เหลือไว้หลังการจากลา

[ฟากฟ้า..ทะเลฝัน] โดย โจนาธาน

เหลือไว้หลังการจากลา

มิตรรักเพิ่งเดินทางกลับไปยังที่ที่เขาจากหลบลี้หนีมา, กับมิตรรักผู้ร่วมอุดมการณ์ในการเขียน กับระยะเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ทั้งเขาและฉันต่างตกอยู่ในภาวะมึนและเมา ทั้งเมาชีวิตและมึนกับบรั่นดีเลว ๆ ที่อิงแอบอยู่ข้างเครื่องพิมพ์ รวมทั้งวิสกี้รสหยาบเฝื่อนฝาดที่เขาหอบหิ้วมาฝากนั่นอีก…

เป็นระยะเวลาเนิ่นนานที่ทั้งเขาและฉันไม่ได้พบหน้ากัน เราได้แต่เขียนถ้อยคำอักษรลงบนเนื้อกระดาษขาวทั้งที่เป็นเล่มและเศษรวบรวมไว้เป็นปึกแผ่น กับความคิดถึงทั้งหมดทั้งมวลได้บันทึกลงในนั้น, เขาว่าฉันรู้สึกคิดถึงเข้าบ้างไหม เพราะทุกครั้งที่เขาจารจดเอาความรู้สึกต่าง ๆ ที่เหมือนกับเล่าให้ฉันฟัง สำหรับเขา- เขาระลึกถึงฉันเสมอ เขาว่าเขาส่งจิตผ่านอากาศธาตุถึงฉันทุกขณะที่ตัวอักษรปรากฏลงบนเยื่อกระดาษ

ฉันตอบเขาว่า “ผมคิดถึงคุณเสมอละ” ไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่ฉันรู้สึกต่อเธอเสมออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน, เขาหัวเราะร่าว่าฉันบ้า แต่ฉันรู้…รู้ว่าเขาเพียงพูดหยอกล้อ ทั้งคนอย่างเขาและฉันมันก็พกพาความบ้าอยู่ทุกขณะ– เป็นความบ้าที่มิได้เกิดจากความพิกลพิการทางสมอง เพียงแต่ความความคิดนึกแตกต่างผิดแผกจากชาวบ้านร้านตลาด

เขาระบายความเจ็บปวดอันเกิดขึ้นภายในจิตใจ เป็นความเจ็บปวดอันเกิดจากการใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ เขาพร่ำรำพันว่าอยากหันหลังเดินออกมาเช่นฉันให้ได้สักวันหนึ่ง แต่ต้องพิสูจน์ตัวตนให้ได้เสียก่อนว่าการหันเดินออกมานั้นมิใช่เป็นการหลบลี้หนีอุปสรรค การหลีกหนีอุปสรรคต่าง ๆ เขาขอให้มันเป็นเหตุผลสุดท้าย, ฉันว่าอย่าให้ถึงกระนั้นเลย อย่าคิดว่าสิ่งนั้นเป็นการหลีกหนี มันจะมีประโยชน์อันใดหากเราจะต้องทู่ซี้พิสูจน์บางสิ่งบางอย่าง เช่นการที่เขามาปรากฏกายต่อหน้าฉันนี้ถ้าคิดว่าหนีสักชั่วครู่ละก็ใช่ แต่หากว่าไม่คิดว่าเป็นการหนีก็มิผิด… ทำไมต้องตั้งกฎเกณฑ์ให้กับชีวิตมากมายนัก

เขาเงียบ… ไม่ต่อความใด ๆ พลันก็เปลี่ยนเรื่องไปสู่งานเขียน, เขาว่าระยะนี้เขาคิดเขียนสิ่งใดไม่เป็นโล้เป็นพายมีแต่ความเมามายเข้าครอบครองเกาะกุมจิตใจ แล้วพลันเขาก็เปลี่ยนเรื่องอีก จากเรื่องนั้นไปเรื่องโน้น จากเรื่องโน้นไปสู่เรื่องต่าง ๆ อีกมากมายทำราวกับว่าวันเวลาที่เขาอยู่กับฉันนั้นจะหมดสิ้นลงไปในแต่ละวินาทีข้างหน้างั้นแหละ ดูเหมือนเขาจะหอบพกเอาเรื่องราวต่าง ๆ ที่มีอยู่มากมายที่อยากจะเล่าให้ฉันฟังอย่างไม่มีทีท่าว่าจักหมดจักสิ้น, มันก็แปลกนะ กับครั้งนี้เป็นการพบกันระหว่างเขากับฉันเพียงครั้งที่สองเท่านั้น ทว่ากลับไม่มีความรู้สึกแปลกหน้าแปลกแยกทางความคิดต่อกัน

เสียดาย… เสียดายที่เธอไม่มีโอกาสได้พบได้รู้จักเขา เขาผู้ซึ่งเป็นแรงใจต่ออุดมคติของฉัน, หากเธอได้มีโอกาสนั้นฉันเชื่อแน่ว่าฉันและเธอจะได้โบยบินไปในโลก ไปในฟากฟ้าร่วมกันอย่างหลุดพ้นจากพันธนาการ อย่างอิสระจากโลกที่เราดำรงอยู่

มีฉัน มีเธอ มีเขา และผู้ร่วมอุดมคติอื่น ๆ พร้อมหน้ากัน

เขาจากฉันไปแล้ว… จากกลับไปยังที่ซึ่งเขาหลบลี้หนีมา เขาว่าอย่างนั้น ว่าว่าตนเองนั้นเป็นผู้หลบหนี, เขามอบสมุดบันทึกข้อความที่รวบรวมถ้อยคำของเขาทีจารจดระลึกถึงฉันหนึ่งเล่ม ทุกหน้าของวันเวลาเขาลงท้ายกำกับไว้ว่า ‘แด่เธอทั้งสองผู้มีความฝันนิรันดร์’

…แม้กระทั่งวันสุดท้ายที่ที่นี่เขาก็ยังคงลงท้ายเช่นนั้นเช่นเดิม •

ด้วยความรักที่มีต่อเธอ.
โจนาธาน
พ.ค.๕๐

kaawss.jpg[อ่าน ฟากฟ้า..ทะเลฝัน ในฉบับอื่น]  |  [สารบัญ – ก้าวฯที่ ๑๒]

Advertisements

One Response to เหลือไว้หลังการจากลา

  1. nena พูดว่า:

    เขา และ เธอ ยังมีตัวตนกระนั้นหรือ การค้นหาความฝันที่เป็นนิรันดร์?

    หากแม้การเขียนนำพาซึ่งทุกสิ่งแห่งการโบยบิน และ อิสระจากพันธานาการ ที่รัดเราไว้
    อ่านเรื่องราวของ เขา ของเธอ จากคุณวันนี้ …. ฉันเสียดายเหลือเกิน..
    ที่พลาดการทำความรู้จักบันทึกจากเขานะคะ … โจนาธาน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: