[Coffee Brake] “ข้าพเจ้าทำศิลปะด้วยใจรักเลื่อมใสและจริงใจ มิได้ทำไปเพราะใยแห่งอามิส ข้าพเจ้าทำศิลปะเพื่อศึกษาค้นหาความจริงในความหมายอันเล้นลับอยู่ภายใต้สภาวะแห่งธรรม ผลงานอันเกิดจากกำลังกายกำลังความคิดและกำลังของข้าพเจ้า ขอน้อมอุทิศให้กับท่านอาจารย์ทั้งหลายของข้าพเจ้า” -เฟื้อ หริพิทักษ์- “สำหรับข้าพเจ้า ศิลปะหาใช่ความบันเทิงเริงรมย์ส่วนตัวไม่ แต่ศิลปะเป็นวิถีทางหนึ่งที่จะก่อความสะเทือนอารมณ์ แก่ผู้คนในวงกว้างมากที่สุดทั้งนี้โดยการเสนอภาพชีวิตร่วมทุกแง่มุม ทั้งด้านที่แสดงความทุกข์ยากเจ็บปวด และ ความปิติเบิกบานของมนุษย์…” -อัลแบร์ กามู-
[อ่าน Coffee Brake ในฉบับอื่น] | [สารบัญ - ก้าวฯที่๑๙]
ก้าวรอก้าว
ย่างก้าว…ที่เราเดินไปด้วยกัน…
-
ผู้อ่าน
Me NaMe on ใบเสมาโบราณของไทย No NaMe on ใบเสมาโบราณของไทย อยากณุ้นะ on โฉมหน้าศักดินาไทย กอ.รมน.ภาค ๔ สย.๑ on คมคำ-คมความ รักเมืองไทย on โฉมหน้าศักดินาไทย
กันยายน 15, 2007 ที่ 4:10 pm |
สำหรับผมแล้วศิลปะคือความรู้สึก
งานศิลป์ที่ดีย่อมก่อความรู้สึก
บ้างบรรเจิด
บ้างสวยงาม
บ้างเศร้าโศก
บ้างเบิกบานเริงร่า
บ้างลึกซึ้งก่อให้เกิดความคิด จุดจินตนาการ
นั่นหมายถึงผู้สร้างงานต้องทำด้วยอารมณ์ต่างๆ ดังกล่าวมา
หากไม่ได้ทำด้วยจิตใจ ด้วยอารมณ์ต่างๆ ดังว่านั้น
งานศิลป์นั้นคงเป็นงานศิลป์ที่สมบูรณ์ไปไม่ได้