บทเพลงแห่งวิหคลืมไพร

[ก้าวฯกวี]



บทเพลงแห่งวิหคลืมไพร


 

๑)

_____สกุณานิราศร้าง รังนอน
ถลาเร่พเนจร โลกกว้าง
ไร้รังรักแรมรอน ไร้หลัก
ฤาจะคงเคว้งคว้าง เร่ร้าง แรมนิรันดร์
. .
_____ใครกำหนดกฎเกณฑ์ไว้เช่นนี้ ครบขวบปีปีกกล้าพาใจฝัน
รู้ทะเยอทะยานอยากบากบั่น ดันทุรังนิราศร้างตามทางใจ
มีดวงฝันอันเลิศประเสริฐยิ่ง กว่าความจริงที่ถูกทิ้งเอาไว้
กว่ากลิ่นสาบคราบโคลนกลิ่นคราบไคล หวังถวิลกลิ่นใหม่ไกลกลิ่นโคลน
เจ้าวิหคผกผินบินหลงฟ้า หกคะเมนตีลังกาท่าผาดโผน
ดูห่างไกลกระไอดินกลิ่นอ่อนโยน ของลอมฟางข้างโคนต้นสะเดา
เมื่อกลิ่นฝันอันหอมได้หลอมรวม กับภาพฝันอันท่วมทับคนเขลา
เกิดลำนำคำหอมกล่อมให้เนา แนบรอยเท้าก้าวต่อบริโภคนิยม
ก้าวต่อก้าวราวหลงเป็นวงวน เจ้าสู้ทนจนผ่านทั้งหวานขม
คว้าเพียงความว่างเปล่าเอามาชม นี่หรือความนิยมนิยามกัน
ใครกำหนดกฎเกณฑ์ไว้เช่นนี้ ให้เซ่นพลีบูชาเงินตราสวรรค์
ทิ้งเรือนรังหลังเก่าเนานานวัน มาประจันผจญพเนจร
ครั้งถึงคราวเจ้าวิหคตกจากฟ้า ปีกเคยกล้ากลับล้าราแรงอ่อน
ขับลำนำคำขานเป็นกานท์กลอน สะทกสะท้อนสะท้านสะเทือนใจ ฯ

 

. 

ณ เวียงบุณย์


kaawss.jpg[อ่าน ก้าวฯกวี บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๕]

Advertisements

2 Responses to บทเพลงแห่งวิหคลืมไพร

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    สะทกในใจเมื่ออ่านกวีบทนี้จบ

    สะท้อนความนัยสื่อถึงใจผมเลยล่ะครับ

    สะท้านฟ้าสะท้านดินถิ่นที่เคยอยู่ ลำเนาที่จากมา

    สะเทือนใจว่าเมื่อไหร่หนอถึงจะได้หวนกลับไปหาอุ่นไอดินนั้น

    ด้วยมิตรภาพครับ

    นายสอ ใส่สเกต

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: