บทบรรณาธิการ

editortouch3.jpg

เบื้องหน้าเราเป็นกรอบหน้าต่าง บานไม้เปิดออกกว้าง ขอสับรั้งเหนี่ยวไว้กันลมพัดบานปิด

 เมื่อเหม่อมองทอดสายตาผ่านกรอบบานนั้นแลเห็นดอกคูนสีเหลืองคล้ายใบไม้เล็ก ๆ เป็นช่อ ๆ ระยิบไหวอยู่กลางเปลวแดด, กลางสายลมฤดูร้อน– อนิจจา edit.jpgดอกคูนผลิดอกอีกคราแล้วหรือนี่

  เป็นทุกครั้งที่เมื่อได้เห็น เราสำนึกขึ้นมาโดยพลันว่า ฤดูร้อน และสงกรานต์กำลังคืบคลานเข้ามา ซึ่งถ้าคิดว่าช้า- มันก็ช้า คิดว่าเร็ว- มันก็เร็ว สุดแท้แล้วแต่อารมณ์จะนำพาจิตใจให้ได้นึกคิด…

 ในห้วงยามเทศกาลมหาสงกรานต์มีวันผู้สูงอายุ, มีวันครอบครัว เป็นการดีที่จะถือเอาช่วงวันหยุดนี้พบปะสังสรรค์กับบุคคลในครอบครัว หรือญาติสนิทมิตรสหายอันเป็นที่รักที่ได้ร้างราหายหน้าไประยะใหญ่ในรอบปีของแต่ละปี

 เมื่อมีการสังสรรค์แต่ละครั้งย่อมมีการกินดื่มซึ่งเป็นวิสัยอันปรกติ แต่ในความเป็นปรกตินั้นมีความไม่ธรรมดาแอบแฝงอยู่

 ไม่ธรรมดาเพราะว่าการดื่มกินนั้นนำพาเอาความสูญเสียต่าง ๆ มาทุกครั้ง

 ความสูญเสียแต่ละครั้งไม่สามารถประเมินค่าได้ โดยเฉพาะการสูญเสียชีวิต

 บางชีวิตสิ้นสูญจากการกระทำของบุคคลอื่น, บางชีวิตสูญสิ้นจากการกระทำของตนเอง ทำให้บางชีวิตไม่มีโอกาสพบหน้าค่าตากับบุคคลอันเป็นที่รัก…

เราละสายตาจากดอกคูนกลับมาสู่แผ่นกระดาษว่างเปล่าที่ค้างคาอยู่บนโต๊ะอีกครั้ง, จดดินสอไส้ทู่เขียนมาจนถึงย่อหน้าสุดท้าย–

 ขอความสวัสดิภาพจงมีแด่ท่านผู้อ่านทุกท่าน •

ด้วยมิตรภาพ

kaawss.jpg

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: