บทบรรณาธิการ

editortouch3.jpg

อาชีพนักเขียนคงมิใช่อาชีพลำดับแรกของคนทุกคนนัก หลายคนเติบโตท่ามกลางอาชีพที่มั่นคง มีรายได้ที่แน่นอน และแน่ละ เพราะว่าอาชีพนักเขียนนั้นไม่แน่ชัดว่าจะเป็นอาชีพ ๆ หนึ่งได้… ไม่มีความชัดเจน

คำว่า “นักประพันธ์ไส้แห้ง” จึงถูกนิยามและมอบให้กับนักเขียน

เป็นเช่นนั้นจริงหรือ?…

หากเป็นเช่นนั้น ทำไมจึงยังมีคนเขียนหนังสือ?… หรือการเขียนหนังสือนั้นไม่ไส้แห้งอย่างที่กล่าว?

ความจริงนักเขียนไม่ไส้แห้งนักหรอก เงินค่าต้นฉบับตอบแทนนั้นก็มากพอที่จะดำรงชีวิตอยู่ไปในแต่ละวันเดือนได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องอยู่อย่างจำกัด อยู่อย่างคนไม่ฟุ้งเฟ้อสุร่ยสุร่าย เหตุเพราะรายได้นั้นไม่แน่นอนสม่ำเสมอ

นั่นคือคุณสมบัติข้อหนึ่งสำหรับนักเขียน และสำหรับนักอยากเขียนจึงต้องตอบคำถามตนเองก่อนให้ได้ว่า พร้อมหรือไม่ที่จะเลือกเดินไปในเส้นทางสายนี้– เส้นทางสายวรรณกรรม

แม้จะถูกตั้งแง่ว่า ไส้แห้ง แต่หากพูดถึงเรื่องเกียรติยศแล้วละก็ นักเขียนอาจมีได้มากกว่าคนในสายงานอาชีพอื่น ๆ… เนื่องจากผลงานที่กลั่นออกมาจากสมองสะท้อนถึงทัศนะคติของตนต่อความเป็นไปของสังคมนั้นปรากฏกับคนหมู่มาก คือผู้อ่าน

ขณะเดียวกันก็มีความเป็นไปได้มากว่าจะอับไร้ชื่อเสียง ด้วยผลงานนั้นอาจไปสะกิดความรู้สึกใด ๆ ในทางลบต่อบุคคล หรือสาธารณชน

นักเขียนเขียนงานด้วยความอิสระทางความคิด แต่ขณะเดียวกันความอิสระนั้นก็ควรมีขอบเขต ควรมีจรรยาในอาชีพไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าอาชีพอื่น ๆ และควรจะมีเสียยิ่งกว่าด้วยเป็นบุคคลซึ่งใช้ทรรศนะของตนนำเสนอออกสู่สาธารณชน ยังมิพักต้องเอ่ยถึงว่า ทำอย่างไรถึงจะเขียนได้ หรือจะเป็นนักเขียนต้องทำอย่างไร?… ก่อนข้ามไปถึงขั้นนั้นเราควรจะรู้จักคุณลักษณะหรือคุณสมบัติของการจะเป็นนักเขียนดังกล่าวเสียก่อน

เราจะเขียน หรือเป็นนักเขียนไปเพื่ออะไร– เพื่อเงิน? เกียรติยศชื่อเสียง? หรือการยอมรับจากคนในสังคม?… เช่นนั้นคงต้องย้อนตรองดูใหม่

เราเขียนเพียงเพราะเราอยากเขียนโดยไม่คำนึงถึงผลตอบแทนว่าจะเป็นผลพลอยได้มากหรือน้อยเท่าไรหรือไม่ เรามีความจริงใจในการเขียนมากน้อยเท่าไร

การคำนึงถึงผลประโยชน์ล่วงหน้าก่อนลงมือเขียนทำให้จิตวิญญาณแห่งความนึดคิดด้อยค่าลงไปในทันที เพราะเราจะเขียนทุกอย่างเพียงเพื่อตอบสนองผลตอบแทนที่ได้ตั้งค่าเอาไว้ ขาดความอิสระทางความคิดเพราะเราตีกรอบจองจำมันเสียแล้ว

ทั้งหมดที่กล่าวไปนี้จะพูดไปทำไมมี จะพูดสำมะหาอันใด…

เพียงเพื่อชี้ให้เห็นว่าปัจจุบัน เรามีนักเขียนที่คิดต่างกัน จุดมุ่งหมายที่แตกต่างมีภาพแห่งความจริงเข้ามาประกอบว่า ความต่างด้านไหนที่สร้างชื่อเสียงเกียรติยศและดำรงอยู่อย่างมีเกียรติภูมิมากกว่ากัน

นักเขียนควรคำนึงถึงสิ่งใดมากกว่ากันระหว่าง อุดมคติ กับ มายาภาพ •

ด้วยมิตรภาพ
พฤษภาคม ๕๐

kaawss.jpg

Advertisements

3 Responses to บทบรรณาธิการ

  1. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    ๑. สงสัยก้าวฯ นี้คือ ก้าวฯ ที่ท่านดิน และท่านอนันต์กล่าวถึงทุกวี่วัน คิดว่า คงไม่ผิด

    ๒. เปลี่ยน theme เปลี่ยน สี.. เพิ่ม tag cloud .. มีอะไรอีกไหม ท่านดิน? 😀

    ๓. ท่านอนันต์เป็น บก. นิ? อิอิ มิน่า ปลุกปล้ำกันใหญ่ ๕๕

    ๔. นักเขียน.. อย่างแรก คงต้องเขียน เพราะอยากเขียนก่อนกระมัง.. รักการอ่าน รักการเขียน.. แล้วก็ ชับ ชับ ชับ (แป่ว)

    ไปละ..

  2. กองบ.ก. พูดว่า:

    สวัสดีครับ

    ไม่อยากบอกเลยว่า อานันท์ ประทีฯ เป็นบรรณาธิการก้าวรอก้าว

    ที่อยากบอกนั้นคือ พวกเรา เป็นกันทุกคนขอรับ

    เพียงแต่ว่าตำแหน่งนี้ ท่านดิน และเลขาฯ โยนมา จึงสานรับต่อด้วยความเต็มใจ

    ความจริงนอกเหนือจากการเขียนบทฯ แล้ว เขายังทำหน้าที่อื่นอีกนะ เช่น สับ ฟัน ตรวจ แก้

    ชงกาแฟ ติดต่อขอสปอนเซอร์ (เครื่องดื่ม)ไว้แก้อาการแฮงก์ ประจำโต๊ะเล็ก

    – ด้วยมิตรภาพ –

    กองบ.ก.

  3. EscRiBiTioNiSt* พูดว่า:

    รับทราบครับผม .. เป็น Co., Ltd. บอกอแล้วกันโน๊ะ 🙂 รวมไปถึง จีบี (เจนเนอรัล เบ๊) อีกด้วย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: