คือความจริง…คือความปรารถนา

jonathan.jpg  ฟากฟ้า..ทะเลฝัน : โจนาธาน

skydream4.jpg‘ก่อนจากกันวันนั้นซึ่งฉันไม่อยากให้เป็นครั้งสุดท้ายสำหรับฉันและเขา ภาพสุดท้ายที่ฉันมองเขา– มองด้วยแววตาห่วงใยเพื่อให้เขาได้ห่วงและตระหนักในคำพูดของฉัน…

ลางสังหรณ์มีจริงหรือ?… เธอเคยบอกฉันว่ามี แต่ฉันไม่เคยเชื่อเลยสักครั้ง นั่นอาจเป็นเพราะว่าฉันไม่เคยมีประสบการณ์ใด ๆ เกี่ยวกับสิ่งบอกเหตุดีหรือร้ายล่วงหน้า– ฉันมีแต่เป็นความจริงที่เกิดขึ้นโดยปราศจากลางใด ๆ

กระทั่งเมื่อฉันได้อ่านงานเขียนเรื่องหนึ่งของนักเขียนท่านหนึ่งที่ฉันชื่นชอบและเคารพ และยังเคยหยิบยื่นให้เธอได้อ่าน อ่านแล้วเธอก็ยังไม่เชื่อตามนั้นอยู่ดีกับทรรศนะที่ว่า-

“ลางสังหรณ์นั้นมักเกิดขึ้นภายหลังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว เรานั่นละ ที่นึกคิดย้อนกลับไปยังเหตุก่อนหน้า แล้วบอกว่าเป็นหรือมีลางสังหรณ์ของเหตุการณ์นั้น”

ความคิดเห็นเช่นนั้นละที่เธอเถียงฉันว่าเธอไม่เคยมองย้อนกลับ แต่เพียงเพราะเธอมีความรู้สึกเอะใจก่อนเกิดเหตุ– งั้นหรือ?… ก็อาจเป็นไปได้สำหรับคนบางคน

คนบางคนอาจมีสัมผัสพิเศษ แต่ทว่าคนอย่างฉันนั้นไม่มีหรอก ฉันมีแต่ความจริงสัมผัสเมื่อเหตุเกิด

ฉันมีแต่คำกล่าวที่ว่า- ก็ว่าแล้วเชียว… ไม่เคยมีคำกล่าวที่ว่า- สังหรณ์หรือมีลางแปลกประหลาดบางอย่างเกิดขึ้นก่อนหน้าเลยสักครั้ง

เธอรู้ไหมว่าเมื่อสองวันก่อนฉันได้รับข่าวจากแดนไกล– มิตรของฉันประสบอุบัติทางรถยนต์ ซึ่งฉันเคยเตือนและปรามเขาก่อนหน้าเพียงไม่ถึงสองสัปดาห์ว่าให้ระมัดระวังตนเองดี ๆ เนื่องจากเขานั้นมีประสบการณ์ในการใช้ยวดยานพาหนะน้อยเต็มที บอกเขาว่าอย่าขับเมื่อง่วงหรือมึนเมา

ก่อนจากกันวันนั้นซึ่งฉันไม่อยากให้เป็นครั้งสุดท้ายสำหรับฉันและเขา ภาพสุดท้ายที่ฉันมองเขา– มองด้วยแววตาห่วงใยเพื่อให้เขาได้ห่วงและตระหนักในคำพูดของฉัน ฉันกลัวจริง ๆ กลัวและเป็นห่วงมิตร ฉันไม่อยากให้โลกใบนี้แคบลงไปอีกครั้งอีกคราเหมือนเมื่อฉันต้องเสียเธอไป

ไม่อยากให้โลกของฉันเล็กแคบลงเพราะว่าคนรู้จักของเราต้องจากไกล

ฉันอยากบอกเธอเพียงว่าวันนั้นฉันไม่เห็นภาพของเพื่อนจะต้องประสบเหตุร้ายใด ๆ ในจิตสำนึก ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ฉันไม่พึงปรารถนาเลย ฉันปรารถนาเพียงแค่ว่าวันหนึ่งฉันจะได้พบเขาอีกครั้ง

วันนั้นฉันมองเห็นเพียงเขากำลังยิ้มอยู่ตรงหน้าฉันเท่านั้นเอง…

ฉันมีแต่ความวิตกกังวล, ทุกข์ใจ และเป็นห่วงมากกว่าที่จะวาดภาพเหตุร้ายต่าง ๆ ต่อเขาอยู่ภายในจิตสำนึกเท่านั้น

ฉันไม่มีลางสังหรณ์… ฉันไม่มีสัมผัสพิเศษอันใดเลย ฉันมีแต่ความห่วงใยทั้งในตัวฉัน, ต่อเธอ, ต่อมิตรสหาย และคนรู้จัก เพื่อที่ทั้งฉัน เธอ และคนเหล่านั้นจะได้ตระหนักตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาทอยู่เป็นเนืองนิจ

จะมีประโยชน์อันใดเล่าหากเราได้รู้และได้เห็นสิ่งซึ่งจะเกิดกับตัวของเรา แต่กลับไม่ใส่ใจในสิ่งพิเศษที่มีนั้น

ถึงแม้ในขณะนี้ฉันก็ยังไม่มีสิ่งบอกเหตุดี หรือ เหตุร้ายล้วงหน้า– ไม่ว่าสำหรับเธอหรือมิตรของฉัน

ฉันคงเฝ้ารอความจริงที่จะปรากฏขึ้นสักวัน และในเร็ววัน… เพื่อที่จะได้รับรู้และยอมรับ

เพียงสัมผัสพิเศษที่ฉันมีคือความจริง, คือความปรารถนาของฉัน–

ด้วยความรักที่มีต่อเธอ.
โจนาธาน

kaawss.jpg

Advertisements

3 Responses to คือความจริง…คือความปรารถนา

  1. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ผมไม่คิดว่าตัวเองมีลางสังหรณ์
    แต่เมื่อวานผมสังหรณ์ใจว่า วันนี้ผมจะได้เข้ามาอ่านก้าวรอก้าวฉบับใหม่

    แต่ไหนแต่ไรผมไม่เชื่อในลางสังหรณ์
    แต่ผมเริ่มสังหรณ์ใจว่า หากพวกท่านยังหมั่นเขียนแบบนี้ต่อไป
    อีกหน่อยคอลัมน์นิสต์จากนิตยสารออนไลน์ก้าวรอก้าวจะดัง

    ผมไม่เชื่อลางสังหรณ์
    แต่ผมเชื่อว่าอะไรที่มันมีเหตุ มันจะต้องมีผลตามมา

  2. swordbelt พูดว่า:

    เขาว่า “เจได” เห็นอดีตมองอนาคตได้

    ท่านพี่คงเริ่มสำเร็จวิชาเจไดแล้วละขอรับ

    “ขอพลังจงอยู่กับท่าน”

  3. อานันท์ พูดว่า:

    กระผมมีลางสังเห่า…

    กับสังคมสังคังเส็งเคร็งใบบวม ๆ นี้ แปลก

    คัน ๆ

    นั่นแล คือความ จริง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: