ก้าวฯกวี : ณ ที่ซึ่งไร้กาลเวลา

 
-แทนขวัญ-

การขึ้นและลงของดวงอาทิตย์ในทิศและเมืองที่ตรงกันคนละฟากโลกเช่นนี้ เปรียบเสมือนสิ่งใดนั้นหรือ…

ณ ที่หนึ่งซึ่งอาทิตย์สาดส่องแสงอันอบอุ่นมายังหัวใจใครบางคน, ยังฟากฝั่งของหัวใจใครอีกคนกำลังเผชิญความหนาวเหน็บยามอาทิตย์ลาลับอัสดง มีเพียงแสงแห่งดาวเป็นเพื่อน

…วนเวียนจนอีกห้วงเวลาหนึ่งซึ่งราตรีกำลังจะพ้นผ่าน แสงแห่งวันใหม่ได้มอบให้ซึ่งความหวังและพลังแด่หัวใจ โพล้เพล้แห่งหัวใจใครบางคนกำลังคืบคลาน ราตรีกาลจะสานฝันแห่งหัวใจ

หรือเพียงทอดอาลัยแด่หัวใจรักอันถูกปิดบังอำพราง… ในความมืดมิด ฉันจึงปรารถนาเพียงแสงดาวอันริบหรี่ช่วยนำทาง ฉันมิกล้าแม้แต่จะแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า โอ้…ใจใครหนอช่างอาภัพแม้แต่ดวงดาวก็ยังมิอาจมองเห็นให้เป็นดวงเดียวกัน •

..

picture :  cassiemedina.tripod.com

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: