ระเบียงใบไม้ : เทวดาบนฟ้า

leafterrace.jpg ระเบียงใบไม้ : ธุลีดิน

sciencecmuacths.jpg

วัยเยาว์ฉันเชื่อเรื่องเทวดา
เชื่อว่ามีเทวดาบนฟ้าคอยจับตาดูเราอยู่ตลอดเวลา
ทุกการกระทำแม้นไม่มีมนุษย์คนใดพบเห็น
ก็ยังมีเทวดารับรู้

ฉันไม่กล้าทำบาป ทำผิด เพราะกลัวเทวดาจะเห็นว่าฉันเป็นคนไม่ดี
บ่อยครั้งเจอลูกนกตัวอ่อนบาดเจ็บ ฉันเก็บมารักษา
หลายครั้งพบแมลงตัวเล็ก ๆ ตกน้ำ
ฉันนั่งลงหาไม้แหย่ให้มันเกาะ ช่วยมันรอดพ้นจากความตาย
ฉันแหงนมองท้องฟ้า รำพึงในใจบอกเทวดาว่า “ฉันทำความดีแล้วนะ!”

ฉันในวันนี้กลับต่างจากช่วงเวลาอรุณแห่งวัยราวดำกับขาว

คล้อยบ่าย
เงากระท่อมทอดยาวไปยังขอบบ่อ
ฉันพักจากงานกลางแจ้ง
ปูเสื่อในร่มเงานั่งจิบกาแฟ
ปล่อยสายตาออกไปเดินเล่นตามแต่ใจ

หมู่เมฆฤดูร้อนลอยอ้อยอิ่งบนฟ้าโปร่ง
สายลมบ่ายกระหวัดไอผ่าวพัดผ่านมา
ริ้วระลอกคลื่นน้ำพลิ้วไล่กันเข้าสู่ฝั่ง
เห็นฝูงปลาว่ายอยู่ไหวไหว

พวกมันกำลังไล่ตอดปลาน้อยตัวหนึ่ง
คงเป็นปลาที่ป่วยหมดสิ้นเรียวแรงจะหนีหรือป้องกันตัว
ปลาน้อยตัวนั้นพยายามสะบัด ขณะปลาที่เหลือร่วมสิบกว่าตัวรุมกันตอด
หลายครั้งดูเหมือนเจ้าปลาน้อยจะหมดแรงลอยหงายท้องขึ้น
แต่เมื่อโดนตอดซ้ำ มันสะบัดพลิกตัวกลับ
มีปลาตัวใหญ่เฝ้าตอดอยู่ใกล้ ๆ ตลอดเวลา

ปลาน้อยถูกห้อมล้อมไล่ต้อนไปเรื่อย ๆ

ขณะนั่งดู…
คลื่นน้ำในใจกระเพื่อมเป็นระลอกคำถาม
ฉันควรจะช่วยเหลือเจ้าปลาน้อยตัวนั้นไหม?

เป็นความจริงที่ยากจะยอมรับว่าชีวิตคือความโหดร้าย
‘ชีวิต’ ถูกกำหนดให้ดำรงอยู่ด้วยการบริโภค ‘ชีวิต’

ทุกค่ำคืนตอนที่ฉันนั่งเขียนหนังสือ
เหล่าแมลงมาเล่นแสงจากโคมไฟถูกกองทัพจิ้งจกรุมฆาตกรรมบริโภค
ฉันนั่งมองฆาตกรรมทุกวี่วันจนเคยชิน
ยามเห็นแมลงเหล่านั้นเกาะโคมไฟ ฉันได้แต่บอกพวกมันว่า
จงมีความสุขกับแสงไฟที่เจ้าหลงใหลเสียเถิด
อีกไม่กี่วินาทีเจ้าก็จะจากโลกนี้ไปแล้ว

มนุษย์เราบริโภคเนื้อสัตว์
ขณะที่ขบฟันบดเคี้ยวเนื้อเยื่อของสัตว์เหล่านั้น
ไม่ต่างอะไรกับฆ่าด้วยมือตัวเอง เพียงเราไม่ได้ลงมือก็เท่านั้น

ชีวิตหนึ่งจะเติบโตขึ้นได้ หรือรักษาชีวิตอยู่ได้
ต้องอาศัยความตายของอีกชีวิตหนึ่ง และอีกชีวิตหนึ่ง ไปเรื่อย ๆ
จนกว่าจะถึงคราวของตนเอง

ความจริงเช่นนี้มีมาพร้อมการกำเนิดเกิดขึ้นของ ‘ชีวิต’

ฉันรู้สึกผิดที่ไม่ช่วยเจ้าปลาน้อยน่าสงสารตัวนั้น
ฉันเลือกที่จะนั่งดู
ปล่อยให้เรื่องราวชีวิตดำเนินไปโดยไม่ยื่นมือเข้าไปเกี่ยวข้อง

อาจเป็นไปได้ว่า

ฉันในวัยนี้หยาบกระด้างเกินไป
หรือไม่ก็เคยชินกับความตายจนเห็นเป็นเรื่องปกติ
ไม่ก็เพราะฉันในห้วงยามนี้ตระหนักแล้วว่า

บนฟ้าหาได้มีเทวดามาคอยรับรู้ว่าฉันทำความดี!!

เจ้าปลาน้อยคงอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ โดนไล่จนเข้าใกล้ฝั่ง
เมื่อโดนปลาใหญ่ตอดอีกทีมันลอยหงายท้องไม่ขยับเขยื้อน
พวกปลาที่เหลือพากันรุมตอด ร่างเจ้าปลาน้อยกระดอนไปมาตามแรงตอดจากรอบข้าง

นกกระยางตัวหนึ่ง
จิกปากแหลมคมลง
คาบเจ้าปลาตัวใหญ่บินจากไป

-ธุลีดิน-

kaawss.jpg

Advertisements

One Response to ระเบียงใบไม้ : เทวดาบนฟ้า

  1. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    ไม่รู้คิดดีหรือไม่ดี.. แต่ฉันคิดว่า โลกเรามีระบบนิเวศน์ของมัน และมนุษย์นี้ล่ะ ที่เป็นสัตว์ใหญ่ ทำค่อยๆ ทำลายระบบที่สมดุลเหล่านั้นลง

    ส่วนหนึ่งของการสร้างระบบความสมดุลเหล่านั้น คือ การฆ่ากัน กินกัน ของเหล่าสัตว์ และทรัพยากรทั้งหลาย เป็นวัฏจักร ธรรมดาของชีวิต.. และคิดว่า ในวัฏจักรนั้นแล้ว สิ่งที่เกิดเหล่านี้ แม้่บางทีจะดูโหดร้ายไปบ้าง แต่นั่นคือ ธรรมชาติ ที่สร้างสรรมา ให้เขาเอื้อต่อกัน เพื่อให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ดำรงอยู่ได้ตลอดมา จนกระทั่งมีมนุษย์ ที่เริ่มฉลาดขึ้นทุกวัน

    .. และยังคิดอีกว่า.. วันหนึ่ง หากโลกจะแตก ก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะสาเหตุก็มาจากเราๆ นี่เอง.. จะตกใจทำไม ๕๕๕

    –คารวะท่านดิน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: