อัมโปะ : ๓๗ และ ๓๘

อัมโปะ


๓๗. ทุกอย่างสามารถผสานกันได้ลงตัว หากใช้ ‘ศิลปะ’ เป็นตัวเชื่อม

๓๘. มองว่ามีบางอย่างสวยงามเกินหาคำนิยามเมื่อมองผ่าน ‘ศิลปะ’


[อ่าน อัมโปะ ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่๑๙]

Advertisements

2 Responses to อัมโปะ : ๓๗ และ ๓๘

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    “ศิลปินคือมนุษย์พันธ์พิเศษ อหังการ์และเต็มเปี่ยมด้วยอัตตา”

    ใครพูดประโยคนี้เอาไว้ผมลืมไปแล้วล่ะครับ
    ได้แต่แอบค้านอยู่ในใจว่า ศิลปินไม่เป็นแบบนั้นทุกคนหรอกครับลุง (เอ่อ แค่เป็นแบบนั้น “แทบจะทุกคน” เท่านั้นเอง)

    “ศิลปะคือชิ้นงานที่แปลกประหลาด
    มันแขวนอยู่ในห้วงอารมณ์เยี่ยงพระผู้สร้าง
    มันไม่ต้องการเหตุผลและคำอธิบาย
    หากแต่มันสร้างแรงดีดสะท้อนต่ออารมณ์ของผู้พบเห็น
    ซึ่งแรงดีดสะท้อนนั้นจะมีผลต่อจิตใจเช่นใด ก็ขึ้นอยู่กับมุมมอง และกรอบความคิดของผู้พบเห็นที่มีต่องานศิลป์”

    แฮ่ๆๆ วรรคนี้ นายสอ มั่วเอาน่ะครับ

  2. ningnung พูดว่า:

    ช่างมั่วนิ่มได้น่าอ่านจริงๆ ท่านสอ
    คมคาย ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: