ในคืนที่หัวใจมืดบอด

[ก้าวฯกวี]


ในคืนที่หัวใจมืดบอด

    กำน้ำตาสาดซัดขึ้นกลางฟ้า
    ละเลงทาหมึกคล้ำเย้ยจันทร์ฉาย
    ให้คืนนี้มืดสนิท ปกปิดกาย
    น้ำตาคล้ายเกล็ดดาวอยู่วาวแวว
    .
    ให้จันทร์นวลได้พักหลังม่านเมฆ
    แล้วพรมเสกริ้วลมเป็นทิวแถว
    ให้นภาที่ว่ากระจ่างแพรว
    ยังแน่แน่วเกลื่อนดาราแทนที่จันทร์
    .
    ดาวลอยเด่นเช่นแสงโสมส่องฉาย
    ทาทั่วกลายแสงใสใช่ความฝัน
    ในคืนนี้ไร้สีแห่งดวงจันทร์
    บนฟ้านั้นดาราขับรับลมครวญ
    .
    ไห้โหยหารักไกลสุดปลายโลก
    โชยพัดโบกความคิดคำนึงหวน
    ใจจองจำราวมัดกับโซ่ตรวน
    หมู่ดาวล้วนคราบน้ำตาที่สาดไป
    .
    คืนเดือนดับวับหายให้เศร้าโศก
    ประโลมโลกหมายเพียงกล่อมหลับใหล
    ทนงตัวหลงคิดเพียงในใจ
    นั่นประไรหนึ่งเม็ดดาวร่วงจากตา
    .
    กำน้ำตาอีกกำกระจายทั่ว
    ใจระรัวระริกลั่นพรั่นผวา
    หยดเลือดใสกลั่วไหลรินธารา
    ให้ท้องฟ้าไม่มืดดับลงกับจันทร์
    .

    กีรติ

kaawss.jpg[อ่าน ก้าวฯกวี บทอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๔]

Advertisements

2 Responses to ในคืนที่หัวใจมืดบอด

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    อา…

    “กำน้ำตาสาดซัดขึ้นกลางฟ้า….

    …กำน้ำตาอีกกำกระจายทั่ว…”

    ผมชอบคำพูดสองประโยคนี้จังเลยครับพี่กีรี

    งดงาม ลึกซึ้ง และเปี่ยมด้วยจินตนาการ

    ไม่นับถือไม่ได้แล้ว

    ด้วยมิตรภาพครับ

  2. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    ใครเป็นบ้าง อ่านแล้ว รู้สึก บีบหัวใจ.. (หรือว่าคิดไปเองหว่าเรา -*-)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: