อยู่เพื่อกิน

[DekAd] โดย Black&Pink

---

อยู่เพื่อกิน

เมื่อพูดถึงอาหาร คุณนึกถึงอะไรเป็นอย่างแรก…บางคนนึกไปถึงข้าวสวยโปะไข่เจียวร้อน ๆ บางคนนึกไปถึงอาหารฟาสต์ฟูดสุดฮิต บ้างบางคนนึกไปถึงอาหารญี่ปุ่นที่กำลังอินเทรนด์อยู่…

จะอย่างไรก็ตามแต่ หากเป็นครีเอทีฟสิ่งที่จะนึกถึงอันดับแรกเลย แน่นอน…นั่นคือการคิดไอเดียงานออกมา แต่ต่อจากนั่นล่ะ เราก็ต้องมาดูถึงระบบระเบียบข้อบังคับที่ถูกควบคุมโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาที่กำหนดไว้สำหรับการโฆษณาอาหารต่าง ๆ ทีนี้ผมจะขอยกหลักสำคัญมาให้ได้อ่านกัน เพราะถ้าผมยกมาหมด สงสัยจะมีคนเลิกอ่านคอลัมน์นี้ไปเสียก่อน (ยิ่งมีคนอ่านน้อย ๆ อยู่ อิอิ)

การโฆษณาอาหารจะต้องแสดงชื่ออาหารภาษาไทยตามใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร หรือใบสำคัญการใช้ฉลากอาหารอย่างน้อย 1 ครั้ง ถ้าเป็นอาหารทั่วไปที่ไม่ต้องขึ้นทะเบียนตำรับอาหารหรือขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร ให้ใช้ชื่ออาหารตามที่แสดงที่ฉลากนั้น ๆ ยกเว้นชื่ออาหารที่แสดงถึงคุณประโยชน์ คุณภาพ หรือสรรพคุณ การแสดงชื่ออาหารให้ปฏิบัติดังนี้

สื่อสิ่งพิมพ์	- แสดงชื่ออาหารในข้อความโฆษณา หรือ
	- แสดงภาพผลิตภัณฑ์ที่เห็นชื่ออาหารบนฉลากอย่างชัดเจน
สื่อวิทยุ	- แสดงชื่ออาหารในส่วนเสียงโฆษณา
สื่อโทรทัศน์	- แสดงชื่ออาหารในส่วนเสียงโฆษณาหรือแสดงอักษรลอย (SUPER) ในภาพอย่างใดอย่างหนึ่ง
	- แสดงภาพผลิตภัณฑ์ที่เห็นชื่ออาหารบนฉลากอย่างชัดเจน
	- แสดงชื่ออาหารเป็นอักษรลอยประกอบภาพโฆษณา

ในกรณีที่เป็นการโฆษณาอาหารหลายตำรับพร้อมกัน หรือโฆษณาอาหารที่มีชื่อเต็มยาวมาก ทางสื่อวิทยุและโทรทัศน์ซึ่งมีเวลาจำกัด หากข้อความโฆษณาได้บ่งบอกถึงชนิดและประเภทของอาหารอย่างชัดเจนสอดคล้องกับข้อความอื่น ๆ แล้ว ก็อนุโลมไม่ต้องแสดงชื่อเต็มของอาหาร

ที่ยกมานั่นเป็นเพียงข้อที่ 1 เท่านั้นครับ ยังมีข้อยิบข้อย่อยอีกมากมาย ซึ่งบอกตรง ๆ ว่าเหนื่อยครับ แล้วยังมีคำที่ไม่อนุญาตให้ใช้ในงานโฆษณาอาหารอีกนะครับ เช่นคำว่า ยอด ยอดเยี่ยม พิเศษ วิเศษ ดีเลิศ ดีที่สุด เด็ดขาด ศักดิ์สิทธิ์ มหัศจรรย์ ปลอดภัยที่สุด เหมาะสมที่สุด เป็นหนึ่ง ที่หนึ่ง บริสุทธิ์ มั่นใจกว่า เหนือกว่า……กว่า

เอาละ งั้นเรามาชมงานโฆษณาที่เกี่ยวข้องกับอาหารการกินดีกว่า แต่คุณอาจจะแปลกใจเล็กน้อยนะครับ เพราะงานที่ผมยกมาให้ชมกันนั้นจะไม่มีภาพผลิตภัณฑ์อาหารให้เห็นเลย…อ้าวแล้วอย่างนี้มันจะเร้าให้คนอยากกินกันได้ยังไงกันล่ะ ลองชมเทคนิคของเหล่าครีเอทีฟให้ดีครับ

ถ้าสังเกตดี ๆ จะยังเห็นควันลอยอยู่เลยนะครับ แสดงว่าท่าจะอร่อยมาก

เป็นโฆษณาถั่วครับ…กินถั่วแล้วก็ต้อง…นั่นละ คุณเข้าใจถูกแล้ว

เตารีดที่ไหนเป็นสี่เหลี่ยมหว่า…

โฆษณาปลากระป๋องครับ ของเค้าสดจริง ๆ นะนั่น

ส่วนโฆษณานี้ผมเห็นว่าน่ารักดีครับ ดูทีไรก็อมยิ้มได้ตลอด อะไรมันจะนุ่มได้ขนาดนั้นล่ะเนาะ…

แม้ว่าอาหารจะเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ แต่ในเมื่อเรามีหลากหลายเจ้าของ หลากหลายผลิตภัณฑ์ ดังนั้นการโฆษณาเกี่ยวกับอาหารจึงเกิดขึ้น กลายเป็นว่าวัฒนธรรมการอยู่เพื่อกินอะไรที่ทันสมัย แปลกใหม่ ไม่เหมือนใคร จะเข้ามาแทนที่การกินเพื่อดำรงชีพอยู่ไปเสีย และหากอาหารใดที่บ่งชี้หรือบ่งบอกถึงสถานภาพทางสังคมได้คนก็ยิ่งแห่ไปกินกันเยอะ อาหารยิ่งแพงคนกินก็ยิ่งดูหรูไฮ เดินยืดอกเข้าร้านได้อย่างสง่าผ่าเผย พอตอนเช็คบิลออกมาก็ไหล่ตกกันเป็นแถบก็มีให้เห็นกันอยู่บ่อย ๆ สังเกตได้เลยครับว่าช่วงต้นเดือนร้านอาหารนี่คนแทบล้นออกมา เพราะยกโขยงออกมารับประทานข้าวนอกบ้านกันหมด

ก็อย่าลืมกันล่ะครับว่า การกินทำให้เราสามารถดำรงชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ได้ หาใช่เรามีชีวิตอยู่เพื่อการกินเพียงอย่างเดียว

ส่งท้ายผมมีรูปเปรียบเทียบระหว่างภาพโฆษณา กับ ภาพจริง ให้ดูครับ

ของจริงน่ากินเหมือนภาพโฆษณาหรือเปล่าล่ะครับ…

แหล่งข้อมูลอ้างอิง
• www.kosanathai.com
• www.bcmthailand.com

---

[อ่าน DekAd ในฉบับอื่น] | [สารบัญ - ก้าวที่๒๑]