ถนนสายเก่าที่ลาดยางมะตอยสีชมพู

[ก้าวต่อก้าว] โดย สารากร


ถนนสายเก่าที่ลาดยางมะตอยสีชมพู

คุณเคยเข้าใจความหมายของถนนสายเก่าไหม มีใครหลายคนบอกกับสารากรไว้ถึงถนนสายเก่า ที่เราเคยล่วงผ่าน นานเนิ่นนานจนกลายเป็นถนนสายใหม่ของใครอื่น ครานั้นเองรอยเท้าของเราที่ย่างเหยียบไว้จะเป็นแนว เป็นลู่ เป็นทางให้กับพวกเขาได้เข้าใจว่า หนทางที่กำลังเดินอยู่นั้น ครั้งหนึ่งเคยมีใครคนหนึ่งร่วมเดินทาง ถ้าเปรียบความชราของผู้คนเป็นถนนสายเก่า คุณคิดว่าอย่างไร เข้ากันไหม หรือว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกันเลยแม้สักนิด ทว่าในมุมมองของใครอื่น อาจไม่เป็นเช่นนั้น

ผู้ชายอารมณ์ดี ที่มีมุมมองถึงความชรา ได้น่าสนใจ วันนี้ก้าวต่อก้าวนัดเขาเพื่อพูดคุยถึงเรื่องราวของถนนสายเก่า เขาคือ ยางมะตอยสีชมพู แห่งห้องหนอนสนทนา หรือ นายพีรพงศ์ พงษ์อิ่ม ไปป์ อดีต art director ปัจจุบันเป็นพนักงานฝ่ายการตลาดบริษัท ไทย ซูซูกิ จำกัด เราลองเดินทางไปพร้อมกันกับเขาบนถนนที่ลาดด้วยยางมะตอยสีชมพู

สารากร : เคยนั่งรถเมล์ไปไหนต่อไหนไหมคะ
ยางมะตอยสีชมพู : แน่นอนฮะนั่งบ่อยอยู่เหมือนกันเรียกว่า กิน นอนกันบนรถเมล์เลยทีเดียวเชียว

สารากร : เคยเห็นป้ายโปรดเอื้อเฟื้อ แก่เด็ก สตรี และคนชราไหมคะ
ยางมะตอยสีชมพู : เห็นดิฮะตำตากันจะๆ

สารากร : แล้วทำตามบ้างหรือเปล่าคะ
ยางมะตอยสีชมพู : ทำตามบ้างไม่ทำตามบ้าง คือถ้าเป็นคนแก่ล่ะลุกให้แน่นอน

สารากร : เคยแกล้งทำเป็นไม่เห็นไหม เพื่อที่ว่าเราจะได้ไม่ต้องลุก นัยว่า ให้คนอื่นได้ทำหน้าที่แทนเราบ้าง
ยางมะตอยสีชมพู : คือถ้าเห็นจะลุกทุกครั้งนะนอกจากหลับ (จริงๆ) แต่กลุ่มเป้าหมายก็ไม่ค่อยมาใกล้ผมเท่าไหร่นักหรอก เพราะชอบนั่งหลังๆ อ้อ ขอเล่าตรงไอ้ที่ทำตามบ้าง ไม่ทำตามบ้างหน่อยนึง จะบอกว่า ถ้าเป็นคนแก่ล่ะ ลุกให้แน่ แต่สำหรับเด็กและสตรีขอจำแนกเป็นข้อๆ ก่อน เด็ก…จะดูก่อนว่า เป็นเด็กที่จัดอยู่ในจำพวกอ้อนหรือเปล่าในที่นี้หมายถึงอ้อนตีนนะ พวกขึ้นมาแล้วชอบทำโวยวายเสียงดัง ประมาณว่าข้าพวกเยอะทั้งที่กระบานมัน ตบเข้าไปยังดังอยู่เลยไอ้ประเภทนี้ล่ะอย่าหวั งแต่ถ้าขึ้นมาตัวเล็กๆ โหนบาร์ไม่ถึงจะลุกให้ ส่วนผู้หญิงจริงๆ เห็น มันอยากจะให้ลุกนะแต่ว่าเคยโดนเพื่อนแซวว่า มึงจะแมนไปไหนหรือไม่ก็ผู้หญิงจะมองเรายังไง เอ๊ะ อีนี่หน้าหม้อนี่หว่า อะไรประมาณนั้น แต่ถ้าของเยอะๆจะลุกให้นะ ไม่ก็ช่วยถือของให้

สารากร : เคยสงสัยไหมคะว่าทำไมต้องมีป้ายพวกนี้ด้วย
ยางมะตอยสีชมพู : ไม่นะก็แค่เห็นผ่านตาแล้วก็คงคิดว่า มีไว้เตือนใจไอ้พวกไม่มีน้ำใจก็แค่นั่น

สารากร : คิดอย่างไรกับคนแก่ที่ขึ้นรถเมล์ เคยคิดไหมว่า มันน่ามีรถเมล์คนแก่ ที่มีที่นั่งสำหรับคนแก่ทุกคน
ยางมะตอยสีชมพู : มันเป็นไปไม่ได้อ่ะฮะ

สารากร : ทำไมล่ะ
ยางมะตอยสีชมพู : คิดหรือว่าจะเทงบประมาณเฉพาะ ส่วนนี้อย่างเดียว รัฐบาลบางประเทศแถวนี้ เคยคิดเรื่องอย่างนี้ด้วยฤา

สารากร : แล้วถ้าหากว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ คิดว่าอย่างไรคะ กับการที่เราจะเอื้อประโยชน์ให้กับคนสูงอายุ ที่เดินไม่ค่อยไหว มีรถเมล์สายหนึ่ง คนแก่ขึ้นเยอะมาก สายที่ไปทางวังบูรพา หรือว่าพาหุรัด ทำให้คิดว่าน่าจะมีรถเมล์เฉพาะคนแก่น่ะค่ะ
ยางมะตอยสีชมพู : ก็เป็นสิ่งที่ดีฮะและน่าจะทำเป็นรถเมล์พิเศษไปเลย ไม่ต้องหรูมากก็ได้แต่สิ่งที่เห็นบ่อยๆ คือ คนแก่มักโหนราวรถเมล์ไม่ไหว ทำให้มันมีที่เกาะไปตลอดทางเดิน ที่นั่งกว้างๆหน่อยไรเงี้ย

สารากร : คิดไหมว่า คนแก่นี่เรื่องเยอะ ปัญหาสังคม
ยางมะตอยสีชมพู : ไม่ๆ ถ้าคิดงั้น แล้วพอตอนเราแก่ล่ะ ทุกคนต้องแก่ฮะเรื่องธรรมดาใครคิดงั้น เอ่อ คือไปเกิดใหม่ดีกว่าฮะ

สารากร : ตอนนี้ มีการลดหย่อนค่าโดยสารให้กับผู้สูงอายุด้วย คิดยังไงกับเรื่องเหล่านี้คะ ทราบมาว่าลดครึ่งราคาด้วย
ยางมะตอยสีชมพู : ดีฮะ…ถือว่าเพื่อสังคมอย่างหนึ่งล่ะนะจริงๆ นั่งฟรีก็ไม่น่าเกลียดหรอก แต่ความวุ่นวายของมันก็คือต้องมาตรวจอายุตรงบัตรประชาชนด้วยนี่น่ะสิ อันนี้ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของกระเป๋ารถเมล์ล่ะนะว่าจะเอายังไงฟรีไปเลย

สารากร : เรื่องของการตรวจบัตรประชาชน ถ้าหากว่าคนแก่คนนั้น ไม่มีบัตร เช่น อาจทำบัตรหาย อย่างนี้แล้วเท่ากับว่า เขาเสียสิทธิ์ไปโดยปริยายสินะ
ยางมะตอยสีชมพู : ใช่ คือ มันน่าจะมีวิธีอะไรที่จะรักษาสิทธิให้คนแก่น่ะนะ จะใช้วิจารณญาณของกระเป๋าก็ลำบาก เพราะจะเก็บตังค์อยู่ท่าเดียวแน่นอน กระเป๋าดีๆ ก็มี นะ แต่…มันหวังอะไรมากไม่ได้

สารากร : เคยเจอเหตุการณ์ลักษณะอย่างนี้บ้างไหมคะ ที่เห็นกับตาว่ายังไม่ถึงช่วงเวลาของการใช้สิทธิ์ของคนแก่ ถึงมีบัตร และผมหงอก ก็ต้องจ่ายเงินเต็ม
ยางมะตอยสีชมพู : อืมไม่เคยฮะ…หมายความว่าส่วนใหญ่ ไม่ค่อยเห็นคนแก่ใช่สิทธิเท่าไหร่ ก็จ่ายเต็มเป็นส่วนมาก อาจจะด้วยความไม่รู้ ประชาสัมพันธ์ไม่ดี ที่สำคัญกระ เป๋าไม่บอก นี่แค่เป็นโครงการของ ขสมก. เท่านั้น รถร่วมอย่าหวัง แถมขับอย่างกะ จะพาคุณปู่ คุณย่า ให้ตายเร็วยิ่งกว่าเดิมอีก

สารากร : ถ้าวันหนึ่ง ตื่นขึ้น พบว่าเมืองที่เราอาศัยอยู่ เป็นเมืองของคนหนุ่มสาว ไม่มีร่องรอยของคนแก่เลยสักนิดเดียว ไม่มีบ้านพักคนชรา ไม่มีคนแก่ขึ้นรถเมล์ เดินตามถนน หรือว่าหาบของขาย คิดอย่างไรกับเมืองที่ว่านี้ ดูจะสดใสกว่าเดิมไหม
ยางมะตอยสีชมพู : คิดว่าก็คงรู้สึกแปลกๆมันเหมือนกับ ไปอยู่อีกโลกหนึ่ง ไม่ต้องคิดถึงคนไกลตัว แม่ผมนี่แหละอายุก็ถึงเกณฑ์ ใช้สิทธิลดหย่อนได้ด้วย ถ้าตื่นมาแล้วไม่เจอแม่ นึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะเป็นยังไง ออกไปข้างนอกก็คงสดใสดีหรอก แน่นอนผมยังไม่แก่ ผมย่อมชอบสาวๆ อยู่แล้วล่ะ แต่มันจะสาวจะหนุ่มไปได้สักกี่ปี

สารากร : จริงๆ แล้ว คนสูงอายุมีบทบาทกับตัวไปป์ไหม นอกจากคนในครอบครัวแล้ว ไปป์ต้องรู้จักใครที่สูงอายุหรือเปล่า
ยางมะตอยสีชมพู : แหะๆ ไม่มีฮะ…

สารากร: เคยมีคนแก่มาขายของไหม
ยางมะตอยสีชมพู : ฮะมี เยอะด้วย

สารากร : ช่วยซื้อไหมคะ
ยางมะตอยสีชมพู : ซื้อฮะ แต่แน่นอน มันก็ต้องมีไม่ซื้อบ้าง ไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนั้นคือ ถ้าจะซื้อ ก็ซื้อด้วยความสงสาร เช่น คนแก่ที่หาบเร่ ขายข้าวโพดหรือผักอะไรเงี้ย ลูกอมจะซื้อบ่อย เคยไปตลาดนัดเจอยายคนหนึ่งแกหลังโก่งมากๆ เดินไม่ค่อยจะไหว แต่ยังหาบเร่ขายถั่วต้มอยู่เลย สงสารเลยซื้อ บ้าซื้อมาเยอะมาก กินจนตดได้ไปถึงเย็นอีกวันเลยล่ะ (หัวเราะ)

สารากร : คิดว่าอายุเท่าไหร่ จึงเรียกว่าแก่ ในสายตาของไปป์
ยางมะตอยสีชมพู : ๕๐ ก็แก่แล้วนะ

สารากร: เวลาไปป์มองคนแก่ คิดอย่างไรบ้าง นอกจากสภาพร่างกายที่ต่างจากเราๆ
ยางมะตอยสีชมพู : คือเวลามองคนแก่จะเห็นตัวเราสะท้อนออกมามันทำให้รู้สึกว่า ซักวันเราก็เป็นแบบนี้แหล่ะ ออกแนวปลงแล้วไม่รู้เป็นไร เวลาเห็นคนแก่อยู่คนเดียวไม่ว่าจะกินหรือเดินคนเดียวก็ตามแต่ จะรู้สึกสงสารแม้กระทั่งแม่ตัวเอง เรากลับมาบ้านเห็นแม่นั่งกินคนเดียวมันแบบว่าทำไมกูไม่กินเป็นเพื่อนแม่วะ ออกแนวโทษตัวเอง คืออย่างเสาร์อาทิตย์จะออกข้างนอกก็เห็นแม่นั่งรีดผ้าอยู่คนเดียว บางทีก็พาลทำให้ไม่อยากออกจากบ้าน ก็จะถามแกทุกครั้งว่าอยู่คนเดียวได้ไหม แม่ก็จะบอกว่า ไม่เป็นไรไปๆ เถอะแต่ก็รู้สึกผิดอ่ะนะ

สารากร : ถ้าหากวันพรุ่งนี้ ตื่นขึ้นมากลายเป็นคนแก่ ไปป์อยากบอกอะไรกับเยาวชนบ้างคะ
ยางมะตอยสีชมพู : บางครั้งผมเห็นเด็กย่านแฟชั่นทำอี๋ๆ ใส่คนแก่ เห็นแล้วอยากเดินเข้าไปตีเข่ามันซักที อยากถามว่า…พ่อมึงแก่เหรอมึงมีปู่ไหม มึงมีย่า มียายไหม ยายมึงสาวเลยดิ คือจะบอกว่าทำตัวดีๆ กับแกหน่อย คือคนแก่เนี่ยจะชอบสอน เพราะเค้ามีประสบการณ์เยอะอาบน้ำร้อนมาก่อนแต่เด็กๆ มันไม่ค่อยฟังกันหาว่าไร้สาระแก่แล้ว เชยตามไม่ทันโลก คืออยากให้ฟังบ้างไม่ใช่อะไรก็เถียงมันยันเต ฟังเพื่อเอาไปปฏิบัติ หรือเอาไปประยุกต์ใช้ มันก็ไม่เสียหาย แล้วสุดท้ายก็ขอให้ปรนนิบัติท่านดีๆ กันหน่อยไม่ว่าจะเป็น คุณยาย คุณย่า คุณปู่ คุณจะมั่นใจแค่ไหนว่าเค้าจะอยู่กับเราอีกนาน ทำดีกับท่านไปเถอะครับแล้วเราจะได้ไม่มานั่งเสียใจทีหลัง เมื่อถึงคราวที่เค้าจากเราไปจริงๆ

สารากร : ควรยกเลิกคำว่า อีแก่ กับไอ้แก่ ไหมคะ
ยางมะตอยสีชมพู : มันขึ้นอยู่กับว่า เราเอาไปใช้ในสถานการณ์แบบไหนมากกว่าฮะ แหม ถ้าผัวเมียทะเลาะกัน แล้วไม่หลุดคำนี้ออกมันก็คงไม่ค่อยมันปากเท่าไหร่ล่ะ แต่อย่าเอาไปใช้กับคนแก่เชียวฮะ…เพราะไม่ดีหรอก

ถนนสายที่เรากำลังเดินอยู่อาจจะใหม่สำหรับเราเพียงคนเดียว แน่นอนว่ารอยเท้าของผู้มาเยือนก่อนหน้า การันตีแล้วว่า ไม่เคยมีใครไม่เคยมาถึงถนนสายนี้

ถนนสายที่เรียกขานตัวเองว่า ความชรา เพียงหนึ่งลมหายใจ คนเราก็แก่กว่าเมื่อวานแล้ว


[อ่าน ก้าวต่อก้าว ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่๒๐]

3 ตอบกลับที่ ถนนสายเก่าที่ลาดยางมะตอยสีชมพู

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ผู้ถาม “จริงๆ แล้ว คนสูงอายุมีบทบาทกับตัวคุณสอไหม นอกจากคนในครอบครัวแล้ว คุณสอมีความผูกพันธ์กับคนสูงอายุอื่นอีกหรือเปล่า?”

    “ก็มีนะครับ อย่างคุณย่า คุณลุง ในบล็อกทั้งหลายที่ผมแวะเวียนเข้าไปเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยๆ นี่
    เป็นพวกแก่ความรู้ทั้งนั้นแหละคุณ ผมว่าดีนะ คบกับคนแก่ได้ความรู้ดี”

    .

    ถาม “คิดว่าอายุเท่าไหร่ จึงเรียกว่าแก่ในสายตาของคุณสอ?”

    “คุณเคยได้ยินประโยคหนึ่งของ พลาโต ไหมครับ แกพูดเอาไว้ว่า
    “อายุ 40 ปีคือวัยชราของคนหนุ่ม
    อายุ 50 ปีคือวัยหนุ่มของชรา”
    ฉะนั้น สำหรับผมแล้ว น่าจะสัก 60 น่ะคุณ ถึงจะเรียกว่าคนชรา”

    .

    ถาม “คุณสอคิดว่าเราควรยกเลิกคำว่า อีแก่ กับไอ้แก่ ไหมคะ?”

    “ไม่ควรครับ ไม่ควร เพราะผมคิดว่าอีกหน่อยมันจะเป็นคำที่เหมาะกับผมมากเลยล่ะคุณ”

    (แฮ่ๆๆ ขออภัยที่เข้ามาป่วนขำๆ นะคร้าบ)

  2. gleam111 พูดว่า:

    555+

    ตอบน่ารักจัง

  3. สวรรค์เสก พูดว่า:

    อุ๊ยตายยยย ตะเองก้อ
    ชมกันงี้ เค้าก็เขิลล์หมดดี้

    เออ ว่าแต่ว่า คุณชมคำตอบของใครหว่า

    วุ้ย สงสัยชมพี่ยางฯ ละกระมัง

    ฮ่วย! คิดไปเองอีกแระสอเอ๊ย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: