สัญญาหน้าร้อน

เมษายน 15, 2007

keeree6.jpg หยดน้ำผึ้งที่ปลายไม้ : กีรติ

• สองเท้าก้าว..ก้าวเร่งแรงฝีเท้า
เริ่มก้าวยาว..ยาวอีกแรงกว่าเก่า
จึงหันหลังกระตุกมือจากเบา เบา
เร่งแรงเข้าให้ว่าวลอยขึ้นไป

• สูงจากพื้นเล็ก..เล็ก แรงอีกหน่อย
คืบเป็นศอกเป็นวาน้อยค่อยคอยไหว
ว่าวปักเป้าภู่ระย้าสิบานใจ
ก็ลอยเด่นเหนือขึ้นไปอีกนิดหนึ่ง

• กลางทุ่งกว้างมีว่าวต่างเผ่าสี
สูงลอยดีเด่นอวดลายลวดขึง
ดึงท้องฟ้าเป็นเวทีประชันตะลึง
เด็กน้อยซึ่งอ่อนแรงยิ้มทันใด Read the rest of this entry »

Advertisements

อุ๊ยคำ

เมษายน 1, 2007

keeree6.jpg หยดน้ำผึ้งที่ปลายไม้ : กีรติ

keeree8.jpg

ลูกหลานพร้อมหน้าในวันครอบครัว
วันที่อุ๊ยคำรอมานานนับสิบปี..มาถึงแล้วในวันนี้
วันที่น้ำอบน้ำปรุง..บรรจงรดที่มือของอุ๊ยคำ

ทุกวันสงกรานต์ล่อง
อุ๊ยคำได้แต่ชำเลืองมอง
ใครอื่นสวมกอดลูกรัก
วันนี้เช่นกัน

ข้างฝาบ้านถูกดินสอพองขีด
l ll lll llll lllll llllll lllllll llllllll ยาวไกลเต็มพื้นที่
อย่างที่อุ๊ยคำเองไม่รู้จุดหมายว่า วันที่สมหวังนั้นมาถึงเมื่อไร

อุ๊ยคำรอ

วันที่แกน่าจะดีใจมาถึง
ลูกหลานพร้อมหน้า
ต่างรดน้ำลงที่มืออุ๊ยคำ

“หลับให้สบายเถิดนะแม่จ๋า”
เสียงสะอื้นของคำหล้า ลูกสาวสุดท้อง

หากอุ้ยคำหายใจต่ออีกสักหน่อย บางทีวันที่ลูกหลานพร้อมหน้ารดน้ำขอพร
คงไม่ใช่วันสุดท้ายของอุ๊ยคำ

หรือว่าความรักที่มอบให้บุพการีจักได้พบเพียงคำว่า ‘ไว้ก่อน’ อยู่ร่ำไป

“น้ำเย็นสายนั้น ทำใจของอุ๊ยคำสงบนิ่งไหมหนอ”

kaawss.jpg


ใจตำรา

มีนาคม 15, 2007

keeree6.jpg หยดน้ำผึ้งที่ปลายไม้ : กีรติ

…กางกระดาษบอบช้ำ———ออกดู
จึงได้เห็นคำครู—————–ที่อ้าง
การอ่านช่วยให้รู้—————-ปัญญา เกิดนา
ใครเล่าจะรู้กว้าง—————-หากไม่อ่านเขียน

…สิกขาบทเลิศล้ำ————–วิสัย
สูงค่าเหนือกว่าใด—————เปรียบได้
จดจำท่องทวนไป—————หวังเกิด-
ผลจักประจักษ์ไซร้————–จึ่งต้องลองทำ

…อันตำราที่ว่า—————–เลิศแสน
ประดิษฐ์คนทั่วแดน————เก่งกล้า
มิอาจมุ่งหมายแทน————ใจจิต
อาขยานท่องถ้วนหน้า———ไป่สู้น้ำใจ

…คนมีมากความรู้————-เกิดก่อ
ยศฐานันดาศักดิ์พอ———–พอกให้
สูงหนาเหยียบกดตอ ———มิดหาย จมจ่อม
คนหยามคนลดเกียรติไท้—–ข้อห้ามพึงจำ

…ชาวนาหลังโก่งโค้ง———นูนปูด
กำเคียวเกี่ยวคำพูด————-ยากไร้
เรียนรับความรู้สูตร————–จากผืน ดินนา
จึงงอกรวงข้างไซร้————–ตำราหากิน

…บทเรียนสอนคุณค่า———คุณธรรม
ชาวนาต่ำยศจำ—————- ขี้ข้า
ดำปักเทียวทิวทำ ————-เช่นชั่ว- โคตรนา
ทดแทนคุณข้าวถ้า————-สำนึกค่าบุญ

…ความรู้จึงหาใช่เพียง———หนังสือ
คุณค่าเมื่อฝึกปรือ—————หมั่นรู้
ชาญเชี่ยวชำนาญคือ————ผลจาก กระทำ
เรียนในตำราคู่——————-ควบกับความจริง.

kaawss.jpg


“คำแม่”

มีนาคม 1, 2007

keeree6.jpg หยดน้ำผึ้งที่ปลายไม้ : กีรติ

ขยับเบียดกายกอดให้แนบติด
อุ่นสายเลือดแนบสนิทจิตรมิหาย
ฝ่าลมฝนที่กระหน่ำย่ำใจกาย
อีกน้ำลายฟอนเน่าที่เผาทรวง

ด้วยกำลังมีน้อยจึงค่อยเริ่ม
มิอาจเหิมเกริมกระหยิ่มลิ้มคำหวง
เจริญรอยย่างย่ำเท้าทั้งปวง
มิอาจล่วงเลยล้ำเยี่ยงชาตรี

จะคิดอ่านการก่อต้องติดหลัก
หยุดชะงักตรวจทานผลาญศักดิ์ศรี
มีเกียรติก่อมิย่นย่ออิสตรี
มิอาจหนีถอยก้าวจักเดินไป

ความเป็นคนขีดแบ่งที่เครื่องเพศ
หรือวัดกันที่พระเดชจากถิ่นไหน
ด้วยอำนาจบารมีจึงมีชัย
เหยียบหัวใจให้มิดเท้าอยู่เช่นนี้

ประคองกอดลูกน้อยเจ้าพริ้มหลับ
ตะวันลับบอดมืดหมดราศี
ดาราเอยจึงมีค่ายามราตรี
นี่หนาที่เปรียบไว้ให้ได้ยิน

ในยามมืดไร้ที่พึ่งจึงเห็นค่า
แสงที่ว่าจากดวงดาวพราวแสงหิน
ใช่เม็ดกรวดที่จมหายระแหงดิน
เปรียบดั่งเช่นคุณสตรีนี่เช่นกัน

ใครน่ะหรือที่กอดร่างเจ้าลูกรัก
ใครน่ะหรือที่ฟูมฟักเจ้ายอดขวัญ
เจ้าลูกชายหมายสร้างเจ้าทุกคืนวัน
ให้เจ้านั้นมองเห็นค่าของนารี

แล้ววันหนึ่งชายเช่นเจ้าจะได้รู้
อย่าได้ขู่หยามเหยียบเพศอิตถี
นั่นเพศเดียวกับแม่เพศสตรี
ล้วนต่างมีค่าคุณเท่าเจ้ายอดชาย

อันเพียงร่างที่มิอาจต้านทนกิจ
แต่ใจจิตรมั่นแกร่งมิแหนงหน่าย
จึงได้ชื่อว่าแม่ใช่เพียงกาย
นี่คืองานที่ผู้ชายไม่อาจครอง

ขยับเบียดกายกอดให้แนบติด
อุ่นสายเลือดแนบสนิทจิตรทั้งสอง
แม่จะสอนบ่มให้เจ้าอย่าลำพอง
ชายหญิงต้องมองเห็นค่ากันและกัน.


แด่วันสตรีสากล 8 มีนาคม

kaawss.jpg