รวม ๑๐ เรื่องสั้นเล่มแรกของนักเขียนเพื่อชีวิตคนสุดท้าย

BOOK REVIEW – โดย อานันท์ ประทีฯ

สะพานขาด คือ ชื่อเล่มรวมเรื่องสั้นที่ว่า, ว่ากันว่าหากเจ้าของบทประพันธ์ไม่ถอนออกจากคณะกรรมการซีไรต์ เล่มนี้ควรเป็นเล่มที่ได้รับรางวัล มิใช่รวมเรื่องสั้น แผ่นดินอื่น

เนื่องด้วยในห้วงยามนั้นผู้ประพันธ์ได้ถล่มตนเองว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้น แต่กลับมีมือลึกลับส่งเข้าชิง (ด้วยความหวังดี แต่อาจเป็นร้ายสำหรับเจ้าของผลงาน)

อย่างไรก็ตาม, รวมเรื่องสั้นสะพานขาดนี้มิได้มีความยิ่งหย่อนไปกว่าแผ่นดินอื่นเลย เนื่องด้วยเป็นการเขียนในห้วงยามเดียวกัน ทว่าต่างกรรมต่างวาระเท่านั้น

เรื่องเด่นที่ข้าพเจ้าชอบกลับไม่ใช่สะพานขาด หากเป็นในห้วงน้ำกว้าง, โลกใบเล็กของซัลมาน, ชะตากรรม, สะพานขาด, แมวดำ และอื่น ๆ ตามลำดับ

แต่ละเรื่องที่ข้าพเจ้ากล่าวอ้างต้องขอบอกกล่าวทำความเข้าใจสักนิดว่า หากท่านเป็นผู้ที่ชื่นชอบวรรณกรรมแนวอภิรมย์แล้วละก็…งานเขียนเล่มเรื่องนี้คงไม่เหมาะ–

ไม่เหมาะนั้นเป็นเพราะงานของกนกพงศ์เป็นงานวรรณกรรมเพื่อชีวิต สะท้อนเรื่องราววิถีชีวิต-ความเป็นอยู่ของชีวิตเล็ก ๆ ในระดับรากหญ้า ซึ่งบางเรื่อง บางปัญหามีปมอันเกิดจากสภาพเศรษฐกิจและสังคมกดดันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ขึ้น และการเปลี่ยนแปลงนั้นล้วนนำเอาความหายนะมาทำลายย่ำยีวิถีดั้งเดิม ดังจะเห็นเด่นชัดใน โลกใบเล็กของซัลมาน, ความขัดแย้งทางความคิดเห็นต่อสภาพการเมืองใน สะพานขาด และความขัดแย้งในตัวตนของมนุษย์ในภาวะที่ต้องต่อสู้กับอำนาจฝ่ายสูงและฝ่ายต่ำของตนเองใน ในห้วงน้ำกว้าง และ แมวดำ…

ข้าพเจ้าเคยตั้งข้อสังเกตระคนสงสัยว่า- กนกพงศ์ฯ เขียนแต่ละย่อหน้ายาว ๆ ได้อย่างไร, ทำไมเรื่องสั้นแต่ละเรื่องของเขาจึงมีความยาวไม่ต่ำกว่า ๑๐ หน้ากระดาษพิมพ์ได้โดยไม่สร้างความเบื่อหน่ายหรืออึดอัดแก่ผู้อ่านในการติดตามอ่าน ซึ่งการนี้หากนักเขียนอื่น ๆ เขียนอย่างขาดพลังแล้ว ข้าพเจ้าว่ายาก- ยากแก่การสร้างความสนใจในเนื้องานกระทั่งสร้างความสนใจอยากติดตามอ่านจนจบ ดังเช่นใน ห้วงน้ำกว้าง แม้โทนเรื่องจะมีแต่ความอึดอัดแต่ก็ชวนให้ติดตามในการคลี่คลายของเรื่อง, เป็นภาวการณ์การต่อสู้กับจิตใจของมนุษย์ในด้านมืดและด้านสว่าง เสมือนตอกย้ำวรรคทองใน ชายเฒ่าที่ชายฝั่ง ว่า “ไม่มีอะไรเลยที่จะน่ากลัวเท่ากับตัวของเราเอง”

นั่นเป็นเพียงแค่เรื่องเด่นในรวมเรื่องสั้นที่ข้าพเจ้าคัดเลือกหยิบยกขึ้นมาให้ท่านร่วมทัศนา และต้องขอกล่าวอย่างไม่เกินความจริงอีกด้วยว่า ๑๐ เรื่องสั้นในรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ ทุกเรื่องล้วนมีความน่าสนใจ- ทุกเรื่อง

นั่นคือสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวอ้าง–

สำหรับรวมเรื่องสั้นสะพานขาดจะเป็นไปอย่างที่กล่าวไว้หรือไม่นั้น คงมีแต่ท่าน ผู้อ่านที่สัตย์ซื่อ* เป็นผู้พิจารณา และสมญานาม ‘นักเขียนเพื่อชีวิต’ นั้น สมควรมอบแด่เขาหรือไม่

บางที- ท่านอาจค้นพบคำตอบได้โดยพลันในรวมเรื่องสั้นเล่มแรกนี้ของเขา •

หมายเหตุ– 

ผู้อ่านที่สัตย์ซื่อ บางส่วนจากคำนำเล่ม โดย วชิระ บัวสนธ์

รวมเรื่องสั้น “สะพาดขาด” ของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์

พิมพ์ครั้งที่ ๒, ๒๕๓๖ โดยสำนักพิมพ์นกสีเหลือง

sapan1.jpgสะพานขาด (รวม ๑๐ เรื่องสั้นองค์รวมแห่งความคิดและจิตวิญญาณ)
 กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ – เขียน
 พิมพ์ครั้งแรก – ตุลาคม ๒๕๓๔, สำนักพิมพ์นกสีเหลือง
พิมพ์ครั้งล่าสุด – สำนักพิมพ์นาคร

kaawss.jpg

4 ตอบกลับที่ รวม ๑๐ เรื่องสั้นเล่มแรกของนักเขียนเพื่อชีวิตคนสุดท้าย

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ฟังพวกท่านพี่วิจารณ์งานของ “พี่กนกพงศ์” มามาก
    ทำให้เกล้ากระผมต้องไปหามาอ่านประดับสติปัญญาบ้างแล้ว

    ขอบคุณสำหรับการแนะนำหนังสือนะครับพระคุณพี่

    สิญจน์ สวรรค์เสก

  2. กองบ.ก. พูดว่า:

    ยังมีหนังสือดี ๆ อีกหลายเล่มเรื่องที่อาจไม่เป็นที่รู้จักต่อหนอนวรรณกรรมนัก

    เราจะยอย สืบค้น ไขว่คว้า ดิ้นรน ปั่นมาให้ท่านร่วมทัศนา…

    ด้วยมิตรภาพ

  3. ผู้อ่าน พูดว่า:

    อ่านจบไปสองรอบ ห่างกันเกือบสิบปี

    ครั้งแรกอ่านไม่รูเรื่องเนื่องจากอ่อนหัดในการอ่าน และเริ่มต้น

    ครั้นเมื่อวันเวลาผ่านไป กลับมาอ่านอีกครั้ง เรื่องของท่านกนกฯ ยังคงร่วมสมัยไม่เสื่อม

    เป็นไปได้ไหมว่า งานของท่านนั้น เป็น โปรเกสสิฟ แห่งวงวรรณกรรม…

    อีกหลายสิบปี ผมว่า งานของท่านยังคงเป็นอมตะ และ ร่วมทุกยุคสมัย

    ขอบคุณ ก้าว รอ ก้าว ทุกท่านครับ

    ที่แนะนำ

    ด้วยความเคารพ

  4. ยงยุทธ จอมชัยฤทธิ์ พูดว่า:

    กวีไม่มีวันตาย….พี่จะรู้มั๊ยนะ ว่าผมนับถือพี่เป็นอาจารย์ผ่านสายลม จริง ๆ โหนดด้วนกับจันนาก็ใช่ว่าจะไกลกัน แต่ทําไมสวรรค์ไม่ได้ลิขิตให้ชีวิตผมได้พบเจอกับพี่สักครั้ง ผมจะให้พี่เป็นเจ้าอาวาส แล้วผมจะเป็นเด็กวัดเดินตามหลังพี่เลยเฮ้า…..มารู้ข่าวอีกทีเมื่อพี่จากไปแล้วตั้ง 4 ปี….ถึงตอนนี้น้ำตาจะไหล ได้แต่แวะเวียนมาดูผู้คนอีกมากมายที่พากันชื่นชมพี่ ในตัวตนของพี่ อยากร่วมจิบกาแฟ ฟังพี่เล่านิทานและประสบการณ์ชีวิตให้ฟัง และอยากเขียนหนังสือและมีความคิดดี ๆ อย่างพี่ โปรดดลบันดาลให้ด้วยนะครับ ผมเหมือนเคยเจอพี่ที่ไหนสักแห่ง….พี่ซึ่งผมนับถือเป็นอาจารย์….ผ่านสายลม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: