ฝุ่น

pum.jpgปากกาพาไป : นารินทร์ ทองดี

กลุ่มฝุ่นยิ้มร่าขณะเดินผ่านเพิงไป เราประทังท้องด้วยสำรับที่เหลือจนหมด ท้องฟ้าไม่จำลองให้ความจริงว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้ดาวไม่กระจ่าง…’
……….

ปากกาพาไปด้ามที่ 2 เสียเวลาคิดไม่นานนักว่าจะให้มันพาไปที่ไหนดี ด้วยรู้ดีว่ายังไงเสียมันก็ต้องพาไปยัง “ที่ชอบๆ” ที่ไหนคือ “ที่ชอบๆ” ตอบแทนปากของปากกาว่าที่นั่นคือ “ที่แห่งความจน” นักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ฝากรอยเท้าเอาไว้ให้พิจารณาว่า รอยเท้าของท่านเดินไปทางไหน? เราพิจารณาแล้ว เราเห็น รอยเท้าเหล่านั้นเดินเคียงข้างไปกับกลุ่มคนที่เป็นคนจนจริงๆ

ไม่ใช่คนจนที่มีปัญญาก่อหนี้ได้เป็นร้อยล้านพันล้าน

แต่เป็นคนจนที่กู้เงินมาประทังชีวิตด้วยดอกเบี้ยร้อยละยี่สิบ!

ใครก็ไม่รู้กระซิบถามผ่านจิตสำนึกว่า “ไฉนจึงชอบไปที่แบบนั้น?”

ผู้เขียนตอบแทนปากของปากกาอีกครั้งหนึ่งว่า “ไปเพื่อเตือนสติตนไม่ให้ลืมตัว”

ปณิธานของฟันเฟืองชิ้นเล็กๆของเครื่องจักรสังคม ฝูงเพื่อนเขาเรียกขานกันและกันว่า “ฝุ่น” สะเออะอวดรู้ อวดเก่ง หรืออวดดีเมื่อไหร่ เป็นต้องฟุ้งกระจายเมื่อนั้น หน้าที่ของฝุ่นคืออะไร ฝุ่นย่อมรู้ดี และต่างก็ยอมเสียเวลาคนละนาทีสองนาทีเพื่อพินิจพิเคราะห์ก่อนจะตั้งปณิธานเอาไว้ในใจตนว่า จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

ฝุ่นผู้เพื่อนคนหนึ่ง ผู้ซึ่งยอมรับในกฎกติการะหว่างกันและกันว่า “เราจะไม่มีวันตายแทนกันได้” คือคนที่ผู้เขียนมักถ่อสังขารไปหา ปากกาพาไปด้ามที่ 2 นี้ดั้นด้นไปหาเขาคนนั้นพร้อมกับคำถาม “มึงรู้ไหม มึงเกิดมาทำไม?”

วัยยี่สิบกลางๆ ดูละอ่อนเกินไปหากจะเทียบกับสิ่งแวดล้อมโสโครกของเมืองสวรรค์ ใดๆที่สัมผัส มันดิบและหยาบโดยไม่ต้องดัดจริตปรุงแต่ง กระนั้น ในบางห้วงอารมณ์ความดิบและหยาบก็ช่วยกล่อมให้เราอ่อนลงจนสามารถที่จะยกมือไหว้ขอทานคนไหนก็ได้ที่เป่าแคนให้เราฟัง ในช่วงที่รู้สึกหนาวทั้งๆที่อากาศร้อนตับแตก และในช่วงที่รู้สึกร้อนรนทั้งๆที่ลมหนาวโชยผ่าน ฝุ่นผู้เพื่อนเมตตากระซิบบอกว่า สิ่งใดเล่าจะช่วยให้เราเป็นสุขถึงกมลสันดานได้ดีเท่ากับสิ่งที่ฝังอยู่ในกำพืด

เพิงสังกะสีริมถนนบางนา–ตราด ใต้ท้องฟ้าไม่จำลองของเมืองบางบ่อ จ.สมุทรปราการ จุดเล็กๆของดวงดาวแซมฟ้าหมองไม่ให้หม่น ผู้เขียนเพิ่งจะผ่านช่วงเวลาของการอวดรู้ อวดเก่งและอวดดีมาหมาดๆ อดไม่ได้ที่จะกระซิบถามฝุ่นผู้เพื่อนที่นอนดูดาวเคียงกันอีกครั้งว่า

“มึงรู้ไหม มึงเกิดมาทำไม?”

เพื่อนไม่ตอบ มันลุกขึ้นเข้าครัวจัดเตรียมสำรับกับข้าวมากินกัน ขณะละเลียดเมล็ดข้าวเหนียวเคล้าปลาร้า สายตาเหลือบไปเห็นฝูงฝุ่นโดยสารรถบัสกลับจากโรงงาน รถจอดห่างจากเพิงไม่ไกลนัก ฝุ่นกลุ่มหนึ่งทยอยลงจากรถ บางฝุ่นหิ้วถุงกับข้าว 2 – 3 ถุง น่าจะเป็นปริมาณกับข้าวที่เพียงพอต่อปากและท้องของสมาชิกในครอบครัว

กลุ่มฝุ่นยิ้มร่าขณะเดินผ่านเพิงไป เราประทังท้องด้วยสำรับที่เหลือจนหมด ท้องฟ้าไม่จำลองให้ความจริงว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้ดาวไม่กระจ่าง พี่น้องฝูงฝุ่นที่ผลัดกันเข้ากะเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจก็กำลังแสดงอะไรบางอย่างเพื่อตอบคำถามเท่าที่พวกเขาจะสามารถตอบได้ว่า..ชีวิตเกิดมาทำไม?

ผู้เขียนไม่เคยได้รับคำตอบใดๆที่ชัดเจนจาก “ที่ชอบๆ” แห่งนี้ พวกเขาไม่มีถ้อยคำสวยงามเพราะพริ้งชวนหลงใหล ไม่มีคำคมให้เก็บไปคิด ที่นี่ไม่มีนักปราชญ์

พวกเขามีแต่ความจริง •

นารินทร์ ทองดี
Narin-tongdee@hotmail.com

kaawss.jpg

Advertisements

One Response to ฝุ่น

  1. swordbelt พูดว่า:

    ข้าพเจ้าเองก็เป็นฝงฝุ่นเล็กๆที่ล่องลอยไปมาแถวบางนาซิตี้เช่นกันพี่ท่าน(ขออนุญาติเรียกพี่) ท่านพี่อาจเคยหายใจเอาน้องคนนี้เข้าไปเที่ยวในโพรงจมูกแล้วก็เป็นได้

    “ที่ชอบๆ” เห็นจะมีหลายที่ขอรับแต่ละที่มักรับใช้อารมณ์แต่ละเวลาแตกต่างกัน ข้าน้องเองก็เช่นกัน บางเวลาชมชอบนั่งมอง หัวแดงหัวดำเดินกันพล่านในลานคอนกรีตหน้าห้างใหญ่โต เพียงเพราะชมชอบดูชีวิตผู้คนสังเกตุความเป็นไป ในหมู่มวล ก่อนเคยระเห็จตัวเองออกนอกเมืองแห่งความวุ่นวายไปเสียพักหนึ่ง แต่ด้วยห้วงไร้สายที่มีมาแต่กำเนิดทำให้ต้องจรกลับมา ลอยฟุ้งเป็นฝุ่นผงในเมืองอย่างที่ท่านพี่ว่า รำพึงไปเพียงเท่านั้น (อ่า…กาแฟ) หากนับที่ชอบที่สุดในย่านนี้เห็นจะเป็นสวนหลวงละขอรับ ไม้สวย น้ำเย็น เห็นสาวๆออกกำลังกาย(ฮิ้วว..)อันหลังนี้ช๊อปชอบ เสียตังผ่านทางสิบบาท บางทีหลังห้าโมงเย็นไม่เสีย ข้าน้องก็ได้เอนกายเล็มหนังสือใต้เงาไม้สบายขมองแล้วละขอรับ

    “เกิดมาทำไม” อ๊ะอันนี้ไม่ทราบเหมือนกันขอรับรู้ตัวอีกทีก็เกิดมาแล้ว แต่คนเราลงได้แทรกตัวเองฝ่ากองทัพหัวขาวนับพันๆล้านตัวออกมายลโลกได้แล้วละก็นับว่าไม่ใช่เรื่องง่ายดาย หากแต่การอยู่รอดจนถึงวันตายยิ่งยากเย็นกว่า

    บ้านเมืองทุกวันนี้ถูกอาบด้วยเรื่องปรุงแต่ง ราวกับหลับฝันกันทั้งเมือง
    เมื่อใดที่ตื่นขึ้นมาคนเหล่านั้นจึงไขว่คว้าหาความจริง ความจริงเป็นสิ่งพบง่ายแต่ยอมรับยากขอรับ คนเราจึงมักชมชอบการนอนหลับฝันดีเป็นอาชิน

    ขอบคุณสำหรับบทความดีๆขอรับพี่ท่าน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: