จำ

[DekAd] โดย Black&Pink


จำ

ในการคิดงานโฆษณามีโจทย์อยุ่ข้อหนึ่ง ที่ไม่ว่าจะลูกค้ารายเล็กหรือรายใหญ่ต้องการให้มีอยู่ในงานโฆษณาที่ออกมา นั่นก็คือ “ผู้บริโภคต้องจำสินค้า หรือผลิตภัณฑ์นั้นๆได้” โฆษณาที่สามารถทำให้ผู้ชมได้ดูผ่านสายตา ส่งต่อไปถึงหัวสมอง แล้วกลั่นกรองออกมาเป็นความจำนั้น…มีน้อยครับ เพราะแน่นอน หากเราไม่ใส่ลูกเล่นอะไรลงไปในชิ้นงาน ไม่ว่าจะเป็นเสียงพากย์ที่โดดเด้ง ความตลก อารมณ์ดีในตัวงานที่เด้งดึ๋ง เราก็จะไม่ได้ลูกชิ้นวัวคัดสรรอย่างดี…โอ๊ยยยย ไม่ช่ายยยยยย เฮ้อ…ดันมาเขียนคอลัมน์นี้ตอนหิวซะนั่น คือในกระบวนการคิดของครีเอทีฟ เมื่อถึงคราวหมดมุข ในการใส่ความสนใจอะไรใดๆลงไปในงานโฆษณาที่กำลังคิดๆกันอยู่ สิ่งที่นึกถึงเป็นอันดับแรกเลยนั่นก็คือ…เพลง ใช่ครับ เพลง หรือดนตรีนี่แหล่ะ ที่สามารถเพิ่มความน่าสนใจลงไปในงานโฆษณาได้ และสามารถตรึงผู้ชม หรือผู้บริโภคให้นั่งดูงานโฆษณาของเรา ตั้งแต่ต้นจนจบได้เลย และยิ่งไปกว่านั้น หากเนื้อร้องนั้น สั้น กระชับ ร้องตามได้ง่ายๆ นั่นแหล่ะ ความจำในตัวสินค้าของผู้ชมยิ่งทวีมากยิ่งขึ้นไปอีก

แล้วรู้ไหมครับว่าใครเป็นผู้ริเริ่มใช้เพลงลงไปในงานโฆษณา…อ่ะให้เวลาคิด ติ๊กต่อกๆๆ

เป๊งงงงง…เฉลย

ผู้ริเริ่มใช้เพลงลงไปในงานโฆษณาเป็นคนแรกก็คือ ครูนคร มงคลายน (ถึงแก่กรรมแล้ว)

แล้วรู้ไหมครับว่าเป็นโฆษณาสินค้าอะไร…

สินค้านั้นก็คือ ถ่านไฟฉาย ตรากบนั่นเอง และนี่ก็คือเนื้อร้องของเพลงโฆษณา ถ่านไฟฉายตรากบครับ

    (ร้อง)
    ต้นตระกูลผม แต่ปางบรรพ์
    หลังย่ำสายัณห์ ดวงตะวันเลี่ยงหลบ
    จะเดินทางเยื้องย่างไปไหน
    จำเป็นต้องใช้ จุดไต้จุดคบปัจจุบันเห็นจะไม่ดี
    ขืนจุดไต้ซี ถ้ามีใครพบ
    อาจต้องอายขายหน้าอักโข
    เขาต้องฮาต้องโห่ ว่าผมโง่บัดซบยุคนี้มันต้องทันสมัย
    เพื่อนผมทั่วไปใช้ถ่านไฟตรากบ
    ทั้งวิทยุ และกระบอกไฟฉาย
    คุณภาพมากมาย สะดวกสบายครันครบถ่านก็มีหลายอย่างวางกอง
    เขากลับรับรองว่า ต้องแพ้ตรากบ
    เหตุและผลเขาน่าฟังครับ
    ขอท่านจงสดับเถอะท่านที่เคารพ

    (พูด)
    คือเขาบอกว่า ถ่านไฟฉายตรากบ ไม่ใช่ของนอกส่งมาขยอกเงินไทย และไม่ใช่ของทำภายในที่โกยกำไรส่งออกนอก…ถ่านไฟฉายตรากบ ทำในเมืองไทย เพื่อให้เงินกำไรหมุนเวียนอยู่ในเมืองไทย ทำให้ดุลการค้าของไทยดีขึ้น …ฉะนั้น นอกจากผมจะเคยชอบกินกบ ชอบเพลงพม่าแทงกบ และชอบเล่นไพ่กบแล้ว เดี๋ยวนี้…ผมยังชอบถ่านไฟฉายตรากบอีกด้วย อ๊บๆ

ถือเป็นเพลงโฆษณาที่ยอดเยี่ยมประทับใจคนยุค 2500 มากที่สุดเพลงหนึ่ง เพราะนอกจากจะมีท่วงทำนองสนุกสนานน่าฟังแล้ว ยังใช้คำสัมผัส แม่กบ ลงท้ายอย่างเหมาะเจาะ ยากที่จะมีใครคิดได้ดีเท่า และแน่นอน ท่านเป็นทั้งผู้แต่ง และเป็นผู้ร้องเองด้วยครับ

ครูนครยังเคยกล่าวเอาไว้ว่าว่าเพลงถ่านไฟฉายตรากบเปิดผ่านวิทยุในราว พ.ศ. 2501-2502 ความยากเมื่อตอนบันทึกเสียงคือ ตอนร้องและพูดให้จบภายใน 60 วินาทีเท่านั้น ทางห้างให้เหตุผลว่าถ้าเกิน 60 วินาทีแล้ว จะถูกสถานีคิดค่าโฆษณาเป็น 2 นาที ถึงอัดเกินไป 1 วินาทีก็ไม่ได้ จึงต้องอัดใหม่ร้องใหม่หลายหนจนลงตัว ไม่เหมือนเดี๋ยวนี้ที่สามารถตัดต่อเสียงได้อย่างสบายๆ

ทีนี้ เมื่อเราพูดถึงเรื่องดนตรี และเพลงแล้ว สิ่งที่ต้องนึกถึงด้วยก็คือ ตัวโน๊ตใช่ไหมครับ ผมมีงานโฆษณาที่ใช้ตัวโน๊ตมาประกอบรวมอยู่ในชิ้นงานด้วยมาให้ดูกัน

เสียงเพลงนี่ยังติดอยู่ในหูอยู่เลยครับ

อมลูกอมนี่ แล้วร้องเพลงได้ดังกว่าเดิมแน่ะ

พลังเสียงสุดยอดจริงๆฮะ

สุดท้าย หลังจากพบจบงานหนังสือแห่งชาติไปหมาดๆ มาดูโฆษณางาน book fair ของประเทศกัวเตมาลา กันครับ สุนทรีย์กับกรเลือกซื้อหนังสือเสียจริงเนาะ…


[อ่าน DekAd ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๒๒]

1 ตอบกลับที่ จำ

  1. cotton พูดว่า:

    ชอบค็อตต้อนบัดติดโน้ตเพลง สื่อได้เข้าใจเลย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: