“วาระของลูก และวาระของแม่”

[ก้าวฯกวี]




“วาระของลูก และวาระของแม่”

วัยเยาว์เจ้าขี่จักรยาน ตุ๊กตาหน้าหวาน ของเล่นเจ้า
ขี่อวดแม่ให้รู้ว่าเก่งไม่เบา พอล้มเจ็บหัวเข่าเจ้างอแง
.
วิ่งมาหาพร้อมน้ำตาหยาดใสใส เสียงสะอื้นร่ำไห้ กอดเอวแม่
ให้แม่เป่าให้แม่จูบลูบดูแล และเหมือนแผลเจ้าหายได้ทันใจ
.
ข้าวทุกคำต้องย้ำให้แม่ป้อน ทั้งที่เจ้าจับช้อนกินเองได้
ก่อนนอนขอฟังนิทาน แม่เล่าไป เรื่องแม่ไก่กับลูกไก่กลายเป็นดาว
.
เจ้าถามแม่กี่คำถามเจ้ารู้ไหม ความสงสัยของเจ้ามากเกินกล่าว
โลกกว้างขึ้นทุกวันพันเรื่องราว ซึ่งเจ้าก็จะก้าวพ้นเยาว์วัย
.
ถึงเวลาเจ้าเดินออกจากบ้าน ลืมสิ้นจักรยานวันขี่ได้
ตุ๊กตาลืมว่าชื่ออะไร มีแต่ใจของเจ้าดวงเสรี
.
ณ บ้านเก่าที่เจ้าเติบโตมา แม่ชรานั่งอยู่บนเก้าอี้
ตาฝ้าฟางมองเห็นไม่ค่อยดี ดวงตาที่รอวันปิดเปลือกตา
.
ช่วงชีวิตของแม่มอบให้เจ้า ฟูมฟักเฝ้าตั้งแต่วัยไร้เดียงสา
ถนอมเจ้าด้วยรักมอบวิญญาณ์ รอพบว่า วาระหนึ่งซึ่งเงียบนัก
.
วาระที่เจ้าเลิกขี่จักรยาน เลิกอ้อนแม่เล่านิทาน นอนหนุนตัก
เลิกกอดแม่แล้วบอกแม่ว่ารัก แม่ตระหนัก วาระนั้นในชีวิต
.

กวิสรา แด่เยาว์วัยของลูกสาวผู้เป็นที่รัก

กวิสรา
http://kaveesara.bloggang.com


kaawss.jpg[อ่าน ก้าวฯกวี บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่๒๐]

1 ตอบกลับที่ “วาระของลูก และวาระของแม่”

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    “ลูกอ้วนจ้ำม่ำเพราะหม่ำนมแม่”
    “นมไหนใครว่าแน่นมแม่แน่กว่าใคร”

    หมื่นแทนแสนทดได้หมดซะเมื่อไหร่
    เหนือค่าอื่นใดคือค่าน้ำนม

    -ลูกสอ จุ๊บจั๊บ-

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: