บทบรรณาธิการ เล่ม ๑๘

[บทบรรณาธิการ]


การเดินทางในแต่ละย่างก้าวของ ก้าว…รอ…ก้าว ล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งความคิด

เป็นพลังแห่งความคิดของละอ่อนแห่งวรรณกรรม ที่รวมตัวกันขึ้นมาจากเว็บบอร์ดของนักเขียนระดับประเทศ โดยมีความรักและความชอบในการอ่านและการเขียนเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุด ดังนั้น ก่อนที่จะก้าวแต่ละครั้ง เราจึง “คิด” ด้วยพลังทั้งหมดที่เรามี

บางก้าว เราแสดงออกเหมือนเด็กที่กำลังตื่นเต้นกับโลกอันน่ารื่นรมย์

บางก้าว เราพูดและคุยเหมือนคนที่ผ่านโลกมานานจนดูคล้ายคนรุ่นลุงป้าน้าอา

หากแต่ทุก ๆ ก้าว เราต่างไม่เคยลืมว่าเราคือเด็ก เป็นเด็กที่กำลังสนุกกับการเรียนรู้ และเขียนถึงสิ่งที่ได้เรียนรู้ด้วยหัวใจที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักและชอบ และพร้อมน้อมรับทุกคำติ-ชมจากท่านผู้อ่าน ด้วยว่าถึงแม้เราจะคิดอย่างถี่ถ้วนทุกครั้งก่อนที่จะก้าว แต่บนถนนทุกเส้นทางประดามีในโลกนี้ย่อมมีบ้างที่เราจะต้องพบทางโค้ง ทางแยก หรือแม้กระทั่งทางตัน เราจึงยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นที่ท่านผู้อ่านมีให้เรา

ก้าว…รอ…ก้าว ถือกำเนิดขึ้นมาในยุคที่โลกถูกรวมให้เป็นหนึ่งเดียวอย่างเห็นได้ชัด ผ่านกระบวนการแห่งวิถีโลกาภิวัฒน์ เราจึงได้เห็นอาการโศกสะเทือนของคนเกือบทั้งโลกในเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในอีกซีกโลกหนึ่ง เห็นสีหน้าและท่าทางของบรรดาเกจิทางเศรษฐกิจของบางประเทศแสดงความหวั่นวิตกหลังจากสิ้นเสียงระเบิดที่ดังมาจากอีกซีกโลกหนึ่ง รวมทั้งเห็นและสัมผัสได้ถึงสภาวะบางอย่างที่แสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวของโลกใบนี้

เพราะโลกใบนี้เป็นโลกเดียว

ไม่ใช่โลกเดียวดังรูปแบบที่ปรากฏอยู่ในสายตา (ที่อยากจะเห็น) ของประเทศมหาอำนาจบางประเทศ แต่เป็นโลกเดียวที่ถือกำเนิดขึ้น ดำรงอยู่ และกำลังเปลี่ยนแปลงไปตามวิถีแห่งวัฏจักรของธรรมชาติ

หายนะของโลกในอนาคต อาจจะไม่ใช่สงครามโลกครั้งที่ ๓ ที่ชาวโลกจะจับอาวุธห้ำหั่นกันอีกครั้ง แต่อาจจะเป็นภัยธรรมชาติที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ ซึ่งมนุษย์ได้ช่วยกันทำลายโลกใบนี้ทีละเล็กทีละน้อย คนละนิดละหน่อย ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว ผ่านการใช้ชีวิตด้วยการเผาผลาญทรัพยากรธรรมชาติมาหลายชั่วอายุคน

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะหันมามองภัยใกล้ตัวที่กำลังรุกคืบเข้ามาทำลายมนุษย์ทุกวินาที ก่อนที่มนุษย์จะสูญพันธุ์เหมือนสัตว์โลกหลายชนิด ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะตระหนักว่า การโค่นต้นไม้หนึ่งต้น ส่งผลกระทบต่อโลกทั้งใบ

เพราะโลกใบนี้เป็นโลกเดียว

ก้าว…รอ…ก้าว ฉบับนี้ขอรำลึกถึง สืบ นาคะเสถียร บุรุษผู้ยอมพลีชีพให้กับป่าไม้ และโลก! ·

ด้วยมิตรภาพ
เขียนใต้ถุนป่าคอนกรีต กรุงเทพฯ
๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๐


[อ่าน บทบรรณาธิการ ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๘]

Advertisements

One Response to บทบรรณาธิการ เล่ม ๑๘

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    กฏของธรรมชาติไม่อนุญาตให้ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่ง

    โลกนี้ต้องวิวัฒนาการไปเรื่อย ไม่ใช่ตามทฤษฎีของใคร หากแต่เป็นกฏของธรรมชาติ

    ไดโนเสาที่เคยครองโลกมาก่อนเราคงไม่ได้คิดจะทำลายธรรมชาติ หากแต่กฏของธรรมชาติต่างหากที่ทำลายมัน

    สำมะหาอะไรกะมนุษย์ ที่อุบัติขึ้นในโลกนี้ทีหลังไดโนเสา น่าเศร้า ที่คนเราช่วยกันชำเราธรรมชาติแทบทุกมุมโลก

    ได้แต่หวังว่ายุคของมนุษย์คงไม่สั้นเหมือนยุคไดโนเสาดอกกระมัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: