ปาติหาน

กุมภาพันธ์ 14, 2007

tinlogo1.jpg โทรภาพ (ช่อง ๕.) : ทรงทอม

มีใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ เมื่อก่อนทุกครั้งที่กำลังดูรายการอะไรก็ตามในทีวีอย่างสนุกสนาน พอรายการนั้นตัดเข้าช่วงโฆษณาที่ไรเป็นอันต้องเปลี่ยนช่องหนีทุกที เปลี่ยนเพื่อไปดูช่องที่ไม่มีโฆษณา แล้วรอเวลาให้ช่องที่เราดูอยู่ในตอนแรกนั้นเสร็จสิ้นจากการโฆษณาจึงกลับมาดูใหม่ ยิ่งบวกกับความสะดวกสบายในระบบการเปลี่ยนช่องของทีวีสมัยนี้ด้วยแล้ว โฆษณาจึงเป็นสิ่งที่ผมควรจะเลยผ่าน

แต่เดี๋ยวนี้ความคิดของผมกลับเปลี่ยนไป ไม่รู้ว่าจะเป็นเพราะวัยที่เพิ่มขึ้นหรือทำรีโมตคอนโทรลหายบ่อย ๆ ก็ไม่แน่ใจนัก ปัจจุบันนี้ผมมองโฆษณาเป็นศิลปะอย่างหนึ่งของผม อาจเป็นเพราะนาทีนี้ในวงการโฆษณามีการแข่งขันกันสูง สินค้าต่าง ๆ จึงแข่งกันสร้างสรรค์โฆษณาที่แปลกแหวกแนว โดนใจผู้ชมและผู้บริโภค (ละคร เกมโชว์ ข่าว ฯลฯ) จรรโลงสังคมโดยที่ไม่เน้นไปที่ตัวสินค้ามากนัก อย่างเช่น ปู่ชิว ก็แสดงออกถึงความรักที่บริสุทธิ์และมั่นคง หรือ จุ๋ม-โฆษณาโฟมล้างหน้ายี่ห้อหนึ่งที่ฉีกกฎเดิม ๆ ของวงการโฆษณาโฟมล้างหน้าที่นำเอานักเลงหน้าตาโหด ๆ เข้ามาร่วมเล่นด้วย (ผมรู้มาว่าผู้กำกับโฆษณาชุดนี้ต้องไปขอร้องลูกค้าแทบแย่ ลูกค้าถึงยอมให้ออกมาแบบนี้) tin5.jpgหรืออาจเป็นโฆษณาชุดอย่าง เจ้าแมงสาบพิทักษ์โลก ของบริษัทประกันภัยชื่อหนึ่งที่พยายามชี้ให้เห็นข้อดีและความพยามของพนักงานขายประกัน จนมาถึงล่าสุดนี้ก็เป็นโฆษณาของระบบเป็ดยี่ห้อหนึ่ง (อย่าเพิ่งทำหน้างงครับ คุณก็ลองดูเอาเองซิครับว่าบริษัทนี้ใจคอพี่แกจะทำสักกี่อย่างทั้งโทรศัพท์ ทั้งอินเตอร์เน็ต ทั้งเคเบิลทีวี) ที่ผมดูแล้วรู้สึกชอบมาก ๆ โฆษณาชุดนี้มีชื่อว่า ปาติหาน ผมเปล่าสะกดผิดนะครับ

โฆษณาชุดนี้เป็นเรื่องราวของเด็กฝาแฝดคู่หนึ่งที่แฝดผู้น้องป่วยเป็นโรคร้ายแรงยากที่จะรักษา แฝดผู้พี่จึงทำการอาจหาญโดยเอาเรื่องราวของน้องไปลงขอความช่วยเหลือในฟอร์เวิร์ดเมล์ (ที่ใครได้รับก็มักจะลบทิ้ง) ด้วยเงินเก็บเพียงแปดสิบบาท และใช้ชื่อเรื่องในฟอร์เวิร์ดเมล์นั้นว่า ปาติหาน ครับ เป็นปาติหานที่สะกดผิด จนเวลาผ่านไปฟอร์เวิร์ดเมล์ฉบับนี้ก็ได้ถูกส่งต่อไปเรื่อย ๆ หลายร้อยหลายพันฉบับ จนในที่สุดก็มีผู้ใจบุญพาน้องสาวฝาแฝดของเด็กน้อยไปรักษาที่ต่างประเทศจนหาย เด็กน้อยจึงได้น้องสาวกลับคืนมาอีกครั้งด้วยความรัก เป็นความรักที่พี่มีต่อน้อง ความรักที่มนุษย์มีต่อมนุษย์ด้วยกัน และความรักของผู้ใจบุญที่รักที่จะทำความดี และอีกสิ่งที่จะลืมให้เครดิตไม่ได้เลยก็คือ ปาติหาน แม้จะเป็นปาติหานที่สะกดผิดก็เถอะ หลังจากดูโฆษณาชุดนี้จบสิ่งแรกที่ผมได้คือความอิ่มใจ

ลองดูนะครับ เวลาที่คุณดูอะไรในทีวีอยู่เพลิน ๆ แล้วรายการนั้นตัดเข้าโฆษณา อย่าเพิ่งเปลี่ยนช่องหนีนะครับ ลองเปิดใจดูโฆษณาสักเรื่องสองเรื่อง บางที คุณอาจจะได้อะไรมากกว่า สรรพคุณของสินค้า อย่างน้อยคุณอาจจะได้รอยยิ้มหนึ่งรอยยิ้มกลับมาจากความหงุดหงิดก็ได้ครับ

ส่งจดหมายยังต้องติดแสตมป์ แล้วจะแปลกอะไรถ้าดูทีวีแล้วต้องมีโฆษณา •

songtom@sanook.com

kaawss.jpg


เครื่องสูญ

กุมภาพันธ์ 1, 2007

tinlogo1.jpg โทรภาพ (ช่อง ๔.) : ทรงทอม

“สังคมปัจจุบันนี้มีการแก่งแยงชิงดีและแข่งขันกันสูง  จริงอยู่ คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อของคนฉลาด แต่เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่จิตสำนึกและจรรณยาบรรณมากกว่าจะมามองว่าใครโง่หรือใครฉลาดกว่ากัน”

ทุกวันนี้ นอกจากอาหาร, ที่อยู่อาศัย, เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรคแล้ว (อาจจะนับรวมอัลบั้มรวมภาพ ‘น้องปีใหม่’ ไปด้วยก็ได้นะครับ) สิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องมี, ต้องจัดหา และต้องสะสมไว้ประดับบารมีก็คือ โทรศัพท์มือถือ…

ทุกวันนี้ ถ้าเราเดินไปตามท้องถนนจะพบว่า ในร้อยคนจะมีอยู่ครึ่งคนที่ไม่ได้พกโทรศัพท์มือถือ ส่วนอีกครึ่งคนนั้นเขาลืมไว้ที่บ้านเลยไม่ได้พกมา

วันนี้ผมรู้สึกเบื่อ ๆ อย่างบอกไม่ถูก (คือไม่รู้ว่าเบื่ออะไร หรือความหมายเดียวกับเบื่อโดยไม่มีสาเหตุนั่นแหละครับ) วิธีการแก้เบื่ออันดับต้น ๆ ของผมก็คือ นอนบนเตียงแล้วก็เปิดทีวี มือก็กดรีโมทเปลี่ยนช่องไปมา รายการทีวีวันนี้ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ จนผังรายการในทีวีผมมาหยุดอยู่ที่ช่อง ITV ในช่วงเวลาสี่ทุ่มเศษ ๆ รายการวาไรตี้รายการหนึ่งก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

‘ฆ่าโง่’ คือชื่อรายการนั้น

ดาราสาวสวยท่านหนึ่งกำลังบอกเล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองไปเสีย ‘ค่าโง่’ มาให้พิธีกรและผู้ชมทางบ้าน (รวมทั้งผมด้วย) ฟัง เรื่องที่เธอเล่านั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือที่เธอถูกหลอกมามากมายหลายครั้ง มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอเล่าว่า เธอซื้อโทรศัพท์มือถือมาจากร้านขายโทรศัพท์มือถือ ร้านหนึ่งซึ่งไม่ใช่ศูนย์บริการ คนขายบอกว่า โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้เป็นเครื่องจากศูนย์ฯ แท้ ประกอบกับกล่องโทรศัพท์มือถือนั้นมีการแพคด้วยพลาสติกอย่างเรียบร้อยมิดชิด เธอจึงไว้ใจโดยไม่ได้ตรวจสอบอะไร หลังจากกลับไปถึงบ้าน เธอก็จัดแจงแกะกล่องเพื่อนำเครื่องโทรศัพท์มือถือออกมา ปรากฏว่าทั้งตัวเครื่อง และอะไหล่มีปัญหาทุกอย่าง จนเธอตรวจสอบไปตรวจสอบมา ปรากฏว่าเครื่องที่เธอซื้อมานั้นไม่ใช่เครื่องศูนย์ฯ แถมอะไหล่ที่แถมมาในกล่องแพคอย่างดีนั้นก็ยังเป็นของปลอมทุกชิ้น

จากนั้นทางรายการก็ได้เชิญผู้เชี่ยวชาญ (ทางการโกง) เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือออกมาแฉกลโกงตลอดเวลาที่ผมนั่งดู

วิธีการโกงของร้านมือถือเลว ๆ พวกนั้น ผมทั้งอึ้ง-ทั้งทึ่ง-ทั้งเสียว ในกลวิธี ของพวกแก๊งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนเอาหน้าจอเทียมมาใส่แทนหน้าจอของแท้ ซึ่งใช้เวลาไม่ถึง ๕ วินาที– ย้ำ! ๕ วินาที หรือไม่ว่าจะเป็น การโชว์วิธีแพคกล่องให้ดูเหมือนของใหม่ ซึ่งทำได้แนบเนียนมาก ๆ และอีกหลาย ๆ วิธีที่ว่าง่ายยังไง คนธรรมดาสามัญที่ไม่มีความรู้เรื่องมือถืออย่างผมนั้นก็ไม่มีทางรู้ ดูแล้วผมแทบจะเปลี่ยนมาใช่กระป๋อง หรือนกพิราบแทนเลยครับ

สังคมปัจจุบันนี้มีการแก่งแยงชิงดีและแข่งขันกันสูง จริงอยู่ คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อของคนฉลาด แต่เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่จิตสำนึกและจรรณยาบรรณมากกว่าจะมามองว่าใครโง่หรือใครฉลาดกว่ากัน คราวหน้าคราวหลังถ้าต้องชื้อมือถือ ไม่ว่าจะใช้เอง, ซื้อให้คนอื่น, หรือพาคนอื่นไปซื้อ ก็ควรเลือกร้านที่เป็นศูนย์บริการของยี่ห้อนั้น ๆ เลยน่าจะปลอดภัยกว่านะครับ ถึงราคาจะดูแพงกว่าตามร้านที่เปิดลอย ๆ ไปสักหน่อย แต่ก็น่าจะเชื่อมั่นและยืนยันได้ว่า เป็นเครื่องจากศูนย์ฯ แท้-เป็นเครื่องดีมีคุณภาพแน่นอน ดีกว่าที่คุณจะจ่าย ถูกกว่าหน่อยแต่ ได้เครื่อง สูญ กลับบ้าน ให้ไปนอนก่ายหน้าผากแทนมือเล่น

“ฆ่าความโง่” ก่อนที่เราจะเสีย “ค่าโง่” เสียตั้งแต่วันนี้นะครับ •

songtom@sanook.com

kaawss.jpg


สองู ดับเบิ้ล ตรี โอ

มกราคม 15, 2007

tinlogo1.jpg โทรภาพ (ช่อง ๓.) : ทรงทอม

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเวลาเพียงข้ามคืน จะสามารถทำให้คุณเป็นอัจฉริยะได้

ค่ำคืนของวันจันทร์ราวสี่ทุ่มครึ่ง ถ้าคุณหมุนคลื่นเครื่องรับโทรทัศน์ของคุณ ให้ไปหยุดอยู่ที่ช่อง 3 คุณก็จะพบกับ รายการเรียลลิตี้รูปแบบใหม่ ปรากฏขึ้น อยู่เบื้องหน้า “อัจฉริยะข้ามคืน” รายการเรียสลิตี้ จากค่าย workpoint ของเสี่ย ตา ปัญญา นิรันดร์กุล เป็นอีกหนึ่งรายการดีทางฟรีทีวี ที่คุณน่าจะลองหาโอกาส รับชมสักครั้ง ด้วยรูปแบบรายการ ที่ไม่สลับสับซ้อนอะไรมากนัก(ยกเว้นเกมส์การแข่งขันของทางรายการ ที่ทั้ง โหด ซับซ้อน ชวนพิศวงงงงวย) ทางรายการจะเชิญผู้เข้าแข่งขันจากทางบ้าน (ซึ่งส่วนใหญ่ มีประวัติ ทั้งการศึกษาและการประกอบอาชีพ ที่ค่อนข้างจะโดดเด่น) มาร่วมปฏิบัติภารกิจ ต่างๆที่ทางรายการ จัดสรรไว้ให้ ซึ่งแต่ละภารกิจ ก็โหดไม่ใช่เล่น ไฮไลต์ ของการแข่งขันอยู่ที่ การร่วมมือรวมใจ กันของผู้เข้าแข่งขัน ทั้ง 8 คน ที่ช่วยกันแก้ปัญหาที่รายการวางไว้ให้ และที่สำคัญ ยังต้องช่วยกันถอดรหัส จากตัวอักษรให้ กลายเป็นตัวเลขสี่ตัว เพื่อเป็นกุญแจ ที่จะเข้าไป ในรอบ แจ็คพ๊อต จนเหลือ ผู้เข้าแข่งขันเพียงคนเดียว ที่จะคว้าเงินรางวัล มูลค่า หนึ่งล้านบาท กลับไม่นอน กอดเล่นที่บ้าน ซึ่งเวลาการแข่งขัน ก็แข่งขันกันข้ามคืนเลยทีเดียว แน่นอนในรายการ เราจะได้เห็นในเกือบทุกๆอิริยาบถ ของผู้เข้าแข่งขัน ทั้งการร่วมมือร่วมใจ สติปัญญาอันเฉียบแหลมของแต่ละคนในการแก้ปัญหา และถอดรหัส ความเหนื่อยล้า รอยยิ้ม น้ำตา และเสียงหัวเราะของผู้เข้าแข่งขัน รวมไปถึง การกระทบกระทั้งกันทางความคิด ที่ไม่ตรงกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรที่รุนแรง ทุกครั้งที่ผมดู อัจฉริยะข้ามคืน ผมรู้สึกว่า ทีมงาน คิด เกมส์ คำถาม และ รหัสผ่านที่ซ่อนไว้ในรูปของตัวอักษรได้อย่างไร เพราะแต่ละสัปดาห์ ผมเดารหัสผ่านไม่เคยถูกเลยสักครั้ง (ไม่รู้ เป็นเพราะว่า คำถามยาก หรือ สติปัญญาผมไม่ถึงกันแน่ ฮ่าๆๆ) อย่างไรก็ตาม อัจฉริยะข้ามคืนก็เป็นรายการ ที่ได้ใจผมไปเต็มๆ อาจเป็นเพราะ ความรู้คู่ความบันเทิง ที่ได้รับ ตลอดการชมรายการ ฉีกจาก เกมส์โชว์ หรือเรียสลิตี้โชว์ ที่เราเคยพบเห็นทั่วไป ตรงนี้แหละที่ผมรู้สึกว่า workpoint กินขาด ในความแปลกใหม่ อย่าลืมนะครับถ้าคุณต้องการเคาะสนิมลับสมองประลองปัญญา ล่ะก็ สี่ทุ่มครึ่งของคืนวันจันทร์ ก็ลองหมุนมาได้ ที่ ช่อง 3 ได้ แล้วคุณจะรู้ว่า เพียงข้ามคืน ก็อาจทำให้คุณเป็นอัจฉริยะได้

ชื่อเรื่องด้านบน สามารถถอดรหัสได้ออกมาเป็นตัวเลขสี่ตัว ลองหาดูกันเล่นๆนะครับว่าเป็นเลขอะไรบ้าง  ●

เฉลย : เลขที่ออกคือ 2 2 3 0 คือเวลาในการออกอากาศของรายการ สองู คือ คำว่า สอ + งอ งู ก็จะเป็น สอง + คำว่าดับเบิ้ล ก็เป็น สอง สอง ส่วน ตรี ในคำไทย แปลว่า สาม และโอ ในภาษาอังกฤษ ก็คือ 0 รวมกันเป็น 2 2 3 0

kaawss.jpg


โทรภาพ(ช่อง ๒)….ตู้กับข้าวในทีวี

ธันวาคม 31, 2006

tinlogo1.jpg โทรภาพ : ทรงทอม

songtom1.jpg

…สมัยเด็กๆถ้ามีคนถามผมว่า  “โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร”  ผมก็จะตอบโดยไม่คิดเลยว่า  “อยากเป็นพิธีกรรายการอาหาร”  คุณลองคิดดูซิ  ทั้งกินฟรี  เที่ยวฟรี  แถมได้เงินใช้อีกต่างหาก…’
•  •  •  •  •  •  •  •

สวัสดีครับ ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่รายการ  ครัว…………….. ชิม………………..รส…………….อร่อย”
คำทักทายด้านบนคุณสามารถหาฟังได้จากรายการประเภทอาหาร  ที่มีอยู่ทั่วไปตามช่องฟรีทีวีสามัญประจำเครื่อง  ซึ่งผมว่ารายการประเภทนี้คงไม่มีฉายตามโรงหนัง หรือทำเป็นดีวีดีออกมาแน่ๆ  รายการประเภทอาหารไม่ว่าจะเป็นพาเข้าครัว  พาชิมตามร้านต่างๆ  หรือแข่งขันกันประดิดประดอยของกินกันนั้นอยู่คู่ทีวีบ้านเรามาหลายสิบปีแล้ว

ผมเป็นอีกคนที่ชอบดูรายการประเภทนี้  สมัยก่อนจำได้ว่า ทั้งเคยลองทำตาม และตามหาร้านรวงต่างๆที่เคยออกรายการ  เพียงเพราะอยากรับรู้ความอร่อยและส่วนลด (อัตราส่วนอยู่ที่ 10-20 %)  ถ้าบอกว่ารู้จักร้านของคุณมาจากรายการนั้นรายการนี้  

สมัยอยู่ต่างจังหวัดก็จะหายากสักหน่อยสำหรับร้านอาหารที่มีเครื่องหมายของทางรายการต่างๆมาการันตีไว้  แต่พอมาใช้ชีวิตอยู่เมืองหลวง  โอ้โห! ร้านอาหารที่มีเครื่องหมายเชิดชูระดับความอร่อยนั้นหาง่ายยิ่งกว่าเบอร์โทรน้องพอลล่าเสียอีก  บางร้านอยู่ติดๆกันเลย  ยังไม่พอ…หลายๆร้านยังมีป้ายและเครื่องหมายเหล่านี้อยู่ร้านละหลายๆป้ายด้วย  นึกแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่า  สมัยนี้ถ้าใครจะเปิดร้านอาหารนอกจากจะต้องนิมนต์พระมาเจิมเพื่อเป็นสิริมงคลแล้ว  ยังต้องไม่ลืมที่จะนิมนต์  เอ้ย! เชิ้อเชิญรายการทีวีให้นำป้ายการันตี  มาประดับเพื่อเป็น ‘สิริวงเงิน’ ของร้านอีกด้วย

เหตุผลใหญ่ๆที่ผมชอบดูรายการประเภทนี้ (นอกจากชอบกินแล้ว) คือ  รูปแบบที่เข้าใจง่ายและไม่สลับซับซ้อนของรายการ  ซึ่งส่วนใหญ่รูปแบบรายการก็ไม่มีอะไรมาก  ถ้าเป็นรายการทำอาหารอาจจะเชิญคนดังในวงการอาหารมาเป็นพิธีกร (ก็แน่แหละ คุณลองนึกภาพพี่เสก โลโซ มาเป็นพิธีกรรายการอาหารซิ  คงเข้ากันน่าดู)  การทำอาหารนั้นก็อาจจะเป็นพิธีกรทำเอง  หรือไม่ก็เชิญดาราหรือคนดังมาทำ  ส่วนรายการประเภทพาชิมก็จะจัดหาร้านอาหารทั่วประเทศ  นำพากองทัพทีมถ่ายทำไปบุก (กินฟรี) ร้านอาหารร้านนั้นๆ   พิธีกรอาจเป็นดาราหรือคนดัง  ซึ่งสมัยเด็กๆถ้ามีคนถามผมว่า  “โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร”  ผมก็จะตอบโดยไม่คิดเลยว่า  “อยากเป็นพิธีกรรายการอาหาร”  คุณลองคิดดูสิ  ทั้งกินฟรี  เที่ยวฟรี  แถมยังได้เงินใช้อีกต่างหาก  ส่วนรายการจำพวกแข่งขันทำอาหาร  อาจจะใช้ผู้ร่วมแข่งขันเป็นดาราหรือไม่ก็ผู้ชมทางบ้านมาแข่งขันกันทำอาหารตามโจทย์ต่างๆที่รายการตั้งไว้  โดยมีกรรมการเป็นผู้เชี่ยวชาญในการชิม และ ลำไส้แข็งแรงมาคอยให้คำตัดสิน

นี่กระมัง  เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้รายการประเภทอาหารนี้อยู่คู่ทีวีบ้านเรามาหลายสิบปี
   
วันนี้  คุณลองหาเวลาว่างแล้วเปิดรายการประเภทนี้ดูสิครับ   ผมเชื่อว่ามีทุกวัน  และมีทุกช่องฟรีทีวี  บางทีคุณอาจได้สูตรหรือไอเดียใหม่ๆในการทำอาหารมาประดับเสน่ห์ของคุณ  หรือถ้าเย็นนี้เบื่อๆกับข้าวที่บ้านก็อาจได้ข้อมูลใหม่ๆของร้านอาหารต่างๆให้คุณได้พาครอบครัวหรือคู่รักไปโรแมนติคกันใต้แสงเทียนที่ร้านใดร้านหนึ่ง 

ส่วนผมตอนนี้ขอตัวออกไปซื้อข้าวเปล่าก่อนครับ  รายการ  ครัว…………….. ชิม………………..รส…………….อร่อย  กำลังจะมาแล้ว  ไม่แน่  วันนี้ผมอาจได้กินข้าวเปล่ากับขาหมูเยอรมันยัดไส้ต้มยำกุ้งก็ได้  ฮ่าๆๆๆๆ

 ทรงทอม : ก่อเรื่อง               
 songtom22@yahoo.com
songtom.bloggang.com

kaawss.jpg


นักกีฬาไทยสู้อยู่ในกล่องสี่เหลี่ยม

ธันวาคม 15, 2006

tinlogo1.jpg โทรภาพ (ช่อง ๑.) : ทรงทอม

ชีวิตของผมคลุกคลีอยู่กับโทรทัศน์ กล่องสี่เหลี่ยมที่บรรจุหลากหลายเรื่องราวเอาไว้ข้างในมาตั้งแต่จำความได้ เริ่มต้นด้วยโทรทัศน์ข้างบ้านที่ตอนเด็กๆผมต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวบวกความเงียบนิดหน่อยปีนหน้าต่างแอบดู ทุกครั้งที่เจ้าบ้านจับได้ก็จะโดนไล่ แห่ ให้ไปไกลๆ สมัยนั้นน้อยเนื้อต่ำใจในชะตาชีวิตของตัวเองมากๆ

แต่วันเวลาก็หมุนเปลี่ยนเวียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันนี้ บ้านผมมีโทรทัศน์ 4 เครื่อง ไม่รู้พ่อผมซื้อประชดข้างบ้านหรือเปล่า การใช้เวลาว่างนั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยมเป็นความสุขอันดับต้นๆของผมเลยทีเดียว

เมื่อวันที่ 4 ธันวาคมที่ผ่านมา ผมนั่งดูโทรทัศน์อย่างเป็นปกติ รายการยอดฮิตในช่วงนี้คือ การถ่ายทอดสด กีฬาเอเชียนเกมส์ ผมนั่งดูได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ ไม่ว่าจะเป็นกีฬาอะไรก็ช่าง (จะจดๆจ่อๆหน่อยก็ วอลเลย์บอลชายหาดหญิง) ช่วงหัวค่ำ มีการถ่ายทอดการแข่งขันยกน้ำหนักหญิงรุ่น 62 กิโลกรัม ซึ่งรุ่นนี้มีพี่ไก่- ปวีณา ทองสุกtin1.jpg ลงร่วมชิงชัยด้วย พี่ไก่ลงแข่งพร้อมกับอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า แถมพ่วงด้วยการแบกความหวังของคนไทยทั้งประเทศเอาไว้ ผมว่ามันอาจจะหนักกว่าลูกเหล็กที่พี่เขายกเสียอีก การแข่งขันเป็นไปอย่างสนุกสนาน กองเชียร์ทางบ้านอย่างผมก็ต้องลุ้นกันจนเหงือกแห้งทีเดียว นักกีฬาของจีนนั้นน่ากลัวมาก ตัวเล็กนิดเดียวแต่ยกลูกเหล็กเป็นร้อยกิโลได้ราวกับว่ามันมีน้ำหนักเท่ากับปุยนุ่น

แต่ท้ายที่สุดเหรียญทองก็ตกเป็นของเรา พร้อมกับการทำลายสถิติโลกของพี่ไก่ ต้องชื่นชมสปิริตและความสามารถของพี่ไก่จริงๆ

และอีกส่วนที่ผมอยากจะชื่นชมก็คือ ระบบการถ่ายทอดกีฬาของบ้านเรา ไม่ว่าจะเป็นแบบสดหรือแบบแห้ง ผมว่าหลายๆประเทศอิจฉาบ้านเราเรื่องการถ่ายทอดมหกรรมกีฬาต่างๆ ยกตัวอย่างง่ายๆเช่นฟุตบอลโลก จะมีสักกี่ประเทศในโลกนี้ที่ได้นั่งดูฟุตบอลโลกอยู่ที่บ้านแบบสดๆทุกคู่ในช่องฟรีทีวี ที่สำคัญ ไร้โฆษณาในระหว่างการแข่งขันอีกต่างหาก

ส่วนกีฬาประเภทอื่นๆในเอเชียนเกมส์คราวนี้ก็น่าสนใจครับ แม้บางชนิดกีฬาจะมีความหวังน้อยนิดเหลือเกิน แต่ผมเชื่อว่านักกีฬา ผู้ฝึกสอน และทีมงานทุกคนที่ได้เป็นตัวแทนของประเทศไทยต่างก็มุ่งมั่นและทุ่มเทกับการแข่งขันอย่างเต็มความสามารถ ส่วนผลที่ออกมาหาใช่สิ่งสำคัญอันดับต้นๆไม่ มิตรภาพ ต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุด

ถ้าคุณมีโอกาสได้รับชมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ ไม่ว่าจากโทรทัศน์บ้านตัวเอง หรือข้างบ้านก็แล้วแต่ ก็อย่าลืมส่งแรงใจไปเชียร์และเอาใจช่วยนักกีฬาไทยของเราด้วยนะครับ ไม่ว่าเราจะอยู่อันดับที่เท่าใดในตารางสรุปเหรียญ เชื่อเถอะครับ พวกเขาได้สู้อย่างเต็มที่แล้ว  ·

songtom22@yahoo.com
 http://songtom.bloggang.com

ย่างก้าว..ที่เราเดินไปด้วยกัน