ควันมรณะ

[กัดกับหมา] โดย ยามักการ


ควันมรณะ

มันเป็นปกติวิสัยหากว่าเวลาเย็นย่ำวันไหน บรรยายกาศดูสดชื่น มีสายลมเย็นโชยแผ่วมาเป็นระลอก เวลาเย็นย่ำนั้นผมเป็นต้องออกมารับลมนอกบ้าน หากจะมีอะไรเป็นพิเศษขึ้นมาหน่อย ผมก็จะมีเบียร์กระป๋องติดมือไว้สำหรับอะไรที่เป็นพิเศษ ก็เหมือนอย่างที่คุณเคยรับทราบไปแล้วนั่นแหละ วันนี้ก็คล้ายกัน จะแตกต่างนิดหน่อยก็ตรงที่วันนี้ เป็นวันที่บรรยากาศสดชื่น มีสายลมเย็นโชยมาเป็นระยะ แต่ไม่ใช่โอกาสพิเศษ นอกบ้านจึงมีเพียงผม สายลมโชย และบรรยากาศสดใส วันนี้ผมเลิกงานและกลับถึงบ้านเร็วกว่าปกติ ทำให้ผมมีโอกาสอาบน้ำ ประแป้ง และในขณะที่พระอาทิตย์กำลังจะจมมิจมแหล่คาค้างอยู่ตรงมุมตึกสูงนู้น ผมก็ออกมานั่งรับลมและชิมรสบรรยากาศสดใส ที่นาน ๆ ครั้งผมจะรู้สึกถึงมันได้อย่างแท้จริง

และก็เป็นปกติวิสัยอีกเช่นกันที่ตรงง่ามนิ้วระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางของผมจะมีบุหรี่ที่ปล่อยควันโชยอ้อยอิงถูกคีบค้างไว้ สายตาผมเหม่อมองแสงสีส้มที่ค่อย ๆ อ่อนแสงลง ในขณะนี้คงเหลือเพียงแสงสีส้มเข้มที่ขอบฟ้าทางทิศตะวันตก ดูคล้ายพระอาทิตย์กำลังไล้เล่นเฉดสีบนท้องฟ้าให้เราดูเป็นครั้งสุดท้ายก่อนละทิ้งหน้าที่ทางซีกโลกนี้เพื่อไปทำหน้าที่ต่อในซีกโลกฝากโน้น ผมอัดควันเข้าปอดและระบายควันที่ขาวหม่นออกมาเป็นทางยาว ปล่อยอารมณ์ให้พริ้วไหวและลอยละล่องเช่นเดียวกับควันบุหรี่ของผม

“เป็นไงวันนี้เลิกงานแต่วันเชียวนะ”

เสียงคุณยายบ้านท้ายซอยดังมาจากริมรั้ว

“ครับ วันนี้เลิกงานไว”

“ได้ยินข่าวไหมว่าบ้านข้างๆของเราน่ะ เขาหย่ากันแล้ว”

“ไม่รู้เลยครับคุณยาย”

“อะไรกันคนบ้านใกล้เรือนเคียงกันแท้ ๆ กลับไม่รู้เรื่อง บ้านยายอยู่ตั้งท้ายซอยยังรู้เรื่องก่อนเราอีก”

ก็ผมไม่ใช่อธิบดีกรมข่าวลือควบกับกรมการกระจายเสียงอย่างยายนี่ ผมคิดในใจ

“ยายรู้ได้ไงครับ”

“เขาลือกันให้แซด เราไม่รู้จริงๆหรือไง”

ผมพยักหน้า และเดินเข้าไปหาแกเพื่อที่เราจะได้คุยกันโดยที่ไม่ต้องตะโกน ผมโยนบุหรี่ทิ้งไว้ในกระถางต้นไม้หน้าบ้าน

“ได้ข่าวว่า ผัวเขาไปมีเมียน้อย ยังเป็นนักเรียนมหา’ลัย อยู่เลยด้วยซ้ำ เมียเขาจับได้เลยขอหย่า”

“ข่าวยายชัวร์ปล่าว” ผมเย้า

“แน่เป็นแช่แป้งเลย “ แกยืนยันในสายข่าวของแก

ผมเห็นท่าว่าคุณยายเจ้ากรมข่าวลือและการกระจายข่าวจะยังคงปักหลักบรรยายหลักฐานยืนยันข่าวของแกอีกนานเป็นแน่ ผมจึงควักซองบุหรี่จากกระเป๋า เคาะซองแล้วเสียบบุหรี่คาไว้ที่ริมฝีปาก อย่างน้อยก็น่าจะเป็นการตัดบทการสนทนาระหว่างผมกับคุณยายได้ ซึ่งมันก็ได้ผล คุณยายรีบขอตัวกลับบ้าน ผมจึงมีอากาศสัมผัสบรรยายที่สดใสก่อนที่พระอาทิตย์จะตก

ผมล้วงไฟแช็กจากกระเป๋ากางเกง จุดไฟจ่อเข้าที่ปลายมวนบุหรี่ ผมอัดควันเข้าปอดอึกใหญ่แล้วพ่นควันออก ควันลอยละล่องไปตามแรงลมโชย ผมหันหลังเดินกลับเข้าบ้าน ก็พอดีมีเสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง

“หวัดดีคุณ”

เป็นเสียงของเขาผมจำได้

“หวัดดี” ผมขานรับ

“นั่นคุณกำลังทำอะไร” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“เดินเข้าบ้าน”

“นั่นผมรู้แล้ว แต่ไอ้ที่คาอยู่ในปากคุณ นั่นคุณกำลังทำอะไร”

“ผมกำลังสูบบุหรี่”

“ดูเหมือนคุณจะยังไม่สำเหนียกอะไรเลยใช่ไหม นี่ผมดูคุณกับคุณยายมาพักนึงแล้วนะ”

“แล้วทำไม”

“คุณไม่เห็นคุณยายคนนั้นเขาแสดงท่าทีรังเกียจคุณบางเลยหรือไง”

“คุณยายแกไม่ได้รังเกียจผมสักหน่อย”

“นั่นแหละเขาเรียกว่ารังเกียจ”

“คุณสูบบุหรี่มานานหรือยัง?”

“สามสี่ปี หรืออาจจะห้าปีได้แล้วมั้ง”

“เคยคิดจะเลิกไหม”

“เคย”

“แล้วทำไมยังสูบอยู่”

“ก็ผมยังเลิกไม่ได้”

“คุณรู้ไหมว่าบุหรี่มันทำให้คุณตายได้”

“รู้”

“แล้วคุณรู้ไหมว่าควันบุหรี่ของคุณก็ทำร้ายคนอื่นได้”

“รู้”

“รู้แล้วคุณจะสูบมันอยู่อีกทำไม”

“ก็ผมยังเลิกไม่ได้นี่”

“พูดกับคุณเหมือนสีซอให้เพื่อนผมฟัง”

“เพื่อนคุณเป็นใคร”

“ควาย ไอ้ควาย มันเป็นเพื่อนผม”

“คุณมีควายเป็นเพื่อน?”

“มันคงไม่ต่างจากการที่ผมมีคุณเป็นเพื่อนคุยหรอก”

“ทำไมมันไม่ต่างกันล่ะ”

“เอาล่ะคุณ ผมไม่คุยกับคุณแล้วดีกว่า ผมเหม็นควันบุหรี่”

“ผมดับก่อนก็ได้”

“ผมรังเกียจ”

“คุณรังเกียจเพื่อนของคุณได้ลงเชียวหรือ”

“ผมไม่อยากตายเพราะควันบุหรี่ของคุณ ผมไปล่ะ โอกาสหน้าหากคุยกัน ผมขออะไรคุณอย่าง คุณอย่าสูบบุหรี่ได้ไหม คุณตายผมไม่แยแส แต่ผมไม่อยากลงนรกไปเพราะผมดมควันบุหรี่จากคุณ”

“ไม่เป็นปัญหา”

“ผมไปล่ะ”

ผมหันหลังกลับเดินเข้าบ้าน ควักซองบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อ เคาะซอง เสียบมันไว้ที่ริมฝีปาก แล้วล้วงไฟแช็กออกจากกระเป๋ากางเกง จุดไฟจ่อปลายมวนเข้าใกล้เปลวไฟ

ผมจะจุดบุหรี่มวนนี้สูบดีไหม

คุณว่าผมควรจุดบุหรี่มวนนี้สูบดีไหม

ผมชักลังเลเสียแล้วล่ะ

สวัสดี.


[อ่าน กัดกับหมา ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่๑๙]

Advertisements

2 Responses to ควันมรณะ

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    “ก็ผมบอกแล้ว ผมเลิกไม่ได้”

    “เหอะน่าคุณ พยายามหน่อย”

    “เคยหลายครั้งแล้ว แต่ก็เลิกล้มทุกทีล่ะ ไอ้ความพยายามนี่”

    “ท่าทางคุณจะเลิกไม่ได้จริงๆ อืมมม…เอางี้สิ!” ดวงตาของหมาน้อยเป็นประกายเหมือนจะนึกอะไรได้

    “หืม? เอาไง ไหนลองว่ามาสิ?”

    “กัญชา สิคุณ ควันจะผ่านการกรองจากน้ำด้วยนา รับรองบริสุทธิ์กว่าดูดบุหรี่อีก เอาน่าคุณ ลองดูก่อน หากไม่ชอบค่อยว่ากันทีหลัง ถือซะว่าช่วยโลกไม่ให้ร้อนเร็วขึ้นด้วยไง”

  2. parchya พูดว่า:

    ผมลองแล้วคุณ
    เคลิ้มดี
    แต่ไม่ชอบเท่า บุหรี่น่ะคุณ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: