หนึ่งถ้วยกาแฟ

jonathan.jpg ฟากฟ้า..ทะเลฝัน : โจนาธาน

skydream6.jpgชีวิตของเราสองคนก็เป็นนิยาย, เป็นนิยายของเราสองคนเท่านั้น บางขณะเดียวกันนี้อาจมีคนอีกหลายคู่เป็นเหมือนเรา รู้สึกเหมือนเรา เพียงแต่แตกต่างกันในรายละเอียดปลีกย่อยเท่านั้น

“หรือความรักระหว่างเรานั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านมาแล้วผ่านไป ไม่เหลือทิ้งไว้แม้เพียงความทรงจำใด ๆ ให้ได้หวนคิด”

เพียงถ้อยคำประโยคหนึ่งที่ฉันอ่านพบในนิยายเล่มหนึ่งซึ่งฉันพิจารณาแล้วว่า นักเขียนเขียนมันออกมาจากใจ- ฉันชอบจึงเก็บถ้อยคำนี้ไว้ลงในสมุดบันทึก ไม่ได้พลิกเปิดกลับไปอ่านเสียนานด้วยหวังว่าฉันเองคงไม่ประสบเหตุกาณ์เดียวกับถ้อยประโยคนั้น

แต่แล้ววันหนึ่ง- วันที่เธอจากไป ฉันกลับหวนคิดนึกถึงถ้อยคำประโยคนี้ขึ้นมาในบัดดล, แล้วฉันหัวเราะด้วยความคิดที่ว่า เออ หนอ ชีวิตของคนคนหนึ่งนั้นก็ไม่ต่างไปจากนิยายเรื่องหนึ่ง

เธอเคยเอ่ยว่า “นิยายนั้นก็เขียนมาจากชีวิตของคน, นิยายน้ำเน่าแค่ไหนชีวิตจริงย่อมน้ำเน่ามากกว่า เพราะนิยายก็เพียงหยิบยกเอามาจากคนคนหนึ่ง ไม่ได้เอามาทั้งหมดทุกคน”

วันนั้นฉันกล่าวโต้ตอบสนับสนุนความคิดของเธอด้วยว่า- นิยายอาจเปรียบเสมือนได้กาแฟถ้วยหนึ่ง, เรื่องสั้นเปรียบเหมือนกาแฟช้อนหนึ่งที่ตักมาจากถ้วยเดียวกัน…

เธอหัวเราะ, ลุกขึ้นจากเปลญวนเดินไปหาคลื่นที่ซัดสาดเข้าฝั่งแล้วหันกลับมาถามฉันทันทีทันใดว่า

“เธอไม่ได้คิดประโยคนี้เองหรอก, ฉันรู้นะ”

แล้วเธอก็หัวเราะวิ่งรี่กลับเข้ามา ทำท่าจะขยุ้มคอฉัน “บอกมาเสียดี ๆ ว่าเธอไม่ได้คิดเอง- ใช่ไหม?”

ฉันจะโกหกเธอไปทำไมกันเล่า, ฉันจึงว่า- ใช่ ประโยคท้ายนั่นน่ะมาจากท่านกุหลาบฯ ส่วนประโยคแรกฉันคิดเอง แต่เป็นการคิดต่อยอดจากประโยคของท่าน

ฉันจำได้ว่าเธอลดมือที่ตั้งท่าจะขยุ้มคอฉันลง แล้วทรุดร่างลงบนเปลญวนดังเก่า, เงียบงันไป

แล้วก็เป็นฉันเสียเองนั่นแหละที่เอ่ยทำลายความเงียบ- ชีวิตของเราสองคนก็เป็นนิยาย, เป็นนิยายของเราสองคนเท่านั้น บางขณะเดียวกันนี้อาจมีคนอีกหลายคู่เป็นเหมือนเรา รู้สึกเหมือนเรา เพียงแต่แตกต่างกันในรายละเอียดปลีกย่อยเท่านั้น

“บางคนอาจมีนิยายร่วมกันตั้งแต่ต้นจนจบ ทว่าเราอาจไม่มี และที่สำคัญเรามิอาจล่วงรู้ตอนจบ”

จริงอย่างที่เธอว่า- นิยายมีจุดเริ่มและมีจุดจบ, เรารู้เมื่อเราอ่านจบเล่มได้เพียงระยะเวลาที่ไม่นานนัก ทว่านิยายของชีวิตเราต้องเล่น ต้องสวมบทบาทไปจนกระทั่งชีวิตจบ เมื่อนั้นเราถึงจะรู้ว่าจุดจบของนิยายของเรานั้นเป็นอย่างไร

แต่มันก็ไม่แน่หรอกนะ, บางคนอาจรู้ อาจมองเห็นตอนจบก่อน แต่บางคนก็มองมองไม่เห็นกระทั่งหมดลมหายใจไปนั่นละ, ก็ยังมองไม่เห็น

“อย่ามาเอานิยายกับฉันเลย…” เธอว่าต่อหลังจากนั้น “นิยายของคนเรามันไม่แน่นอน, นิยายของเรา ระหว่างเราก็ตั้งอยู่บนความไม่แน่นอนเหมือนกัน”

วันนั้นเธอพูดเหมือนว่า- ยิ่งคนเราก้าวตามหาความแน่นอน ความแน่นอนนั้นก็จะกระเถิบไกลห่างไปจากเราด้วยเท่านั้น

“สุดท้ายเราก็ได้แต่สิ่งที่เรียกว่าไม่แน่นอนกลับมาเสมอ”

แน่ละ… ความแน่นอนสำหรับ ณ ห้วงยามนี้คือไม่มีเธอ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยนอนอย่างสบายกายในเปลญวนผืนตรงหน้า, ความแน่นอนคือเธอยังอยู่ในใจ อยู่ในห้วงความคิดของฉันต่อไปมิเสื่อมคลาย

เป็นความแน่นอนที่ประทับอยู่ในความทรงจำอันเป็นนิรันดร–

“หรือความรักระหว่างเรานั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านมาแล้วผ่านไป คงเหลือทิ้งไว้เพียงความทรงจำให้ได้หวนคิดระลึกถึง”

คือถ้อยคำที่ฉันเรียงถ้อยร้อยคำเสียใหม่, เพราะนิยายระหว่างฉันกับเธอเป็นเพียงหนึ่งแก้วกาแฟของเราเท่านั้น •

ด้วยความรักที่มีต่อเธอ
โจนาธาน

kaawss.jpg

Advertisements

3 Responses to หนึ่งถ้วยกาแฟ

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ความรัก?

    ผมยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าอะไรคือนิยามที่แท้จริงในเรื่องความรัก

    บางคนว่ามันสดชื่นเหมือนดอกไม้
    บางคนว่ามันสดใสเหมือนแสงแดด
    บางคนว่ามันเรื่อยเปื่อยเหมือนต้มเนื้อ
    บางคนว่ามันเบาหวิวเหมือนสายลม

    คือการให้?
    คือการเสียสละ?
    คือ…
    และ
    คือ…

    เฮ้ยยย คืออะไรก็ช่างเถอะ
    ตอนนี้ผมขอสวมวิญญาณซาตาน
    แปลงร่างเป็นนักบุญออกตามหารักแท้ก่อน

    แว๊บๆๆ

    -พรานบุญ ล่าสวาท-

  2. คิทชา พูดว่า:

    ผมว่ามนุษย์เราชอบทำลายความทรงจำของตัวเอง

    ผมจะอธิบายเป็นเหตุผลเป็นตัวหนังสืออย่างไรดี?

    เอาเป็นว่า
    หลายครั้งที่ความทรงจำในช่วงแห่งความสุข จะถูกทำลายและลบล้างด้วยความทรงจำที่ก่อเกิดทุกข์
    (อันนี้จากประสบการณ์ ส่วนตัว)

    ผมขึงเชื่อสนิทกับคำที่ว่า
    ความรักระหว่างเรานั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านมาแล้วผ่านไป คงเหลือทิ้งไว้เพียงความทรงจำให้ได้หวนคิดระลึกถึง
    (บางทีก็มีแต่ความทรงจำที่เจ็บปวดในการระลึกถึง (ผมว่างั้นนะ))

  3. มีอยู่คำพูดประโยคหนึ่ง–

    “อยากจำกลับลืม อยากลืมกลับจำ”

    อ้อ มีเป็นเพลงด้วยขอรับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: