การเปลี่ยนแปลง

[พูดพร่ำทำเพลง] โดย ‘พล

---

การเปลี่ยนแปลง

-๑-

ราวสองปีที่แล้ว ผมรู้สึกเสียวที่ฟันกรามข้างขวา ในทุกๆครั้งที่ยัดอะไรก็ตามใส่ปาก การไปพบแพทย์คือทางออกที่ดีที่สุด หลังจากอ้าปากให้คุณหมอเอาอุปกรณ์รูปร่างต่างๆ แคะๆ คลึงๆ อยู่ในปากอยู่นานสองนาน ผลการตรวจก็ออกมาว่า สุขภาพฟันของผมปกติดี ส่วนอาการเสียวซาบซ่านั้น เกิดจากการใช้แปรงและการแปรงฟันที่ผิดวิธี การรักษาในวันนั้นคือ ผมถูกส่งไปเรียนแปรงฟันและการใช้แปรง ผมพูดจริงๆครับ ผมต้องไปเรียนแปรงฟัน ไอ้ที่แปรงๆมา (……..)* กว่าปีนั้น ผมแปรงผิดมาตลอด เมื่อถึงห้องเรียนก็พบว่าอาจารย์ที่สอนผมแปรงฟันนั้น น่าจะยังรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่เลย ที่สำคัญเธอน่ารักไม่เบา อายก็อาย แต่บรรยากาศแถวนั้นก็โอเค ก่อนจะกลับอาจารย์ได้กำชับว่า “อย่าลืมเปลี่ยนแปรงทุกสามเดือนนะคะ” ในเวลานั้นสิ่งที่ผมอยากรู้นอกจากเบอร์โทรศัพท์ของเธอแล้วก็คือ จะมีสักกี่คนนะที่เปลี่ยนแปรงสีฟันทุกสามเดือนเป๊ะๆ

-๒-

หลายๆ ท่านคงเคยอยู่ในอารมณ์ที่อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง และส่วนใหญ่จะเป็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น เมื่อสมัยเรียนผมตั้งเป้าไว้ทุกๆ เปิดเทอมใหม่ว่า ทุกครั้งหลังจากที่เข้าคลาส ผมจะกลับมาทบทวนบทเรียนในวันนั้นเมื่อกลับถึงห้องทุกวัน แถมก่อนนอนก็จะอ่านบทเรียนในวันรุ่งขึ้นล่วงหน้าไปด้วย ซึ่งผมก็ทำได้ครับ เพียงแต่ว่าระยะเวลาที่ปฏิบัติตัวแบบนั้น มันจะอยู่แค่เพียงสามอาทิตย์แรกของเทอมนั้นๆ เท่านั้น หลังจากนั้นก็ตบะแตก กลับมาหลับบ้าง ออกไปเล่นกีฬาบ้าง จับกลุ่มเพื่อนไปนั่งดื่มนมอุ่นๆ บ้าง ตามประสาชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัย เมื่อถึงเวลาใกล้สอบก็ตาลีตาเหลือกจับกลุ่มติวกันราวกับไฟลนก้น

บทเพลงในบ้านเราหลายเพลงก็ชอบพูดถึงความเปลี่ยนแปลง อย่างเพลงรักเศร้าปนปลุกใจ อย่าง “เปลี่ยน” ของ ECT “คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย ให้ใจไม่เจ็บใจไม่ปวด ไม่ต้องมีน้ำตา” ฟังดูมันเป็นการแก้ปัญหาที่ตรงจุดจริงๆ เมื่อรอเธอมานานแสนนาน ยิ่งรอยิ่งเจ็บ รอยังไงเธอไม่สนใจ ก็เปลี่ยนไปรักคนที่รักเราเสียเลย อย่างน้อยก็ยังดีกว่าเทน้ำลงบนกองทราย เพราะเทอย่างไรมันก็ไม่เต็ม

เพลงอย่าง “เธอเปลี่ยนไป” ของวงร็อคมาดโจ๊ะอย่างไซแอม ก็เป็นอีกเพลงที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงแม้การเปลี่ยนนั้นจะเป็นการเปลี่ยนแปลงไปในแง่ลบก็เถอะ

ผมคิดว่ามนุษย์เราเปลี่ยนแปลงทุกวินาที ไม่ใช่ทุกสามเดือน มันขึ้นอยู่กับว่าเราสังเกตเห็นและยอมรับความเปลี่ยนแปลงนั้นไหม ทุกครั้งที่เราหายใจ อัตราส่วนก๊าซต่างๆ ในร่างกายเราก็เปลี่ยนแปลงแล้ว เหมือนกับ ทุกครั้งที่เราอ้าปากพูด เราย่อมเสี่ยงกับความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงของคนรอบข้างในทุกๆ วินาที

การเปลี่ยนแปลงมีทั้งแบบที่เราควบคุมได้ และแบบที่เราควบคุมไม่ได้ แบบที่ควบคุมไม่ได้เราก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปและทำใจยอมรับ แต่สำหรับการเปลี่ยนแปลงในแบบที่เราควบคุมได้ เราก็ควรมีหน้าที่จัดการกับมันให้ดีที่สุด เพื่อการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ นำพาเราและคนรอบข้างไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเดิม

-๓-

ผมมองดูแปรงสีฟันหัวบานของตัวเอง โดยที่จำไม่ได้แล้วว่าผมใช้มันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่แน่ๆมากกว่าสามเดือนแน่นอน และที่ทนใช้อยู่ก็คงเพราะมันยังใช้ได้อยู่และไม่เห็นว่ามันบูดเน่า ผมเอามันออกจากที่วางแปรงพร้อมกับเอาแปรงสีฟันอันใหม่ไปเสียบไว้แทน ผมคิดถึงคำถามเมื่อครู่ “จะมีสักกี่คนนะที่เปลี่ยนแปรงสีฟันทุกสามเดือนเป๊ะๆ” แม้ผมจะยังไม่ได้คำตอบ แต่อย่างน้อยผมก็รู้ว่าจากนี้ไป จะมีผมเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นแน่นอน

*หมายเหตุ : ในวงเล็บคือจำนวนปีซึ่งไม่สามารถออกอากาศได้

‘พล
wanwilai_pol@hotmail.com

---

[อ่าน พูดพร่ำทำเพลง ในฉบับอื่น] | [สารบัญ - ก้าวฯที่๒๐]