DekAd. : ป่า…คือชีวิต

pinklogo.jpg DekAd : Black&Pink

“เลี้ยงช้างไหมครับ?”

ผมเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงที่คาดว่าน่าจะถามคนทั้งโต๊ะมากกว่าถามผม เบื้องหลังของชายคนนั้นคือลูกช้างตัวโต น่ารักน่าชัง ที่กำลังส่งเสียงร้องแปร๋น ๆ อันแหลมเล็กผิดกับลักษณะตัวของมัน ซึ่งผมแปลได้ว่า “น้าสุดหล่อจ๋า ช่วยซื้อผักที่ไอ้บ้านั่นถือไว้เลี้ยงหนูที หนูหิวจนตาลายเดินไม่ไหวแล้วจ๊ะ”

ผมวางตะเกียบลงและละสายตาจากหม้อดินที่บรรจุสารพัดเนื้อไว้มากมายตรงเบื้องหน้าพร้อมควักแบงก์ยี่สิบส่งให้คนเลี้ยงช้าง

“ป้อนมันให้ดูที” ผมบอกกับคนเลี้ยงช้าง และก้มหน้าซัดจิ้มจุ่มและน้ำตกหมูตรงหน้าต่อไป แต่ในใจนึกว่า “นี่กูทำอะไรลงไป”

ใช่ครับ ผมเคยตั้งใจไว้ว่าหากมีควาญช้างคนไหนมาถามว่าจะซื้อผัก-ผลไม้เลี้ยงช้างหรือเปล่า ผมจะบอกว่า “ไม่” เพราะผมคิดว่าหากผมยังคงซื้ออาหารเลี้ยงมันมันก็จะไม่ได้กลับบ้านที่แท้จริงของมันเสียที แต่ด้วยความใจอ่อนของผม…ก็กลับไปทำร้ายเพื่อนร่วมโลกตัวโตอีกจนได้

จากประสบการณ์ซื้ออาหารเลี้ยงช้างของผมนั้นทำให้ผมคิดโยงไปเข้ากับโฆษณาของ องค์กร WWF จนได้ ลองไปชมกันดูครับ

yang71.jpgyang72.jpgyang73.jpg
งานโฆษณา ๓ ชิ้นแรกที่เห็นกันนั้นเป็นผลงานจากเอเยนซี่ O&Mของประเทศไทยเรานี่เองครับ โดยมีข้อความโฆษณาเล็กตรงมุมล่างขวามือว่า Forest for Life ซึ่งจากภาพที่เห็นกันนั้นก็คงจะเข้าใจโดยทันทีเลยใช่ไหมครับว่า ป่า…สำคัญต่อชีวิตสัตว์ป่าแค่ไหน หากตัดไม้ทำลายป่ากันไม่หยุดหย่อน อีกไม่นานเราก็คงเห็นช้างเดินกันเกลื่อนเมืองมากกว่านี้อีกเป็นแน่

จะขอกล่าวถึงองค์กร WWF สักเล็กน้อยครับ หลายคนเห็นแล้วอาจจะนึกว่าเป็นสถาบันมวยปล้ำระดับโลกชิมิครับ ฮ่า ๆ ๆ อย่าเขินครับอย่าเขิน เพราะตอนแรกผมก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน เอิ๊ก ๆ อาวววละเรามาว่ากันต่อ นอกเรื่องตามสันดานวันละนิดจิตแจ่มใสเนอะ คืองี้ครับเจ้าองค์กร WWF เนี่ย เป็นองค์กรนานาชาติที่ดำเนินงานด้านการอนุรักษ์เป็นเวลากว่า ๔๐ ปีมาแล้ว ซึ่งเหล่าอาสาสมัครที่ทำงานอยู่ด้วยนั้นจะอุทิศตนเพื่อปกป้องดูแลรักษาธรรมชาติและทรัพยากรสิ่งแวดล้อม ผ่านการทำงานโดยยึดหลักการผสมผสานองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้าด้วยกัน โดยในส่วนของประเทศไทยเรานั้นมี รองศาสตราจารย์ ดร.สิตานนท์ เจษฎาพิพัฒน์ เป็นผู้อำนวยการ WWF ประเทศไทยอยู่ โดยทำงานด้านการอนุรักษ์ใน ๓ เขตพื้นที่ชุมชนทางนิเวศวิทยาคือ ทรัพยากรป่าไม้ ทรัพยากรน้ำจืด และทรัพยากรทะเล แล้วผมก็มีงานโฆษณาของ WWF จากต่างประเทศมาให้ชมอีกชิ้นครับ

yang74.jpg

คุ้นตากันไหมครับ หากว่าเราเข้าเว็บ google.com แล้วพิมพ์ชื่อของสัตว์ป่าลงไปในก็จะหาเจอภาพนั้นได้อย่างง่ายดายเลยใช่ไหมครับ (ในที่นี้พิมพ์คำว่า tiger ลงไป) แต่โฆษณาชิ้นนี้ทำให้เห็นว่าเราไม่สามารถหาภาพสัตว์นั้นได้เลย เพราะมันได้สูญพันธุ์จากโลกนี้ไปหมดแล้วหากยังไม่ช่วยกันอนุรักษ์มัน

……….

คนเลี้ยงช้างเดินไปอีกโต๊ะหนึ่งแล้ว ผมมองตามในใจนึกว่า โอกาสที่ลูกช้างตัวนี้จะกลับเข้าป่าคืนสู่บ้านของมันจะมีอีกไหมน้า หรือว่ามันจะต้องอาศัยอยู่ในป่าคอนกรีตเน่า ๆ แบบนี้ไปตลอดชีวิต และมันยังคงทำหน้าที่ ‘เลี้ยง’ คนที่พามันออกมาจากป่าอย่างไม่รู้ตัวต่อไป…

หมายเหตุ : –
คอลัมน์นี้มิใช่เป็นการยกตัวขึ้นเป็นกูรูทางด้านงานโฆษณาแต่อย่างใดของผู้เขียน (เพราะผู้เขียนยังคงอ่อนด้อยในหนทางสายนี้ยิ่งนัก ทั้งงานเขียนและงานโฆษณา) แต่เป็นการแสดงความคิดเห็นส่วนตัวที่มาจากการหลงใหลในงานแขนงนี้เท่านั้น และขออภัยล่วงหน้าหากผู้เขียนเกิดทะลึ่งไปเหยียบตาปลาใครเข้า อยากบอกว่า “ผมมิได้ตั้งใจคร้าบ-บ-บ”

แหล่งข้อมูล : –
http://www.wwfthai.org/th/CB/index.asp สำหรับข้อมูล
http://www.kosanathai.com สำหรับรูปภาพของงานโฆษณา
http://www.adintrend.com สำหรับรูปภาพของงานโฆษณา

kaawss.jpg

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: