ไอ้เตี้ย (ต่อ..)

leafterrace.jpg[ระเบียงใบไม้] โดย ธุลิดิน


ไอ้เตี้ย (ต่อ..)

    ๔.
    ไม่นานนังเตี้ยเริ่มหายไปปล่อยไอ้เตี้ยเดินจิกโน่นจิกนี่อยู่ตัวเดียว
    ฉันสงสัยออกไปตามหาได้ยินเสียงร้องต๊อก ๆ ของนังเตี้ยดังถี่กระชั้นจึงรีบไปดู
    นังเตี้ยสาละวนเดินไปเดินมาร้องต๊อก ๆ ไม่ได้สนใจไอ้เตี้ยเหมือนก่อน
    อาหารก็ไม่แตะฉันสงสัยมันเป็นอะไร
    ถามลุงจิต
    ลุงจิตบอกว่ามันกำลังจะวางไข่
    ฉันตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก เป็นครั้งแรกในชีวิตที่จะได้พบไก่วางไข่
    ครอบครัวไอ้เตี้ยกำลังจะมีสมาชิกใหม่
    ฉันกำลังจะมีลูกเจี๊ยบเล็ก ๆ เดินจิกโน่นจิกนี่รอบ ๆ กระท่อม แค่คิดฉันก็ยิ้มกริ่ม

    โดยคำแนะนำของเกจินักเลงไก่ชน ฉันหาหญ้าแห้งมาปูในกะละมังพลาสติก
    เอานังเตี้ยลงไปนั่ง

    ฉันหมั่นไปดูนังเตี้ยบ่อย ๆ ส่วนไอ้เตี้ยเอาแต่เดินหาอาหารไม่สนใจภรรยาที่กำลังจะคลอดลูก
    ไม่นานก็มีไข่ฟองแรกออกมา
    ฉันมองด้วยความอัศจรรย์ใจ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันรับความรู้สึกว่าไข่เป็นสิ่งมีชีวิต
    บางครั้งเห็นนังเตี้ยหายไปสักพักก็กลับมานั่งในกะละมังฟางหญ้าใหม่
    มันไข่ออกมาเรื่อย ๆ น่าจะประมาณห้าฟอง

    หลังจากนั้นนังเตี้ยไม่ยอมลุกจากกะละมังอีกเลย
    ลูงจิตบอกว่ามันกำลังฟักไข่

    ฉันมองมันด้วยความกังวล หลายวันแล้วที่มันไม่กินข้าวกินน้ำนั่งอยู่อย่างนั้นไม่กระดิกกระเดี้ย
    ฉันได้แต่ให้กำลังใจ ส่วนไอ้เตี้ยเช่นเดิมเอาแต่เดินจิกโน่นจิกนี่ ไม่เคยแวะเยี่ยมเมีย
    แม้สักแวบ ค่ำลงก็กลับขึ้นเกาะคอน

    หลายวันผ่านไป
    ฉันแวะดูตอนเช้า…ใจหาย!

    มีตัวอ่อนที่ฟักออกจากไข่แล้วสองตัว แต่ตายทั้งคู่
    มดคันไฟรุมกัดกินจนลูกตามันหายไป
    ไม่รู้นังเตี้ยจะรู้หรือไม่ว่าลูกของมันตายแล้ว
    มันยังคงนั่งฟักไข่ที่เหลือ
    ฉันเจ็บใจตัวเองที่ลืมคิดถึงพวกมด เพราะละแวกที่ฉันอาศัยเต็มไปด้วยมดทุกชนิด
    ไม่ทราบว่าตัวอ่อนตายเพราะมดหรือตายก่อนแล้วมดจึงขึ้น
    ฉันนำกะละมังฟางหญ้าของนังเตี้ยหล่อน้ำไว้ในกะละมังใบใหญ่กว่า
    อย่างน้อยยังมีความหวังกับไข่ที่เหลือ

    นังเตี้ยนั่งฟักไข่โดยไม่แตะต้องอาหารอยู่หลายวัน
    จนเช้าวันหนึ่งฉันเห็นมันเดินอยู่ข้าง ๆ ไอ้เตี้ยอย่างเดิมคิดว่ามันคงฟักเสร็จแล้วรีบไปดูที่กะละมัง
    ปรากฏไข่ทั้งสามฟองยังคงสมบูรณ์

    ถามลุงจิตลุงจิตบอกว่าครบกำหนดเวลาฟักของมันแล้วถ้ายังฟักไม่ออกมันก็เลิก
    ฉันได้แต่ผิดหวังลุงจิตบอกให้เอาไข่ไปทอดกิน
    ฉันทำใจกินไม่ลงบอกยกให้ลุงจิตไป

    ฉันมองทั้งคู่เดินจิกอาหารอยู่ข้าง ๆ กัน
    ดูเหมือนพวกมันจะไม่รู้สึกรู้สา
    ทุกอย่างที่กระทำคงทำไปตามสัญชาตญาณ
    ฉันสิที่เสียใจความหวังที่จะเห็นลูก ๆ ของพวกมันเป็นอันต้องเลื่อนไป
    โดยที่ฉันในยามนั้นไม่รู้เลยว่าเป็นหวังที่ไม่มีวันมาถึง ·

    (โปรดติดตามต่อ)

    -ธุลีดิน-

(อ่านตอนแรกที่นี่)


[อ่าน ระเบียงใบไม้ ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๘]

Advertisements

2 Responses to ไอ้เตี้ย (ต่อ..)

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    โธ่ๆๆๆ พี่ท่านขอรับ

    แถวบ้านผมจะเรียกไข่ตายพรายเช่นนั้นว่า “ไข่ข้าว”

    ต้มให้ดีเชียวพระคุณ จะออกกลิ่นตุหน่อยๆ หอมรัญจวนจิต

    กินเล่นหรือจะกินเป็นแกล้มเบียร์เย็นๆ ก็ได้ไม่ผิดปาก

    เอ่อ…ว่าแต่ว่า…

    ลูกไอ้เตี้ยกะภรรยาก็ตายไปแล้ว

    แล้วไอ้นั่น! ล่ะขอรับ ตอนเช้ายังขันดีอยู่กระมัง

    ด้วยความเป็นห่วงจากใจขอรับกระผม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: