บทบรรณาธิการ เล่ม ๑๔

[บทบรรณาธิการ]


ในขณะที่กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งประกาศตนว่าเป็นผู้รักชาติ ขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งก็บอกกล่าวรักชาติไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน, ในระดับปัจเจกชนเช่นเราก็สามารถบอกกล่าวได้ว่ารักชาติเหมือนกัน

ดูเหมือนว่าต่างคนต่างก็บอกรักชาติ ทว่าในความรักย่อมมีรายละเอียดไม่เหมือนกัน

คนกลุ่มหนึ่งถูกมองว่ากำลังทำร้ายชาติท่ามกลางความรักชาติของตน

คนกลุ่มหนึ่งถูกมองว่าเพิกเฉยต่อความเป็นไปของชาติท่ามกลางความรักชาติของตน

คนสองกลุ่มหลักใหญ่ต่างบอกว่ารักชาติเฉกเช่นเดียวกัน ทว่าเป็นความรักบนความขัดแย้ง

ในระดับปัจเจกชนต่างล้วนพึงรักตัวเอง- เป็นสัญชาตญาณของมนุษย์และสัตว์โลก, กล่าวสำหรับมนุษย์ เรามีระบบศาสนา มีศีลธรรมขัดเกลาเพื่อยกระดับจิตวิญญาณให้สูงกว่าสัตว์ทั้งปวง พร้อมเรียกตนเองว่า สัตว์ประเสริฐ

เป็นความประเสริฐที่จะรักเพื่อนมนุษย์

เป็นความประเสริฐที่จะรักสัตว์โลก

เป็นความประเสริฐที่จะรักธรรมชาติ

เป็นความประเสริฐที่จะรักในสิ่งซึ่งจับต้องไม่ได้ ไม่มีตัวตน เช่นชาติ เช่นประเทศ

เป็นความประเสริฐที่จะรักในสิ่งอื่นมากกว่าคำนึงคิดรักตนเองแต่ถ่ายเดียว

โดยพื้นฐาน- แท้จริงแล้ว ‘เรา’ ต่างรักตัวของเราเอง, เรารักผู้อื่นเพื่ออะไร?… มิพักต้องเอ่ยถามว่า ‘เรา’ รักชาติเพื่ออะไรและอย่างไร?…

เรารักเพื่อต้องการสิ่งใด ๆ ตอบกลับมา- ไม่แปลก, เรากระทำตามความรักแบบไหนเราก็จะได้รับกลับมาเช่นนั้น- ไม่แปลก

ดี หรือ ไม่ดี ไม่ยากที่มนุษย์ผู้กล่าวอ้างว่าประเสริฐกว่าสัตว์ทั้งปวงเช่นเราจะมิทราบได้

ถามตนเอง “เรารักชาติ รักผู้อื่นแบบไหน?”

|| || || ||

ด้วยมิตรภาพ
กรกฎาคม ๕๐

[อ่าน บทบรรณาธิการ ในฉบับอื่น] | [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๔]

Advertisements

7 Responses to บทบรรณาธิการ เล่ม ๑๔

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ผมรักชาติ
    เพราะว่าพี่ชาติ(กอบจิตติ) เขียนหนังสือได้น่าอ่าน

    ผมรักคนอื่น
    เพราะว่าท่านเป็นพ่อและแม่ของผม

    วอนอีกแล้ว สอ นะ สอ

    อืมมมมมมมมม “รักชาติ รักผู้อื่นแบบไหน?” ตอบไงดีหว่า

    เอาเป็นว่ารักแบบที่ผมรักก็แล้วกันนะครับ
    คือ อยากให้ทุกคนมีความสุขเหมียนกันนั่นแหละ…

    …สาธุ เทอญ

  2. อานันท์ ประทีฯ พูดว่า:

    อาว…

    รักพี่ชาติเหรอ

    กระผมนี่รักมาก รออยู่ว่าเมื่อไร งานของท่านจะคลอด

    “หนังสือเล่มใหม่ของชาติ”

    Yet!

  3. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    บางคน..

    รักชาติ
    รักตน
    แต่ไม่รักคนรอบข้าง

  4. cotton พูดว่า:

    ถ้าเป็นคนในกลุ่มหนึ่ง
    ที่เป็นเพื่อนกับคนอีกกลุ่ม
    จริงๆก็คิดเหมือนคนกลุ่มนั้น
    แต่ต้องทำตนเป็นคนกลุ่มหนึ่ง
    เพื่อให้อยู่ในสังคมทั่วไปได้
    แต่ก็โดนต่อว่าจากคนอีกกลุ่มว่า
    “ไม่รักชาติ”

    บางทีก็เหนื่อยเหมือนกันนะ
    ประมาณว่า มันจะอะไรกันนักหนา (wa)
    อยากให้เวลาย้อนกลับไป
    เมื่อกลุ่มต่างๆมันไม่ชัดเจนอย่างนี้

    หรือให้เวลาพุ่งไปข้างหน้า
    เอาให้โดนกวาดกันไปให้เรียบ
    ด้วยภาวะโลกร้อน

    สุดท้าย รักจ้ะ (รักใคร)

  5. pattararanee พูดว่า:

    ขออนุญาตแถไปข้้างๆ (คู) ค่ะ ^O^ เอามาจาก “เพราะโลกหนักข้างหนึ่งหรือเปล่า”

    กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว
    เด็กหญิงคนหนึ่ง เธอชื่อ ‘แผ่นดิน’
    เธอร่าเริง สนุกสนาน เหมือนเด็กๆ ทั่วไป
    ชีวิตผ่านไปอย่างมีความสุข
    เธอมีเพื่อนมากมาย สายลม แสงแดด ต้นไม้ นกน้อย เมฆา สายฝน ปุยหมอก ฯลฯ
    นั่นล่ะ เพื่อนๆ ของเธอ

    วันหนึ่ง เด็กหญิง ‘แผ่นดิน’
    ถูกใครคนหนึ่ง จองจำเธอด้วยพันธนาการ ไร้เสรี
    แม้ผืนดินทุกแห่งเชื่อมต่อโยงเดินทางถึงกันได้
    นับแต่วันนั้นมา เด็กหญิงแผ่นดิน จมอยู่ในห้วงระทม

    ไม่นานนัก ‘แผ่นดิน’ แตกแยกออกจากกัน
    มีห้วงน้ำกว้างใหญ่ขวางทางใครต่อใครมากมาย
    นับแต่วันนั้นมา ‘แผ่นดิน’ ยิ่งจมดิ่งลึกสู่กาฬ

    วัยวันผันผ่าน ‘แผ่นดิน’ เติบโตขึ้น
    และเป็น ‘แม่’ ของทุกสรรพสิ่ง
    หากว่าในชั่วอายุขัยของเธอปนเปไปด้วยทุกข์ในใจ
    มีแต่ความหม่นหมองทุกเมื่อเชื่อวัน
    นั่นเพราะลูกๆ ของเธอกำลังทำร้าย
    ผู้อยู่อาศัยในแผ่นดิน กำลังทำร้าย ‘แม่’ ของตัวเอง
    กำลังทำร้ายโลกนี้

    นั่นเป็นเรื่องเล่าปรัมปรา ซึ่งจะหาแหล่งที่มาหรือหาความเป็นจริงนั้นได้ไม่
    แต่ทุกคนคงมีคำตอบอยู่ในใจแล้วว่า
    อะไร เป็น อะไร…

    กำเนิดของ โลก
    กำเนิดของ มนุษย์
    กำเนิดของ สรรพสิ่ง
    มันเป็นอย่างไรกันแน่???
    ก็ต้องค้นหาคำตอบที่แท้จริงกันต่อไป

    ทว่า เพราะโลกหนักข้างหนึ่งหรือเปล่า มันจึงเอียงอยู่อย่างนี้
    ในโลกนี้ ที่ของแผ่นดิน มีน้อยกว่าปริมาณน้ำ อยู่เท่าใด
    แผ่นดินจะถูกน้ำ ลดทอนอำนาจไปเมื่อใดเล่า
    คงจะได้เห็นกัน…

    จะอยู่กันอย่างไร ในโลกที่มีอากาศร้อนระอุ เหมือนเตาเช่นนี้ บางที่ก็แห้งแล้งราวไม่เคยสัมผัสน้ำ
    จะทำมาหากินอะไรกัน ในโลกที่มีพายุฝนโหมกระหน่ำ น้ำไหลบ่าท่วมไปทุกหัวระแหง
    จะรักกันมากขึ้นได้อีกไหม ในโลกที่คนต้องแข่งขัน จ้องทำร้ายแย่งชิงอำนาจกันไม่เว้นวัน
    จะหาความสุขได้จาก สิ่งใดอีกเล่า ตราบเท่าที่โลกกำลังแบกรับภาระอันหนักอึ้งนี้

    เพราะโลกหนักข้างหนึ่งหรือเปล่า
    ทุกสิ่งจึงเปลี่ยนไป
    เพราะใจคนที่หนักข้างหนึ่งหรือเปล่า
    โลกจึงเปลี่ยนไป
    เพราะใจคนเป็นสีดำหรือเปล่า
    คนจึงทำร้ายกัน
    คนจึงทำร้ายโลก

    ด้วยวาระที่โลกกำลังไม่สบาย
    คนกำลังล้มตายลงด้วย คลื่นความร้อน
    และโรคระบาดที่ไม่อาจหยุดยั้ง
    ขอให้หายป่วยในเร็ววันนะ โลกที่รัก

  6. กองบ.ก. พูดว่า:

    ขอขอบพระคุณกับทุก ๆ ความเห็นขอรับ

  7. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    http://wordpress.com/blog/2007/07/10/submit-for-review/

    เว็บนี้ใช้คนๆ เดียวมาแปะ หรือช่วยๆ กันแปะอ่ะคะ?

    คือว่าเห็น WP พูดเรื่อง Contributor ก็น่าสนใจ.. เข้าไปพิมพ์ แล้วตรวจกันผ่าน WP เลย.. เอาไว้เผื่อได้ใช้เน้อ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: