ระหว่างฟากฟ้ากับทะเล

jonathan.jpg ฟากฟ้า..ทะเลฝัน : โจนาธาน

“ขณะที่มีชีวิตอยู่ หากทำให้คนสรรเสริญตนเองไม่ได้ ก็อย่าทำให้เขาก่นด่า”jo7.jpg

ชายเฒ่าเอ่ยขึ้นเมื่อทรุดตัวลงนั่งข้างฉัน สายตาของแกเหม่อมองไปยังแผ่นน้ำสีฟ้าครามเบื้องหน้า

ฉันส่งมวนใบยาเส้นให้แก “ระหว่างมีคนสรรเสริญกับก่นด่า ตามีอย่างไหนมากกว่ากัน”

ชายเฒ่าหัวเราะ “จะรู้ไปทำไมกัน บางสิ่งบางอย่างในชีวิตมันไม่จำเป็นต้องแสวงหาทุกอย่างหรอกนะ อย่างสองสิ่งนี่ รู้แล้วก็ทุกข์ ทุกข์ทั้งนั้น ไม่มีความสุขใด ๆ เลย”

“แต่ฉันก็อยากรู้, อยากรู้ว่าตามีสิ่งไหนมากกว่ากัน”

ชายเฒ่าหัวเราะ “คนสรรเสริญน่ะหรือฉันไม่รู้หรอก เพราะคนเรามักไม่ชอบสรรเสริญใครต่อหน้า มีแต่ก่นด่านั่นละที่ฉันสามารถพบเห็นได้ยินได้ฟังได้”

“เหมือนอย่างเวลาที่เราจะบอกรักใครสักคน ต่อหน้าเรามักไม่กล้า, ต่อหน้าเรามักละเลย แต่เมื่อลับหลังหรือสูญเสียคนคนนั้นไปแล้วเราจึงพร่ำคำว่า ‘รัก’ ได้ทุกวันอย่างนั้นใช่ไหม”

“เธอว่าใช่, มันเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าละ”

ฉันหัวเราะ “ใช่, มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แหละตา”

“วันนี้เธอบอกรัก, บอกความคิดถึงไปถึงเธอกี่ครั้งแล้วละพ่อหนุ่ม”

ฉันไม่ตอบ, ฉันเสมองไปยังแผ่นฟ้าเบื้องบน

“คลื่นกระทบฝั่งกี่หมื่นกี่พันครั้งแล้วล่ะตา, ฉันเองก็คิดถึงเธอมากเท่านั้นละ”

ชายเฒ่าดับมวนใบจากที่เหลือเพียงน้อยนิด, ลุกขึ้นยืน

“ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่จงคิดทบทวนชีวิตที่ผ่านมาให้ถ้วนถี่”

“ตา” ฉันเรียกชายเฒ่าเมื่อเริ่มออกเดินไปสองสามก้าว

“อะไรหรือพ่อหนุ่ม”

“ฉันอยากบอกตาว่า ขอบคุณทุกคำพูดคำสอนของตา พูดต่อหน้าตาสักครั้ง”

“หึ หมายความว่าเธอขอบคุณฉันมาหลายครั้งแล้วละหรือ”

“อย่างน้อยคนเรามันก็ควรได้ยินคำชมจากคนอื่นบ้างสักครั้งละ”

“แล้วเธอเคยบอกรักหล่อนบ้างหรือเปล่า”

“ตาคิดว่าเธอจะได้ยินสิ่งที่ฉันพูดบ้างไหม”

“หากว่าหล่อนคือสายลม ฉันว่าหล่อนได้ยินตลอดเวลา”

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็มีความสุข, สุขที่เธอได้ยิน”

“ฉันว่าเธอคงทุกข์มากกว่า, ว่างั้นไหม ฉันไปละนะ” ชายเฒ่าเดินจากไป

ทุกข์ละหรอกหรือ?… หากมันจะมีคงมีแต่ความเศร้าที่ฉันไม่เคยเอ่ยคำว่ารักต่อเธอเลยสักครั้ง แม้ว่าจะแสดงออกด้วยการกระทำมากกว่าแล้วก็ตาม

หรือนั่นคือสิ่งที่เธอคิดนึกเหมือนชายเฒ่า, บางสิ่งบางอย่างในชีวิตนั้นไม่จำเป็นต้องแสวงหา

เธอจึงไม่เคยเอ่ยขอคำว่ารักจากฉัน, เป็นสิ่งซึ่งทำให้เธอมีความสุข

สายลมม้วนตัวอยู่รอบกาย, ทะเลโหมซัดเข้าหาฝั่งครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างมิต้องการถามตนเองว่ามันถาโถมไปแล้วสักกี่พันครั้ง…
 บางสิ่งบางอย่างในชีวิตนั้นไม่จำเป็นต้องแสวงหาคำตอบ คำตอบอยู่ตรงนี้, ในนี้- ในจิตใจของฉันนั่นเอง •

ด้วยความรักที่มีต่อเธอ
 โจนาธาน
 มี.ค.๕๐

kaawss.jpg

Advertisements

3 Responses to ระหว่างฟากฟ้ากับทะเล

  1. nena พูดว่า:

    ..บางสิ่งบางอย่างในชีวิตนั้นไม่จำเป็นต้องแสวงหาคำตอบ ..
    ชอบความนุ่ม เย็นของสายลม เมื่ออ่านบทความจบจังค่ะ

    ไม่เสมอไปที่การใช้ชีวิต ต้องมีคำตอบ ทุกระหว่างทาง ที่เกิดคำถาม .. ทุกสิ่งที่ทำให้สุขตอนนี้อยู่ที่ใจนะคะ

    ..
    ขอบคุณค่ะโจนาธาน

  2. โจนาธาน พูดว่า:

    ขอบคุณครับคุณนีน่า

    ผมเองเมื่อขณะเขียนก็รับรู้ถึงความรู้สึกของสายลมเช่นกัน

    โจ.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: