หนังสือที่เราอ่าน แต่เป็นหนังสือที่อ่านเรา (คือสะท้อนให้เรามองเห็นตัวเอง)” (ดับบลิว เอช ออเดน)

กวีชาวอังกฤษ จบการศึกษาทางด้านวรรณกรรมจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด บทกวีของเขาซึ่งกล่าวถึงปัญหาสังคมและปัญหาส่วนตัว สะท้อนให้เห็นถึงสภาพทางวัฒนธรรมที่เป็นปัญหาในยุโรป ซึ่งจะนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1936 เช่นเดียวกับนักเขียนเสรีนิยมก้าวหน้าในตะวันตกหลายคน เขาเดินทางไปสเปนเพื่อช่วยเหลือฝ่ายก้าวหน้าสู้กับเผด็จการฝ่ายขวา ในสงครามกลางเมืองสเปน (1936-1939) ปี 1939 เขาอพยพไปอยู่สหรัฐฯ โดยเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง

(จากหนังสือ “คำคมคนรักหนังสือ” โดย วิทยากร เชียงกูล)

kaawss.jpg
picture : http://www.gallerysj.su.edu