บางสิ่งที่หายไป

leafterrace.jpg ระเบียงใบไม้ : ธุลีดิน

deanesmay.jpg

ฉันหยิบส้มสายน้ำผึ้งสีสดผิวเป็นมันขึ้นมาจากกอง
แม่ค้าส่งถุงก๊อปแก๊ปให้ “โลสิบแปด สองโลสามห้า” เธอว่า
ฉันหยิบส้มใส่ถุง บอกแม่ค้า  “สามโล”  เธอรับไปชั่ง หยิบส้มใส่เพิ่มอีกสองลูก
ฉันไม่รู้หรอกว่า สามกิโล ฯ ตรงหรือไม่  เข็มตาชั่งอยู่ด้านใน ด้านที่หันให้ลูกค้ามีกระดาษหุ้มอยู่  รับถุงส้มมาจากแม้ค้า จ่ายเงิน จากนั้นเดินวนเวียนหาซื้อเสบียงอาหารต่อ 

ที่พักของฉันอยู่ไกลตลาด
จากถนนใหญ่ยังต้องเดินตัดคันนาไปอีกเกือบกิโล ฯ
เข้าตลาดทีจะต้องตุนเสบียงให้ได้สักหลายวัน
กลับจากตลาดแต่ละครั้ง ฉันจึงต้องหิ้วถุงเต็มสองมือหนักจนเจ็บนิ้ว   

ฉันเดินตัดคันนา
ต้นหญ้าได้ฝน พากันแตกกอชูก้านยาว
ฉันเดินละป่าหญ้าไปเรื่อย ๆ  หญ้าเจ้าชู้ฝากความระลึกถึงเต็มขากางเกง

แล้วฉันก็ได้ยินเสียง แควก !!
ถุงก๊อปแก๊ปขาด !

ส้มสีสดใสกลิ้งกระจาย ฉันวางถุงในมือปลดนิ้วออกจากถุงก๊อปแก๊ปอย่างลำบากยากเย็น  เก็บรวมรวมผลส้ม แต่ไม่มีถุงใส่ ต้องใส่ในถุงใบอื่นบ้าง กระเป๋ากางเกงบ้าง
หาจนแน่ใจว่าได้ส้มคืนมาหมดแล้ว ฉันจึงสอดนิ้วกลับเข้าในถุง

คิดขึ้นได้  ‘มีบางอย่างหายไป !’

วัยเยาว์ฉันไปตลาดกับย่าบ่อย ๆ ช่วยหิ้วตะกร้าจ่ายตลาดให้ย่าตอนขาไป
ย่าซื้อข้าวของจนเต็มตะกร้า ฉันหิ้วไม่ไหวย่าจึงรับไปหิ้วเอง

มันหายไปไหนกันนะ….’ตะกร้าจ่ายตลาด’

ทำไมไม่มีใครใช้มันอีกเลย ทุกคนไปตลาดด้วยสองมือเปล่ากับสตางค์ในกระเป๋า
จากนั้นได้ถุงก๊อปแก๊ปมาเต็มสองมือ  สินค้าหนึ่งอย่าง ถุงหนึ่งถุง  สินค้าสิบอย่าง ถุงสิบถุง แล้วก็เอาถุงมาเป็นขยะที่บ้าน 

‘ตะกร้า’ บรรจุข้าวของได้มากมาย ใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ย่าใช้ตะกร้าใบเดิมจนเก่าเกือบเท่าอายุย่า
บางครั้งยังเห็นย่านั่งพันหูตะกร้าเสริมความแข็งแรง
ย่าดูแลตะกร้าเก่า ๆ ใบนั้นด้วยความทะนุถนอม 

มันหายไปไหนกันนะ…ตะกร้าจ่ายตลาด

ฉันจะต้องมองหาสักใบ
กลับจากตลาดคราวหน้า จะไม่มีส้มลูกไหนตกหล่นระหว่างทางอีกแล้ว ?

kaawss.jpg

Advertisements

8 Responses to บางสิ่งที่หายไป

  1. tuleedin พูดว่า:

    เกล้ากระผมมายืนกางมุ้งรอพี่สองอยู่ตรงนี้
    เชื่อแน่ว่า อีกสักครู่พี่สองจะต้องลากเลื้อยมาทางนี้เป็นแน่
    เลี้ยงระวังด้วยนะขอรับ…อย่าเผลอคะมำเชียว! (เป็นห่วง)

  2. สวรรค์เสก พูดว่า:

    ฮ่วย! ช้าไปเสียแล้วหรือนี่เรา

    ทุด! เศษดินแถวโน้นทำไมถึงปลิวมาถึงนี่เร็วจัง

    ตะกร้าจ่ายตลาดงั้นหรือท่านพี่ ไปถามท่านย่าฯ ดูดิ เห็นแกจิ๊กไปใส่เครื่องเครากินหมากของแกแล้ว เมื่อบ่ายยังเห็นกะเตงไหวๆ ไปเข้าคาเฟ่ฯ อยู่เลย

  3. bysoul พูดว่า:

    หาตะกร้าจ่ายตลาด .. อือ ๆ อืม ๆ

    จะไปเดินหิ้วของให้ใครหรือเจ้าคะท่านดิน .. ^ ^

  4. tuleedin พูดว่า:

    เอ่อ…อ่า…อืมม…หิ้วของเหรออ…
    …สงสัยแล้วเชียวตอนเด็ก ๆ ทำไมย่าจึงฝึกให้หิ้วของ…อย่างนี้นี่เอง…

  5. ส้มโลละเท่าไหร่ท่าน?

    ไม่ชอบกินส้ม แต่ชอบ…น้องส้ม

    คิดถึงย่ากระผมชะมัด

  6. วนิดา พูดว่า:

    ยินดีกับนิตยสารออนไลน์ที่ก้าวสู่ฉบับที่สามเข้าไปแล้ว…

    จริงอย่างที่ท่านกล่าว…มีบางสิ่งที่หายไป…

    ดิฉันเคยเห็นบางคนหิ้วตะกร้าไปจ่ายตลาด แต่ข้างในตะกร้ากลับมีถุงพลาสติกอยู่ในนั้นด้วย ประหยัดแรงในการหิ้วของหลายๆ ถุง แต่ประหยัดทรัพยากรของโลกหรือเปล่า?…

    ท่านดิน…ท่านนี่สงสัยจะเป็นหัวหน้าของชนเผ่าผีตองเหลืองเป็นแน่แท้ ใบตองยังไม่แห้งเหี่ยวย้ายบ้านอีกแล้วตามหาท่านไม่ทันจริงๆ…

    แวะมาเยี่ยมเยียนนะท่าน..

  7. ป้า พูดว่า:

    อุ๊ย! ส้มหล่น

    แวะ+พัก+ทัก เยี่ยมระเบียงท่านเถ้า ช้าคงไม่ว่านะจ๊ะ
    ถุงก๊อปแก็ป ถ้าไม่จำเป็น จะบอกที่ร้านว่า ไม่ต้องใส่ถุง
    หรือถ้าจะแยกถุง(สินค้าบางชนิด บางร้านจะแยกถุงให้ ซึ่งเราเห็นว่า ไม่จำเป็นก็จะบอกว่า รวมๆกันไปได้

    ปล. การแบกกระเป้ใบโต ก็สะดวกสำหรับใส่ของด้วย
    ใครๆ เขาจึงเรียกป้าว่า บ้าหอบฟาง เพราะชอบหิ้วกระเปใบโตๆ ประโยชน์เยอะดี

  8. ปลาน้อยฯ พูดว่า:

    เวลาซื้อของ บางอย่างก็บอกแม่ค้าว่าไม่เอาถุง
    แต่บางอย่างไม่ใส่ก็ไม่รู้ว่าจะถือกลับยังไง

    ตระกร้าคุณย่า–อืม อ่านแล้วทำให้คิดถึงย่าเลยค่ะ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: